आजन्मनो जगन्नाथ कदा द्रक्ष्ये जनार्द्दनम् दीयमानं त्वयाभीष्टं ख्यातं सिद्धेश्वरं क्षितौ
"हे जगन्नाथ, जन्मापासून मला वाटत होते की, कधी मी जनार्दनाचे, तुझ्या हातून इच्छित वरदान देणाऱ्या, पृथ्वीवर प्रसिद्ध असलेल्या सिद्धेश्वराचे दर्शन घेईन."
नृपस्य वचनं श्रुत्वा लिंगेनोक्तं वरानने
राजाचे बोल ऐकून लिंगाने उत्तर दिले, हे सुंदर मुखवाली.
परं रूपं नृपश्रेष्ठ कृष्णोऽहं लिंगतां गतः
"हे श्रेष्ठ राजा, मी कृष्ण आहे, लिंगरूप धारण केले आहे."
न चैते मां विजानंति परमार्थेन पार्थिव
"पण हे लोक मला खरी ओळखत नाहीत, राजन."
एतदेव हि ब्रह्माद्या ध्यायन्ति त्रिदशास्त्वमी
हेच ब्रह्मा आणि इतर देवता नेहमी ध्यान करतात.
अनेकजन्मसंशुद्धा योगिनो मदनुग्रहात् 5.2.59.
अनेक जन्मांनी शुद्ध झालेले योगी माझ्या कृपेने हे प्राप्त करतात.
एवं हि बुवतस्तस्य सिद्धिः प्राप्ता नृपेण हि
अशा प्रकारे तो करत असताना त्या राजाने खरोखरच सिद्धी मिळवली.
अतो देवि सुविख्यातं लिंगं सिद्धेश्वरं परम्
म्हणून, हे देवी, हे प्रसिद्ध लिंग श्रेष्ठ सिद्धेश्वर म्हणून ओळखले जाते.
अंजनं पादलेपं च पादुकासिद्धिरेव च
अंजन, पायांना लावायचे लेप आणि पादुकांची प्राप्ती,
दिव्यौषधैश्च या सिद्धिर्मंत्रस्पर्शोद्भवा च या
दिव्य औषधींनी मिळणारी सिद्धी किंवा मंत्राच्या स्पर्शाने मिळणारी सिद्धी,
धर्मार्थकाम सिद्धिश्च मोक्षसिद्धिरनुत्तमा
धर्म, अर्थ, काम यातील सिद्धी आणि श्रेष्ठ अशी मोक्षप्राप्ती,
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः
हे देवी, मी तुला सांगितले — हा पाप नष्ट करणारा प्रभाव आहे.
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवंत्यखंडे चतुरशीति लिङ्गमाहात्म्ये सिद्धेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकोनषष्टितमोऽध्यायः
या प्रकारे श्रीस्कांद महापुराणातील एक्याऐंशी हजार श्लोकांच्या संहितेतील पाचव्या अवंतीखंडातील चौर्याऐंशी लिंगांच्या महात्म्यात सिद्धेश्वर महात्म्याचे वर्णन करणारा एकुण साठावा अध्याय संपला.
विद्धि पापहरं देवि समीहितकरं सदा
हे देवी, हे नेहमी पाप नष्ट करणारे आणि इच्छा पूर्ण करणारे आहे, असे जाण.
सुगतिर्नाम विप्रेन्द्रो बभूव द्वापरे युगे
द्वापारयुगात सुगती नावाचा एक ब्राह्मण होता.
मतंगस्तस्य पुत्रोऽभूद्बाल्याद्दारुणतां गतः दण्डकाष्ठेन सहसा ताडयामास चापलात्
त्याचा मुलगा मत्तंग, लहानपणापासूनच कठोर स्वभावाचा झाला; खोडकरपणाने त्याने अचानक लाकडी काठीने मारले.
तं तु तीव्राहतं दृष्ट्वा गर्दभी पुत्रगृद्धिनी
तो जोरात मारला गेल्याचे पाहून, आपल्या पिलासाठी आसुसलेली गाढविण,
ब्राह्मणे दारुणं नास्ति मैत्रो ब्राह्मण उच्यते
ब्राह्मणामध्ये काहीही क्रूर नसते; ब्राह्मणाला मैत्रीपूर्ण म्हणतात.
स्वकीयां भजते चाथ प्रकृतिं मानवः सदा
तरीही माणूस नेहमीच आपल्या स्वभावानुसार वागतो.
दंडकाष्ठं परित्यज्य रासभीं प्रत्यभाषत
काठी टाकून त्याने त्या गाढविणीशी बोलायला सुरुवात केली.
कथं मां वेत्सि चंडालं यायावरकुलोद्भवम्
तू मला, या भटक्या कुळात जन्मलेल्या चांडाळाला, कसे ओळखलेस?
ततस्त्वमसि चांडालो ब्राह्मण्यं तेन ते गतम्
म्हणूनच तू चांडाळ आहेस; त्यामुळे तुझे ब्राह्मणत्व गेले.
एवमुक्तो मतंगस्तु पितरं वाक्यमब्रवीत् 5.2.60.
असं ऐकून मतंगाने आपल्या वडिलांना असे सांगितले.
गर्दभ्या कथितं सम्यक्तस्मात्तप्स्ये महत्तपः
गाढवीने जे सांगितले ते योग्यच आहे; म्हणून मी मोठे तप करीन.
स गत्वा च ततोऽरण्यमतप्यत महत्तपः
मग तो जंगलात जाऊन कठोर तप करू लागला.
तं तथा तपसा युक्तमुवाच हरिवाहनः वरं ददामि तेऽहं तं वृणीष्व त्वं यदिच्छसि
तो असे तप करत असताना, चक्रधारी देवाने त्याला म्हटले, 'मी तुला वर देतो; तुला जे हवे आहे ते माग.'
देहि मे शाश्वतं शक्र वर एष वृतो मया
'शक्रा, मला कायमचा दर्जा दे. हाच मी निवडलेला वर आहे.'
एतच्छ्रुत्वा तु वचनं तमुवाच पुरंदरः
हे ऐकून पुरंदराने त्याच्याशी बोलले.
नाशमेष्यसि दुर्बुद्धे तदुपारम मा चिरम्
'दुष्ट बुद्धी असलेल्या, तू नष्ट होशील; म्हणून लगेच थांब.'
एवमुक्तो मतंगस्तु संशितात्मा यत व्रतः
असे ऐकून मतंगा, निर्धाराने आणि व्रताला बांधील राहिला.