पूर्वकर्मवशाद्देवि दुर्भूगा समजायत
मागील कर्मामुळे, हे देवी, तिला दुर्दैवाने जन्म घ्यावा लागला.
श्रोत्रोद्वेगकरं वाक्यं तस्य राज्ञः करोति सा
ती त्या राजाला अशा शब्दांनी बोलली की त्याच्या मनाला त्रास झाला.
मृर्छां प्राप्नोत्यसह्यां स तस्याः स्पर्शेन भूपतिः दह्यमानोऽतितीव्रेण वह्निना वाक्यमब्रवीत्
तिच्या स्पर्शाने राजा असह्य अशा मूर्च्छेत पडला, आणि तीव्र ज्वाळेत जळत त्याने बोलायला सुरुवात केली.
द्वास्थैतां दुर्भगां भार्यामादाय विपिने वने
त्याने द्वारपालांना आज्ञा दिली की, ही दुर्दैवी पत्नी जंगलात घेऊन जा.
ततो नृपस्य वचनमविचार्यमवेक्ष्य सः 5.2.61.
मग राजाच्या आज्ञेकडे दुर्लक्ष करून त्याने तसं केलं.
सा च त्यक्ता वने शून्ये रुदती च मुहुर्मुहुः
ती एकटी, ओसाड जंगलात सोडली गेली आणि पुन्हा पुन्हा रडू लागली.
अथ सा चारुसर्वांगी तत्रासक्तात्ममानसा
मग ती सुंदर अंगांची युवती तिथेच पूर्णपणे गुंतली, तिचं मन आणि हृदय तिथेच रमलं.
निश्वसन्त्यनवद्यांगी हाहेति रुदती मुहुः
ती निष्पाप अंगाची स्त्री खोल श्वास घेत रडत होती, पुन्हा पुन्हा 'हाय हाय' असं म्हणत अश्रू ढाळत होती.
न विहारे न चाहारे रमणीये न तद्वने त्यक्ता तेन वरारोहे निनिन्द निजयौवनम्
तिला खेळात, खाण्यात किंवा त्या रम्य वनातही काहीच आनंद वाटेना; त्या प्रियजनाने तिला सोडलं म्हणून, ती आपल्या तारुण्यालाच दोष देऊ लागली.
दुर्भगाहं क्व जातात्र दुष्टदैववशीकृता
मी दुर्दैवी आहे, इथे जन्म घेतला आणि वाईट नशिबाच्या ताब्यात गेले.
धन्योऽयमतिपुण्योऽयं योऽयं यौवनगोचरः
तो खरोखरच धन्य आहे, फार पुण्यवान आहे, जो या तारुण्यात रमतो.
अभीष्टा कस्यचित्कांता कांतः कस्याश्चिदीप्सितः
कोणाची तरी प्रियतमा दुसऱ्याला हवी असते, आणि कुणाचा तरी प्रिय दुसऱ्याच्या मनात असतो.
ममायं वल्लभो राजा न चाहं नृपवल्लभा
हा राजा माझा प्रिय आहे, पण मी मात्र राजाला प्रिय नाही.
यद्यद्य स महीपालो न मया संगमेष्यति
जर आज तो भूमिपती माझ्याशी एकरूप झाला नाही—
रमणीयमभूद्यत्तु पुंस्कोकिलनिनादितम् 5.2.61.
कधी एकेकाळी कोकिळांच्या गोड आवाजाने गूंजणारे हे रम्य स्थानही आता निरस वाटू लागले आहे.
इत्थं सा मदनाविष्टा विलपन्ती पुनःपुनः
अशा प्रकारे, प्रेमाने वेढलेली ती पुन्हा पुन्हा दुःख व्यक्त करू लागली.
मेखलाजिनकौपीनदण्डकाष्ठोपजीवनम्
ती कमरेचा पट्टा, मृगाची कातडी, लंगोट, काठी आणि लाकडाचा तुकडा यांच्या साहाय्याने आपला उदरनिर्वाह करू लागली.
उदयादित्यसंकाशं विभावसुसमद्युतिम्
ती उगवत्या सूर्यासारखा तेजस्वी, अग्नीप्रमाणे प्रकाशमान असलेल्या त्या व्यक्तीकडे गेली.
विनयेनोपसंयम्य प्रणिपत्याभिवाद्य च
ती नम्रपणे जवळ गेली, वाकून नमस्कार केला आणि आदराने वंदन केलं.
भगवन्काशिराजस्य सुताहमतिवल्लभा
भगवंत, मी काशीच्या राजाची अतिशय लाडकी मुलगी आहे.
अश्ववाहनसंज्ञेन नृपेणोढा महामुने
अश्ववाहन नावाने प्रसिद्ध असलेल्या राजाने मला विवाह केला, हे महर्षी.
सा किमर्थं न चाभीष्टा जाताऽहं तस्य भूपतेः
मग मी त्या भूमिपतीला का प्रिय झाली नाही, हे मला समजत नाही.
दुर्भगाहं कथं जाता कर्मणा केन तापस सौभाग्यं च कथं मे स्यादिति सत्यं च कथ्यताम्
मी अशी दुर्दैवी कशी झाले, हे तपस्व्या? कोणत्या कर्मामुळे? आणि मला सौभाग्य कसं मिळेल? कृपया सत्य सांगा.
तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा स मुनिः संशितव्रतः
तिचं हे बोलणं ऐकून, त्या दृढ व्रतस्थ ऋषींनी—
पाणिग्रहणकाले त्वं ग्रहैः पापैर्विलोकिता 5.2.61.
लग्नाच्या वेळी तुझ्यावर वाईट ग्रहांची छाया होती.
तेन ते वल्लभो राजा न त्वं भूपस्य वल्लभा पप्रच्छ विनयोपेता भक्तिनम्रात्मकन्धरा
म्हणूनच तुझा पती राजा खऱ्या अर्थाने तुझा प्रिय नाही; तू नम्रता आणि भक्तीने मस्तक झुकवून त्याला विचारलेस.
भगवन्केन दानेन स्नानेन नियमेन च
भगवंत, कोणत्या दानाने, स्नानाने किंवा नियमाने—
इति तस्या वचः श्रुत्वा स मुनिः संशितव्रतः
तिचे हे शब्द ऐकून, तो व्रतस्थ ऋषी—
महाकालवने पुत्रि लिगं सौभाग्यदायकम् तस्य दर्शनमात्रेण सौभाग्यं समवाप्स्यसि
मुली, महाकाळवनात एक लिंग आहे जे सौभाग्य देणारे आहे; त्याचे केवळ दर्शन घेतल्याने तुला सौभाग्य मिळेल.
इंद्राण्याराधितं लिंगं पुरा सौभाग्यकारणात् तस्माद्गच्छ ममादेशान्महाकालवनं शुभम्
ते लिंग पूर्वी इंद्राणीने सौभाग्यासाठी पूजले होते; म्हणून, माझ्या सांगण्यावरून त्या पवित्र महाकाळवनात जा.