गणाध्यक्ष न ते कार्यो मन्युः पुण्यविनाशनः
गणाधिपती, राग धरू नकोस; तो पुण्याचा नाश करतो.
प्रायश्चित्तविशुद्धात्मा प्रभुं प्राप्स्यसि शंकरम्
प्रायश्चित्ताने मन शुद्ध करून, तू शंकर प्रभूला प्राप्त होशील.
रेवंतेश्वर पूर्वे तु विद्यते लिंगमुत्तमम्
पूर्वी रेवा नदीच्या तीरावर एक उत्तम लिंग होते.
इत्युक्तो नारदेनैव जैगीषव्यः समागतः
नारदाने असे सांगितल्यावर, जैगीषव्य तेथे आला.
नारदेन गणाध्यक्ष कीर्त्तिस्ते भविताऽक्षया
गणाधिपती, नारदामुळे तुझी कीर्ती कधीही नष्ट होणार नाही.
अत्रिणा भृगुणा देवि लोमशेन सुरर्षिणा
हे देवी, अत्री, भृगु आणि देवर्षी लोमश यांच्या द्वारे—
यत्र घंटानिनादेन युध्यतो मम संयुगे दृष्टं तत्र गणेनैव लिंगं तेजोमयं शुभम्
माझ्या युद्धात घंटेच्या निनादाने जेथे गजर झाला, तेथे त्या गणांनी तेजस्वी, शुभ लिंग पाहिले.
दर्शनात्तस्य लिंगस्य भूयो घंटो गणोऽभवत् 5.2.57.
त्या लिंगाचे दर्शन होताच घंटा पुन्हा गण झाला.
घण्टोभिनंदितोऽत्यर्थं विमानैः सार्वकामिकैः
घंटाचा मोठ्या सन्मानाने सर्व इच्छापूर्ती करणाऱ्या दिव्य विमानांनी सत्कार करण्यात आला.
ये पश्यन्ति विशालाक्षि देवं घण्डेश्वरं शिवम्
हे विशाल नेत्र असलेली, जे लोक घंटेश्वर शिवाचे दर्शन घेतात,
यास्यंति सुचिरं कालं मम लोकं सनातनम्
ते माझ्या सनातन लोकात फार काळपर्यंत जातील.
व्याधितो यदि वा दीनो दुःखितो वा भवेन्नरः दीप्तकांचनवर्णाभैर्विमानैः सार्वकामिकैः
कोणताही मनुष्य आजारी, गरीब किंवा दुःखी असला तरी, तो तेजस्वी सोन्यासारख्या रंगाच्या सर्व इच्छापूर्ती करणाऱ्या विमानांतून वर जाईल.
गंधर्वाप्सरसां मध्ये स्वर्गे मोदति मानवः
गंधर्व आणि अप्सरांच्या मध्ये तो मनुष्य स्वर्गात आनंदाने राहतो.
ततः स्वर्गात्परिभ्रष्टः सर्वैश्वर्यसमन्वितः राजा वा राजतुल्यो वा जंबूद्वीपपतिर्भवेत्
नंतर स्वर्गातून खाली पडल्यानंतरही, सर्व ऐश्वर्यांनी युक्त होऊन तो राजा, राजासमान किंवा जांबूद्वीपाचा अधिपती होतो.
यः पूजयति देवेशं श्रद्धया परया युतः
जो कोणी पराकोटीच्या श्रद्धेने देवेश्वराची पूजा करतो,
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः
हे देवी, मी तुला सांगितलेला हा पापनाशक महिमा आहे.
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवंत्यखण्डे चतुरशीतिलिङ्गमाहात्म्ये घण्टेश्वर माहात्म्यवर्णनंनाम सप्तपंचाशत्तमोऽध्यायः
या प्रकारे श्रीस्कांद महापुराणाच्या पंचम अवंत्य खंडातील चौर्याऐंशी लिंगांच्या महात्म्यात, घंटेश्वर महात्म्याचे वर्णन करणारा सत्तावन्नावा अध्याय संपला.
अष्टाधिकं विजानीहि पंचाशत्तममीश्वरम्
पंचावन्नाव्या नंतरचा आठव्या क्रमांकाचा ईश्वर जाणून घे.
आसीत्प्रथमकल्पे तु मनुः स्वायंभुवः पुरा
प्रथम कल्पात जुना स्वयंभुव मनु होता.
स चेष्ट्वा बहुभिर्यज्ञैः समाप्तवरदक्षिणैः
त्याने अनेक यज्ञ मोठ्या दक्षिणेसह केले.
स्वयं विशालां बदरीं गत्वा तेपे महत्तपः
तो स्वतः विशाल बदरीला गेला आणि कठोर तपश्चर्या केली.
पूजितो विष्टरार्घेण राज्ञा प्रियव्रतेन च
त्याची राजप्रियव्रतानेही विपुल अर्घ्याने पूजा केली.
इत्युक्तः कथयामास नारदो मुनिसत्तमः
असे म्हटल्यावर, श्रेष्ठ ऋषी नारद बोलू लागला.
सा च पृष्टा विशालाक्षी कस्माद्वससि निर्जने
आणि त्या विशाल नेत्र असलेल्या स्त्रीला विचारले, 'तू एकटी का राहतेस?'
कर्त्तव्यं चारुसर्वांगि तन्ममाचक्ष्व शोभने
सुंदर अंगांची मालकीण, काय करावं लागेल ते मला सांग.
स्मृत्वा तूष्णीं स्थिता यावत्तावन्मे ज्ञानमुत्तमम्
मी तिथे शांतपणे उभा राहिलो आणि आठवत असताना, अचानक माझ्या मनात श्रेष्ठ ज्ञान प्रकट झालं.
ततोऽहं विस्मयाविष्टश्चिंतामोहसमन्वितः 5.2.58.
मग मी आश्चर्याने भारावून गेलो आणि मनात संभ्रम व गोंधळ निर्माण झाला.
तावद्दिव्यः पुमांस्तस्याः शरीरे समदृश्यत तस्यापि हृदये चान्यस्तृतीयस्तु व्यवस्थितः
तेव्हाच तिच्या शरीरात एक दिव्य पुरुष दिसला, आणि तिच्या हृदयात आणखी एक, म्हणजे तिसरा, स्थित होता.
ततः पृष्टा मया देवी सा कुमारी कथंचन
मग मी त्या देवीला, त्या कुमारिकेला, काहीतरी विचारलं.
मां न जानासि येन त्वमतो वेदा हृतास्तव
तुला मी ओळखत नाहीस का? माझ्यामुळेच तुझे वेद हरवले आहेत.