स्नातश्चावभृथे हृष्टो ब्राह्मणैः परिवारितः
अवभृथस्नान करून, आनंदी मनाने आणि ब्राह्मणांनी वेढलेला तो होता.
नानौषधिप्रभावज्ञो मंत्रतंत्र विशारदः
तो विविध औषधींच्या गुणांचा जाणकार आणि मंत्र-तंत्रात पारंगत होता.
तयोस्त्वरितमुत्थाय स राजाभ्यागतक्रियाम्
त्यावेळी त्या राजाने पटकन उठून आलेल्या पाहुण्यांचे विधी केले.
तावर्चितावासनस्थौ क्षमाशीलौ शुचिव्रतौ अनेकसृष्टिसंहारस्थितिकार्यपरायणौ
ते दोघे पूजित, आसनस्थ, क्षमाशील, शुद्ध व्रती आणि सृष्टी, संहार व स्थिती या अनेक कार्यांत तत्पर होते.
उदयादित्यसंकाशौ विभावसुसमद्युती
ते उगवत्या सूर्यासारखे तेजस्वी आणि अग्नीप्रमाणे उज्ज्वल होते.
विनयेनोपसंगम्य प्रणिपत्याभिवाद्य च
विनयाने जवळ जाऊन, त्याने नम्रपणे नमस्कार केला.
ध्यातोथ पूजितो नॄणां मुक्तिदो भवबंधनात् ।। 5.2.59.
जो ध्यान किंवा पूजन केला, तो माणसांना जन्ममरणाच्या बंधनातून मुक्त करतो.
संस्मृते तु हृषीकेशे नराणां कोटिजन्मजम्
हृषीकेशाचे स्मरण केले की, माणसांच्या कोटी जन्मांची पापे नष्ट होतात.
समाराध्य जगन्नाथं शक्राद्यास्त्रिदिवौकसः
इंद्र वगैरे स्वर्गातील देवांनी जगाचा प्रभू श्रीहरी यांची भक्तीपूर्वक पूजा केली.
जन्ममृत्युजरा रोगैर्दुःखानि विविधानि च
जन्म, मृत्यू, म्हातारपण, आजार आणि अनेक प्रकारची दुःखे यांचा अनुभव त्यांनी घेतला.
इति पृष्टस्तदा तेन प्रार्थितेन यशस्विना
त्या वेळी त्या तेजस्वी व्यक्तीने विचारलेले प्रश्न ऐकून, त्याने विचारणा केली.
क एष प्रोच्यते राजंस्त्वया नारायणोऽधुना
राजा, तू ज्याला आत्ता 'नारायण' म्हणतोस, तो कोण आहे?
युवां नारायणौ कस्मादिति वाक्यमुवाच सः
त्याने असे विचारले, 'तू आणि नारायण, दोघेही का आहात?'
शंखचक्रगदापाणिः पीतवासा जनार्द्दनः
शंख, चक्र आणि गदा हातात घेणारा, पिवळ्या वस्त्रातला जनार्दन तेथे होता.
तस्य राज्ञो वचः श्रुत्वा संसिद्धौ योगकोविदौ
राजाच्या शब्दांचे ऐकून, ते दोघेही सिद्ध आणि योगात निपुण होते.
कपिलो मंत्रमाहात्म्यात्स्वयं विष्णुर्बभूव ह
कपिलाने मंत्राच्या प्रभावाने स्वतःच विष्णूचे रूप घेतले.
जैगीषव्यश्च गरुडस्तत्क्षणात्समजायत 5.2.59.
आणि जैगीषव्य त्या क्षणी गरुड झाला.
दृष्ट्वा नारायणं देवं गरुडस्थं सनातनम् उवाच क्षाम्यतां सिद्धौ नायं विष्णुरथेदृशः
गरुडावर बसलेल्या सनातन नारायण देवाला पाहून, त्याने म्हणाले, 'माफ करा, हे सिद्ध, हा विष्णू अशा स्वरूपात नाही.'
इति राज्ञो वचः श्रुत्वा तदा तौ सिद्धसत्तमौ
राजाच्या शब्दांचे ऐकून, त्या वेळी ते दोघेही श्रेष्ठ सिद्ध होते.
कपिलः पद्मनाभस्तु पद्ममध्ये प्रजापतिः
कपिला पद्मनाभ झाला आणि कमळाच्या मध्यभागी प्रजापती प्रकट झाला.
जैगीषव्योऽथ रुद्रस्तु तस्यैवांके व्यवस्थितः
मग जैगीषव्य रुद्र झाला आणि त्याच्या मांडीवर बसला.
कौतुकात्प्रत्युवाचेदं भीतः कंपितकन्धरः सर्वरूपी हरिः श्रीमान्सर्वगः सर्वदः स्मृतः
कौतुकाने, घाबरून आणि कंपित गळ्याने त्याने उत्तर दिले, 'सर्वरूप, सर्वव्यापी, सर्वांना देणारा, श्रीमंत हरि स्मरणात आहे.'
ततो वाक्यावसाने तु तस्य राज्ञश्च संसदि
मग त्या भाषणाच्या शेवटी, राजाच्या सभेत,
अश्वा गावो हयाः सिंहा व्याघ्रा गोमहिषास्तथा
घोडे, गायी, अश्व, सिंह, वाघ, आणि गवा असे अनेक प्राणी,
दृश्यंते राजभवने कोटिशः पर्वतात्मजे
राजमहलात पर्वतराजाच्या कन्येला कोट्यवधी प्रमाणात दिसले.
यावच्चिंतयते किं स्यात्तावज्ज्ञातं नृपेण हि 5.2.59.
तो काय घडेल याचा विचार करीत असताना, राजा ते जाणून गेला.
कृतांजलिपुटो भूत्वा स राजाऽश्वशिरास्तदा
त्या वेळी अश्वशिरा राजा दोन्ही हात जोडून त्यांच्या समोर उभा राहिला.
सामर्थ्यमीदृशं लब्धं कस्माद्वै तपसो बलात्
त्याने विचारले, "तपश्चर्येच्या बळावर अशी सामर्थ्य कशी मिळाली?"
सफला मे मनोवृत्तिर्युवयोर्दर्शनेन वै
तुम्हा दोघांना पाहून माझी मनोकामना पूर्ण झाली आहे.
महाकालवने राजन्विद्यते लिंगमुत्तमम्
राजा, महाकाळवनात एक उत्तम लिंग आहे.