रेवंतेश्वरसंज्ञोऽहं भविष्यामि न संशयः तेषामश्वा भविष्यंति विजयो यश ऊर्जितम्
मी रेवंतेश्वर या नावाने ओळखला जाईन, यात शंका नाही. त्यांच्या घोड्यांना विजय मिळेल; त्यांना यश आणि मोठी कीर्ती लाभेल.
ऐश्वर्यं दानशक्तिश्च पुत्रपौत्रमनंतकम्
संपत्ती, दान देण्याची ताकद आणि अनंत पुत्र-पौत्रांची प्राप्ती—
लिंगस्य वचनं श्रुत्वा प्रोक्तं वै रविसूनुना
लिंगाबद्दलचे हे शब्द सूर्यपुत्राने सांगितलेले ऐकून—
देहि मे ह्यचला भक्तिं देहि मे स्थानमुत्तमम्
मला अचल भक्ती दे, मला सर्वोच्च स्थान दे.
भगवन्भूतभव्येश भवबंधभयापह । संस्कृतार्थोऽस्मि संजातस्तव देवस्य दर्शनात्
हे भगवंत, भूतकाळ आणि भविष्यकाळाचे स्वामी, जन्मबंधनाच्या भीतीचा नाश करणारे, तुझ्या दर्शनाने मी पूर्ण अर्थाने समाधानी झालो आहे.
जन्मकोटिसुसंशुद्धा ये त्वां पश्यंति देहिनः ।। न तेषां पुनरावृत्तिर्घोरसंसारसागरे
जे देहधारी जीव असंख्य जन्मांनी शुद्ध होऊन तुला पाहतात, त्यांना पुन्हा या भयानक संसारसागरात परतावे लागत नाही.
इत्युक्त्वा रविसूनुर्वै रेवंतो रविवल्लभः
असे म्हणून सूर्यपुत्र, रेवा प्रिय, तेथून निघून गेला.
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः । रेवंतेश्वरदेवस्य घंटेश्वरमथो शृणु
हे देवी, रेवंतेश्वर देवाच्या पापनाशक प्रभावाचे हे वर्णन तुला सांगितले. आता घंटेश्वराचे माहात्म्य ऐक.
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवंत्यखंडे चतुरशीतिलिङ्ग माहात्म्ये रेवंतेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्पञ्चाशत्तमोऽयायः
या प्रकारे श्रीस्कांद महापुराणातील पंचम अवंतीखंडातील चौर्याऐंशी लिंगांच्या माहात्म्यातील 'रेवंतेश्वर माहात्म्याचे वर्णन' हा छप्पन्नावा अध्याय संपला.
यस्य दर्शनमात्रेण कामावाप्तिश्च जायते
ज्याचे केवळ दर्शन झाले तरी इच्छा पूर्ण होते.
घंटोनाम गणश्रेष्ठो बभूव मम वल्लभः प्रस्थितो ब्रह्मसदनं द्रष्टुं ब्रह्माणमव्ययम्
घंटा नावाचा, गणांमध्ये श्रेष्ठ आणि माझा प्रिय, ब्रह्माचे दर्शन घेण्यासाठी ब्रह्माच्या निवासाकडे निघाला.
अथायान्तं समालोक्य गन्धर्वं गीतकोविदम्
मग, त्याला येताना पाहून, गाण्यात निपुण असा एक गंधर्व—
मया तत्रैव गन्तव्यं सदने परमेष्ठिनः।. गीतैराराधयिष्यामि ब्रह्माणं जगतां पतिम्
मलाही तेथे, परमेश्वराच्या निवासस्थानी जावे लागेल; मी गाण्यांनी जगाच्या स्वामी ब्रह्माची पूजा करीन.
चित्रसेनोऽथ तं देवि प्रत्युक्तो घंटमब्रवीत्
मग चित्रसेनाने, हे देवी, घंटाला उत्तर देऊन असे सांगितले.
एतच्छ्रुत्वा गणो घंटस्तस्थौ विस्मितमानसः
हे ऐकून, गण घंटा आश्चर्यचकित मनाने तिथेच उभा राहिला.
हित्वा स्वामिनमीशानं द्रष्टुं ब्रह्माणमागतः
आपल्या स्वामी ईशानाला सोडून तो ब्रह्माचे दर्शन घेण्यासाठी आला होता.
एवं चिंतयतस्तस्य साग्रः संवत्सरो गतः
अशा विचारात असताना त्याचा एक पूर्ण वर्ष कसा गेला ते कळलेच नाही.
निर्गच्छतमथालोक्य वीणाहस्तं समुत्सुकम्
मग, निघून जात असताना, हातात वीणा घेऊन उत्सुकतेने पाहणारा—
प्रोक्तो घंटेन सहसा मां निवेदय नारद 5.2.57.
नारद, तात्काळ मला आणि घण्टाला एकत्र जाऊन कळव.
दर्शनार्थं समायातो ब्रह्मणः परमेष्ठिनः नारदः प्रत्युवाचेदं समाश्वास्य सकैतवम्
ब्रह्मदेवांच्या दर्शनासाठी आलेल्या नारदाने थोडे धीर देत आणि थोडी युक्ती करत असे उत्तर दिले.
अहं बृहस्पतेः पार्श्वे प्रेषितोऽस्मि गणाधिप आयास्यामि क्षणेनैव तावत्कालं प्रतीक्ष्यताम्
गणाधिपती, मला बृहस्पतींनी पाठवले आहे. मी लगेचच येतो, तोपर्यंत कृपया थोडा वेळ थांब.
इत्युक्त्वा नारदो देवि मम पार्श्वमुपागतः
हे देवी, असे म्हणून नारद माझ्या जवळ आला.
ईदृशो दुर्ल्लभो भृत्यो घंटेन सदृशः प्रभो स्थितः संवत्सरं साग्रं प्रवेशं न च लब्धवान्।।१४ तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य नारदस्य मुनेस्तदा
घण्टासारखा सेवक फारच दुर्मिळ आहे, प्रभु. तो वर्षभराहून जास्त काळ थांबला, तरी त्याला आत येता आले नाही.
मां त्यक्त्वा हि गतोन्यत्र सेवार्थं परवेश्मनि
त्याने मला सोडून दुसऱ्याच्या घरी सेवा करण्यासाठी गेला.
पतितो भूतले घंटो देवदारुवनांतिके
घण्टा देवदारूच्या जंगलाजवळ जमिनीवर पडला.
प्रोक्तं शोकोत्तरेणैव वचनं गद्गदाक्षरम्
त्याने दुःखाने गहिवरलेल्या आवाजात बोलले.
स याति नरकं घोरमपकीर्तिं च विंदति यस्मात्स्वामी न मे ब्रह्मा न च देवो महेश्वरः
माझा स्वामी ब्रह्मा नाही, ना महेश्वर देव, म्हणून मी भीषण नरकात जातो आणि अपकीर्ती मिळवतो.
एवं विलपतस्तस्य नारदो मुनिसत्तमः 5.2.57.
तो अशा प्रकारे विलाप करत असताना, श्रेष्ठ मुनी नारद—
देवदारुवने देवि दर्शनार्थं तपस्विनाम्
हे देवी, देवदारूच्या जंगलात, तपस्व्यांच्या दर्शनासाठी—
अवस्थामीदृशीं कृत्वा किमन्यन्मे करिष्यति
अशी अवस्था माझ्यावर आणून, तो अजून काय करणार आहे?