लिंगेन च पुनर्दृष्टः शूलः शंकरवल्लभः
त्या लिंगामुळे, शंकराचा प्रिय त्रिशूळ पुन्हा दिसला.
स्नेहात्संश्लेषितोऽत्यर्थं पृष्टस्तु कुशलं पुनः
प्रेमापोटी त्याला घट्ट मिठी मारली आणि पुन्हा त्याची कुशलता विचारली.
प्रभुणा प्रेरितोऽत्यर्थं शुद्ध्यर्थं भवतोंतिके अद्यप्रभृति भूलोके मन्नाम्ना ख्या तिमेष्यसि ।। 5.2.51.
प्रभूच्या प्रेरणेने, तुझ्या शुद्धीसाठी, आजपासून पृथ्वीवर लोकांमध्ये तू माझ्या नावाने प्रसिद्ध होशील.
ततो भविष्यत्यधिकं दर्शनात्ते वृणोम्यहम्
म्हणून, तुझ्या दर्शनामुळे अधिक लाभ होईल—हा वर मी तुला देतो.
ते प्राप्स्यंति फलं सर्वंं ये त्वां द्रक्ष्यंति भक्तितः
जे भक्तीने तुला पाहतील, त्यांना सर्व प्रकारची फळं मिळतील.
यः करिष्यति ते पूजां भक्तियुक्तोऽपि मानवः
जो कोणी भक्तीभावाने तुझी पूजा करील,
विमानवरमास्थाय कामगं रत्नभूषितम्
तो रत्नांनी सजवलेल्या, सर्व इच्छा पूर्ण करणाऱ्या दिव्य विमानात बसून,
त्वन्नाम ये ग्रहीष्यंति सर्वदा भयपीडिताः न भविष्यति भीस्तेषां घोरसंसारसागरे
जे नेहमी भीतीने ग्रस्त असताना तुझे नाव घेतात, त्यांना या भयंकर संसारसागरात भीती राहणार नाही.
ये त्वां द्रक्ष्यंति पुरुषा भावहीनाः प्रसंगतः
पण जे पुरुष केवळ सवयीने, मनात भावना न ठेवता तुला पाहतात,
इत्युक्तं तेन शूलेन लिंगमाश्लिष्य यत्नतः
असे म्हणून त्याने शूलाने लिंगाला जपून मिठी मारली.
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः
हे देवी, तुझ्या या पापांचा नाश करणाऱ्या शक्तीचे वर्णन केले आहे.
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवंत्यखण्डे चतुरशीतिलिङ्गमाहात्म्ये शूलेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकपञ्चाशत्तमोऽध्यायः
इथे श्रीस्कांद महापुराणाच्या पंचम अवंत्यखंडातील चौर्याऐंशी लिंगमाहात्म्यातील शूलेश्वर माहात्म्याचे एकावन्नावे अध्याय संपले.
ओंकारेश्वर इत्याख्या यस्यास्ति भुवनत्रये
ज्याचे नाव ओंकारेश्वर आहे, तो तिन्ही लोकांत प्रसिद्ध आहे.
प्राकृते कल्पसंज्ञे तु प्रथमे प्रथमं मया
प्राकृत कल्प नावाच्या पहिल्या युगात, मी प्रथम हे केले.
ततः स पुरुषो दिव्यः किं करोमीत्युपस्थितः
तेव्हा तो दिव्य पुरुष 'मी काय करू?' असे विचारत प्रकट झाला.
निर्वाणस्येव दीपस्य गतिस्तस्य न लक्षिता
जसा दिवा विझताना त्याचा मार्ग दिसत नाही, तशी त्याची स्थिती कुणालाच कळली नाही.
एवं चिंतयतस्तस्य चतुर्मित्योत्थितस्ततः
अशा विचारात असताना त्याच्यापासून चार जण उत्पन्न झाले.
ऋग्यजुःसामनामा च ब्रह्मविष्णुशिवात्मकः
त्यांची नावे ऋग, यजुः आणि साम अशी असून, ते ब्रह्मा, विष्णु आणि शिव यांच्या स्वरूपातील होते.
ओंकार इति तस्याख्या मया दता प्रसादतः
माझ्या कृपेने मी त्याला ओंकार हे नाव दिले.
हृदयात्तस्य देवस्य वषट्कारः समुत्थितः
त्या देवाच्या हृदयातून 'वषट्' हा अक्षर उदयास आला.
षट्कुक्षिः सा त्रिपादा च पंचशीर्षोपलक्षिता
ती सहा पोटे, तीन पाय आणि पाच डोकी असलेली आहे.
गायत्री मधुराभाषा सावित्री लोकविश्रुता सृष्टिं कुरु ममादेशाद्विचित्रामनया सह ।। 5.2.52.
गायत्री मधुर बोलणारी, सावित्री सर्व लोकांत प्रसिद्ध — माझ्या आज्ञेने तिच्यासह हे अद्भुत सृष्टी निर्माण कर.
इत्युक्तस्त्रिशिखो भूत्वा हिरण्यसदृशाकृतिः
अशी आज्ञा मिळाल्यावर तो तीन शिखा असलेला झाला आणि त्याचे रूप सोन्यासारखे तेजस्वी दिसू लागले.
पूर्वं देवगणाश्चैव त्रयस्त्रिंशच्च देवताः
पूर्वी देवांचे समूह आणि त्र्यस्त्रिंशत देवताही,
तेषां देहे प्रविष्टानां प्रादुर्भावः पुनर्भवेत्
त्यांच्या शरीरात प्रवेश केल्यावर त्यांचे स्वरूप पुन्हा प्रकट झाले.
संहृत्योंकारमखिलान्सदेवासुरपन्नगान्
त्याने ओंकार, सर्व देव, असुर आणि सर्प यांना एकत्र करून आपल्यात सामावून घेतले.
ससर्ज सर्वभूतानि कल्पांते पर्वतात्मजे
मग, पर्वतपुत्री, त्या युगाच्या शेवटी त्याने सर्व सृष्टीची निर्मिती केली.
कर्त्ता चैव विकर्त्ता च संहर्ता च महांस्तु यः
तोच महान सृष्टीकर्ता, बदल करणारा आणि संहार करणारा आहे.
ओंकारपूर्वकं ज्ञानं तपश्चोंकारपूर्वकम्
ओंकारपूर्वक ज्ञान आणि तपसुद्धा ओंकारानेच आरंभ होते.
स वायुरिति विज्ञेयः सर्वज्ञः स प्रजाकरः
त्याला वायू म्हणून ओळखावे; तो सर्वज्ञ आहे आणि सर्व जीवांचा निर्माता आहे.