षट्कुक्षिः सा त्रिपादा च पंचशीर्षोपलक्षिता
ती सहा पोटे, तीन पाय आणि पाच डोकी असलेली आहे.
गायत्री मधुराभाषा सावित्री लोकविश्रुता सृष्टिं कुरु ममादेशाद्विचित्रामनया सह ।। 5.2.52.
गायत्री मधुर बोलणारी, सावित्री सर्व लोकांत प्रसिद्ध — माझ्या आज्ञेने तिच्यासह हे अद्भुत सृष्टी निर्माण कर.
इत्युक्तस्त्रिशिखो भूत्वा हिरण्यसदृशाकृतिः
अशी आज्ञा मिळाल्यावर तो तीन शिखा असलेला झाला आणि त्याचे रूप सोन्यासारखे तेजस्वी दिसू लागले.
पूर्वं देवगणाश्चैव त्रयस्त्रिंशच्च देवताः
पूर्वी देवांचे समूह आणि त्र्यस्त्रिंशत देवताही,
तेषां देहे प्रविष्टानां प्रादुर्भावः पुनर्भवेत्
त्यांच्या शरीरात प्रवेश केल्यावर त्यांचे स्वरूप पुन्हा प्रकट झाले.
संहृत्योंकारमखिलान्सदेवासुरपन्नगान्
त्याने ओंकार, सर्व देव, असुर आणि सर्प यांना एकत्र करून आपल्यात सामावून घेतले.
ससर्ज सर्वभूतानि कल्पांते पर्वतात्मजे
मग, पर्वतपुत्री, त्या युगाच्या शेवटी त्याने सर्व सृष्टीची निर्मिती केली.
कर्त्ता चैव विकर्त्ता च संहर्ता च महांस्तु यः
तोच महान सृष्टीकर्ता, बदल करणारा आणि संहार करणारा आहे.
ओंकारपूर्वकं ज्ञानं तपश्चोंकारपूर्वकम्
ओंकारपूर्वक ज्ञान आणि तपसुद्धा ओंकारानेच आरंभ होते.
स वायुरिति विज्ञेयः सर्वज्ञः स प्रजाकरः
त्याला वायू म्हणून ओळखावे; तो सर्वज्ञ आहे आणि सर्व जीवांचा निर्माता आहे.
प्रजानां पतयश्चैव सप्त चैव महर्षयः
सर्व प्रजापती आणि सात महर्षी,
दैत्याः पिशाचा रक्षांसि भूतानि विविधानि च सर्वे चतुष्पदाश्चैव तिर्यग्योनिगतास्तदा ।। 5.2.52.
दैत्य, पिशाच, राक्षस आणि इतर अनेक प्रकारची भुते, तसेच सर्व चौपाय आणि त्या काळी जनावरांच्या गर्भातून जन्मलेली सजीव,
जंगमानि च सत्त्वानि यच्चान्यज्जीवसंज्ञकम्
सर्व चल जीव आणि जे काही जिवंत म्हणून ओळखले जाते,
प्रणम्य प्रयतो भूत्वा वचनं चेदमब्रवीत्
नमस्कार करून, एकाग्र मनाने त्याने हे शब्द सांगितले:
देहि मे परमं स्थानं यथा कीर्त्तिर्ध्रुवा भवेत्
माझ्या कीर्तीला कायम राहील असे, तू मला सर्वोच्च स्थान दे.
ममाभीष्टकरं स्थानं नित्यमव्ययमक्षयम्
माझ्या इच्छेप्रमाणे, कायमचे, नाश न होणारे, आणि शाश्वत असे स्थान मला मिळू दे.
तत्र ते भविता कीर्त्तिः शाश्वती नात्र संशयः
तेथे तुझी कीर्ती शाश्वत होईल—याबद्दल काहीच शंका नाही.
त्रिकल्पप्रभवं लिंगं त्वन्नाम्ना ख्यातिमेष्यति
तीन कल्पांत उत्पन्न होणारे लिंग तुझ्या नावाने प्रसिद्ध होईल.
इत्युक्तो हि मया देवि ओंकारो हृष्टमानसः
हे देवी, मी असे सांगितल्यावर ओंकार अतिशय आनंदित मनाने राहिला.
ततः प्रभृति वेदेषु ओंकारः क्रियते द्विजैः
त्या वेळेपासून वेदांमध्ये ओंकाराचा वापर द्विज लोक करू लागले.
लयंगतो यदोंकारस्तदाप्रभृति पार्वति
पार्वती, त्या वेळेपासून ओंकार हा लयात विलीन झाला.
यद्युगादिसहस्रेषु व्यतीपातशतेषु च तत्पुण्यमधिकं देवि ॐकारेश्वरदर्शनात् ।।5.2.52.
देवी, हजारो युगांच्या आणि शेकडो व्यतीपात काळांतील पुण्यसंचयही ओंकारेश्वराचे दर्शन केल्याने मिळणाऱ्या पुण्यापेक्षा कमीच आहे.
चतुर्ष्वपि च वेदेषु समधीतेषु यत्फलम्
चारही वेद मन लावून शिकल्याने जे फळ मिळते—
ब्रह्मचर्येण यत्पुण्यं यावज्जीवं कृतेन च
आणि आयुष्यभर ब्रह्मचर्य पाळल्याने मिळणारे पुण्य—
करीषसाधने पुण्यं यच्च पुण्यमनाशके
गायीच्या शेणाने अग्नि तयार केल्याने मिळणारे पुण्य, आणि जे पुण्य कधीही नष्ट होत नाही—
पूजायां यत्फलं प्रोक्तं तस्य संख्या न विद्यते
पूजेने मिळणारे फळ किती आहे, याची मोजदाद कुणालाही करता येत नाही.
किं यज्ञैर्बहुवित्ताढ्यैः किं तपोभिः सुदुष्करैः
खूप धन लावून यज्ञ केल्याचा किंवा कठीण तपश्चर्या केल्याचा काय उपयोग?
पूजनात्स्पर्शनाद्वापि कीर्त्तनाच्छ्रवणात्तथा
पूजा केली, स्पर्श केला, कीर्तन केले किंवा ऐकले—
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः
देवी, मी तुला हा पापांचा नाश करणारा प्रभाव सांगितला.
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे चतुरशीतिलिङ्गमाहात्म्य ॐकारेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विपंचाशत्तमोऽध्यायः
श्रीस्कांद महापुराणाच्या एक्याऐंशी हजार श्लोकांच्या संहितेतील पाचव्या अवंत्यखंडातील चौर्याऐंशी लिंग महात्म्य विभागातील ओंकारेश्वर महात्म्याचे वर्णन असलेला बावन्नावा अध्याय संपला.