यास्यंति सुचिरं कालं मम लोकं सनातनम्
ते माझ्या सनातन लोकात फार काळपर्यंत जातील.
व्याधितो यदि वा दीनो दुःखितो वा भवेन्नरः दीप्तकांचनवर्णाभैर्विमानैः सार्वकामिकैः
कोणताही मनुष्य आजारी, गरीब किंवा दुःखी असला तरी, तो तेजस्वी सोन्यासारख्या रंगाच्या सर्व इच्छापूर्ती करणाऱ्या विमानांतून वर जाईल.
गंधर्वाप्सरसां मध्ये स्वर्गे मोदति मानवः
गंधर्व आणि अप्सरांच्या मध्ये तो मनुष्य स्वर्गात आनंदाने राहतो.
ततः स्वर्गात्परिभ्रष्टः सर्वैश्वर्यसमन्वितः राजा वा राजतुल्यो वा जंबूद्वीपपतिर्भवेत्
नंतर स्वर्गातून खाली पडल्यानंतरही, सर्व ऐश्वर्यांनी युक्त होऊन तो राजा, राजासमान किंवा जांबूद्वीपाचा अधिपती होतो.
यः पूजयति देवेशं श्रद्धया परया युतः
जो कोणी पराकोटीच्या श्रद्धेने देवेश्वराची पूजा करतो,
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः
हे देवी, मी तुला सांगितलेला हा पापनाशक महिमा आहे.
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवंत्यखण्डे चतुरशीतिलिङ्गमाहात्म्ये घण्टेश्वर माहात्म्यवर्णनंनाम सप्तपंचाशत्तमोऽध्यायः
या प्रकारे श्रीस्कांद महापुराणाच्या पंचम अवंत्य खंडातील चौर्याऐंशी लिंगांच्या महात्म्यात, घंटेश्वर महात्म्याचे वर्णन करणारा सत्तावन्नावा अध्याय संपला.
अष्टाधिकं विजानीहि पंचाशत्तममीश्वरम्
पंचावन्नाव्या नंतरचा आठव्या क्रमांकाचा ईश्वर जाणून घे.
आसीत्प्रथमकल्पे तु मनुः स्वायंभुवः पुरा
प्रथम कल्पात जुना स्वयंभुव मनु होता.
स चेष्ट्वा बहुभिर्यज्ञैः समाप्तवरदक्षिणैः
त्याने अनेक यज्ञ मोठ्या दक्षिणेसह केले.
स्वयं विशालां बदरीं गत्वा तेपे महत्तपः
तो स्वतः विशाल बदरीला गेला आणि कठोर तपश्चर्या केली.
पूजितो विष्टरार्घेण राज्ञा प्रियव्रतेन च
त्याची राजप्रियव्रतानेही विपुल अर्घ्याने पूजा केली.
इत्युक्तः कथयामास नारदो मुनिसत्तमः
असे म्हटल्यावर, श्रेष्ठ ऋषी नारद बोलू लागला.
सा च पृष्टा विशालाक्षी कस्माद्वससि निर्जने
आणि त्या विशाल नेत्र असलेल्या स्त्रीला विचारले, 'तू एकटी का राहतेस?'
कर्त्तव्यं चारुसर्वांगि तन्ममाचक्ष्व शोभने
सुंदर अंगांची मालकीण, काय करावं लागेल ते मला सांग.
स्मृत्वा तूष्णीं स्थिता यावत्तावन्मे ज्ञानमुत्तमम्
मी तिथे शांतपणे उभा राहिलो आणि आठवत असताना, अचानक माझ्या मनात श्रेष्ठ ज्ञान प्रकट झालं.
ततोऽहं विस्मयाविष्टश्चिंतामोहसमन्वितः 5.2.58.
मग मी आश्चर्याने भारावून गेलो आणि मनात संभ्रम व गोंधळ निर्माण झाला.
तावद्दिव्यः पुमांस्तस्याः शरीरे समदृश्यत तस्यापि हृदये चान्यस्तृतीयस्तु व्यवस्थितः
तेव्हाच तिच्या शरीरात एक दिव्य पुरुष दिसला, आणि तिच्या हृदयात आणखी एक, म्हणजे तिसरा, स्थित होता.
ततः पृष्टा मया देवी सा कुमारी कथंचन
मग मी त्या देवीला, त्या कुमारिकेला, काहीतरी विचारलं.
मां न जानासि येन त्वमतो वेदा हृतास्तव
तुला मी ओळखत नाहीस का? माझ्यामुळेच तुझे वेद हरवले आहेत.
एवमुक्ते मया पृष्टा विस्मयेन महीपते
असं मी बोललो आणि आश्चर्याने तिला विचारलं, हे राजन,
त्वदीय हृदये देवि क एते पुरुषास्त्रयः
देवी, तुझ्या हृदयात हे तीन पुरुष कोण आहेत?
एष ऋग्वेदनामा तु यजुर्वेदो द्वितीयकः
हा ऋग्वेद नावाचा आहे, दुसरा यजुर्वेद आहे.
सामवेदस्तृतीयस्तु त्रयो वेदा मयि स्थिताः
तिसरा सामवेद आहे; हे तिन्ही वेद माझ्यातच आहेत.
इत्युक्त्वा सा तदा कन्या पश्यतो मम भूपते
असं सांगून ती कुमारिका, माझ्या डोळ्यांसमोर, हे राजन—
किं करोमि क्व गच्छामि शरणं यामि कं प्रभुम्
मी काय करू? कुठे जाऊ? कोणत्या प्रभूच्या आश्रयाला जाऊ?
कामिकस्तीर्थराजस्तु प्रयागः श्रूयते श्रुतौ 5.2.58.
तीर्थांचा राजा प्रयाग, कामिका नावाने शास्त्रात प्रसिद्ध आहे.
नष्टवेदेन रैभ्येण प्राप्ता सिद्धिरनुत्तमा
ज्याचे वेद हरवले होते त्या रैभ्याने, सर्वोच्च सिद्धी प्राप्त केली.
एवं मनसि संध्याय गतोऽहं नृपसत्तम
अशा प्रकारे मनात विचार करून, मी निघून गेलो, हे श्रेष्ठ राजन.
तपस्तीव्रं मया तत्र तप्तं परमदुष्करम्
तेथे मी अत्यंत कठीण आणि तीव्र तपश्चर्या केली.