घंटोनाम गणश्रेष्ठो बभूव मम वल्लभः प्रस्थितो ब्रह्मसदनं द्रष्टुं ब्रह्माणमव्ययम्
घंटा नावाचा, गणांमध्ये श्रेष्ठ आणि माझा प्रिय, ब्रह्माचे दर्शन घेण्यासाठी ब्रह्माच्या निवासाकडे निघाला.
अथायान्तं समालोक्य गन्धर्वं गीतकोविदम्
मग, त्याला येताना पाहून, गाण्यात निपुण असा एक गंधर्व—
मया तत्रैव गन्तव्यं सदने परमेष्ठिनः।. गीतैराराधयिष्यामि ब्रह्माणं जगतां पतिम्
मलाही तेथे, परमेश्वराच्या निवासस्थानी जावे लागेल; मी गाण्यांनी जगाच्या स्वामी ब्रह्माची पूजा करीन.
चित्रसेनोऽथ तं देवि प्रत्युक्तो घंटमब्रवीत्
मग चित्रसेनाने, हे देवी, घंटाला उत्तर देऊन असे सांगितले.
एतच्छ्रुत्वा गणो घंटस्तस्थौ विस्मितमानसः
हे ऐकून, गण घंटा आश्चर्यचकित मनाने तिथेच उभा राहिला.
हित्वा स्वामिनमीशानं द्रष्टुं ब्रह्माणमागतः
आपल्या स्वामी ईशानाला सोडून तो ब्रह्माचे दर्शन घेण्यासाठी आला होता.
एवं चिंतयतस्तस्य साग्रः संवत्सरो गतः
अशा विचारात असताना त्याचा एक पूर्ण वर्ष कसा गेला ते कळलेच नाही.
निर्गच्छतमथालोक्य वीणाहस्तं समुत्सुकम्
मग, निघून जात असताना, हातात वीणा घेऊन उत्सुकतेने पाहणारा—
प्रोक्तो घंटेन सहसा मां निवेदय नारद 5.2.57.
नारद, तात्काळ मला आणि घण्टाला एकत्र जाऊन कळव.
दर्शनार्थं समायातो ब्रह्मणः परमेष्ठिनः नारदः प्रत्युवाचेदं समाश्वास्य सकैतवम्
ब्रह्मदेवांच्या दर्शनासाठी आलेल्या नारदाने थोडे धीर देत आणि थोडी युक्ती करत असे उत्तर दिले.
अहं बृहस्पतेः पार्श्वे प्रेषितोऽस्मि गणाधिप आयास्यामि क्षणेनैव तावत्कालं प्रतीक्ष्यताम्
गणाधिपती, मला बृहस्पतींनी पाठवले आहे. मी लगेचच येतो, तोपर्यंत कृपया थोडा वेळ थांब.
इत्युक्त्वा नारदो देवि मम पार्श्वमुपागतः
हे देवी, असे म्हणून नारद माझ्या जवळ आला.
ईदृशो दुर्ल्लभो भृत्यो घंटेन सदृशः प्रभो स्थितः संवत्सरं साग्रं प्रवेशं न च लब्धवान्।।१४ तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य नारदस्य मुनेस्तदा
घण्टासारखा सेवक फारच दुर्मिळ आहे, प्रभु. तो वर्षभराहून जास्त काळ थांबला, तरी त्याला आत येता आले नाही.
मां त्यक्त्वा हि गतोन्यत्र सेवार्थं परवेश्मनि
त्याने मला सोडून दुसऱ्याच्या घरी सेवा करण्यासाठी गेला.
पतितो भूतले घंटो देवदारुवनांतिके
घण्टा देवदारूच्या जंगलाजवळ जमिनीवर पडला.
प्रोक्तं शोकोत्तरेणैव वचनं गद्गदाक्षरम्
त्याने दुःखाने गहिवरलेल्या आवाजात बोलले.
स याति नरकं घोरमपकीर्तिं च विंदति यस्मात्स्वामी न मे ब्रह्मा न च देवो महेश्वरः
माझा स्वामी ब्रह्मा नाही, ना महेश्वर देव, म्हणून मी भीषण नरकात जातो आणि अपकीर्ती मिळवतो.
एवं विलपतस्तस्य नारदो मुनिसत्तमः 5.2.57.
तो अशा प्रकारे विलाप करत असताना, श्रेष्ठ मुनी नारद—
देवदारुवने देवि दर्शनार्थं तपस्विनाम्
हे देवी, देवदारूच्या जंगलात, तपस्व्यांच्या दर्शनासाठी—
अवस्थामीदृशीं कृत्वा किमन्यन्मे करिष्यति
अशी अवस्था माझ्यावर आणून, तो अजून काय करणार आहे?
गणाध्यक्ष न ते कार्यो मन्युः पुण्यविनाशनः
गणाधिपती, राग धरू नकोस; तो पुण्याचा नाश करतो.
प्रायश्चित्तविशुद्धात्मा प्रभुं प्राप्स्यसि शंकरम्
प्रायश्चित्ताने मन शुद्ध करून, तू शंकर प्रभूला प्राप्त होशील.
रेवंतेश्वर पूर्वे तु विद्यते लिंगमुत्तमम्
पूर्वी रेवा नदीच्या तीरावर एक उत्तम लिंग होते.
इत्युक्तो नारदेनैव जैगीषव्यः समागतः
नारदाने असे सांगितल्यावर, जैगीषव्य तेथे आला.
नारदेन गणाध्यक्ष कीर्त्तिस्ते भविताऽक्षया
गणाधिपती, नारदामुळे तुझी कीर्ती कधीही नष्ट होणार नाही.
अत्रिणा भृगुणा देवि लोमशेन सुरर्षिणा
हे देवी, अत्री, भृगु आणि देवर्षी लोमश यांच्या द्वारे—
यत्र घंटानिनादेन युध्यतो मम संयुगे दृष्टं तत्र गणेनैव लिंगं तेजोमयं शुभम्
माझ्या युद्धात घंटेच्या निनादाने जेथे गजर झाला, तेथे त्या गणांनी तेजस्वी, शुभ लिंग पाहिले.
दर्शनात्तस्य लिंगस्य भूयो घंटो गणोऽभवत् 5.2.57.
त्या लिंगाचे दर्शन होताच घंटा पुन्हा गण झाला.
घण्टोभिनंदितोऽत्यर्थं विमानैः सार्वकामिकैः
घंटाचा मोठ्या सन्मानाने सर्व इच्छापूर्ती करणाऱ्या दिव्य विमानांनी सत्कार करण्यात आला.
ये पश्यन्ति विशालाक्षि देवं घण्डेश्वरं शिवम्
हे विशाल नेत्र असलेली, जे लोक घंटेश्वर शिवाचे दर्शन घेतात,