स विप्रैरभिषिक्तश्च तपः कृत्वा सुदुष्करम्
ब्राह्मणांनी त्याचा अभिषेक केला आणि त्याने अतिशय कठीण तपस्या केली.
स च स्वाध्यायरहिता निर्वषट्कारनिर्द्धनाः
त्याने पाहिले की लोक वेदपठण करत नाहीत, वषट् म्हणत नाहीत आणि सर्वजण गरीब आहेत.
स दोग्धुमैच्छत्त्रैलोक्यं सदेवासुरमानुषम्
त्याने देव, असुर आणि माणसे यांसह तिन्ही लोकांचा उपभोग घ्यायचे ठरवले.
एतस्मिन्नंतरे प्राप्तो नारदो मुनिसत्तयः
तेव्हाच, श्रेष्ठ ऋषी नारद तेथे आले.
लोकत्रयविनाशाय मा कोपं कुरु भूपते गिलितानि च अन्नानि विद्ध्येवैतन्मतं मम ।। 5.2.49.
राजा, तिन्ही लोकांचा नाश होऊ नये म्हणून राग करू नकोस; अन्न गिळले गेले आहे, हेच माझे मत आहे.
नारदस्य च वाक्येन क्रोधं चक्रे पृथुस्तदा
नारदाच्या शब्दांमुळे पृथु तेव्हा रागावला.
मुमोच शस्त्रमाग्नेयं तेन सा धरणी तदा
त्याने अग्नीच्या शस्त्राचा उपयोग केला आणि त्याने पृथ्वीला घाव घातला.
सा वध्यमाना तेनैव नृपं वचनमब्रवीत्
त्या शस्त्राने त्रस्त झाल्यावर, पृथ्वीने राजाशी बोलले.
गौरवध्या महीपाल वत्सं कृत्वा च दुग्धि माम्
राजा, मी गायीप्रमाणे आहे; वासरू तयार कर आणि मग मला दुग्ध काढ.
तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा दुदोह नृपसत्तमः
तिचे शब्द ऐकून, श्रेष्ठ राजा पृथुने तिचे दूध काढले.
जाताः प्रजाश्च सुमुखाः प्रवृत्तश्च महोत्सवः
सुंदर प्रजा जन्माला आली आणि मोठा उत्सव सुरू झाला.
राजाथ चिंतयामास मया पापमिदं कृतम्
मग राजाने विचार केला, 'मी हे पाप केले आहे.'
एवं चिंतयतस्तस्य पृथोरमिततेजसः
अशा प्रकारे अमाप तेज असलेल्या पृथुच्या मनात हे विचार येत होते.
दृष्ट्वा तथाविधं दीनं चिंतयानं पृथुं प्रिये 5.2.49.
प्रियेला, असा दुःखी आणि विचारात गुंतलेला पृथु पाहून,
ततः स कथयामास मया पापमिदं कृतम्
मग त्याने कबूल केलं, "हे पाप मीच केलं आहे."
काँल्लोकानु गमि ष्यामि कृत्वा कर्म सुदारुणम्
अशी भयंकर कृती करून मी आता कोणत्या लोकांत जाईन?
अथ चेष्टोपदेशेन दुःखादुद्धर मां द्विज महापापप्रशमनं लिंगमाहात्म्यमुत्तमम्
म्हणून, द्विजा, तुझ्या सांगण्याने आणि मदतीने मला या दुःखातून सोडव. मोठ्या पापांचं हरण करणारं आणि श्रेष्ठ असं लिंगाचं माहात्म्य मला सांग.
महाकालवने लिंगमभयेश्वरपश्चिमे गच्छ त्वं सहसा राजंस्तत्र पूतो भविष्यसि
महाकाळ वनात, अभयेश्वर लिंगाच्या पश्चिमेला, राजन, तू तिथे लवकर जा; तिथे तुला शुद्धी मिळेल.
नारदस्य वचः श्रुत्वा पृधुस्तत्र जगाम सः
नारदाचं बोलणं ऐकून पृथु तिथे गेला.
द्वादशादित्यसंकाशो बभूव पृथिवीपतिः
पृथ्वीचा राजा बारा सूर्यांसारखा तेजस्वी झाला.
ततोंऽतरिक्षगैर्देवि कृतं नाम वरानने अद्यप्रभृति विख्यातो देवोऽयं पृथुकेश्वरः
मग, सुंदर मुख असलेल्या देवी, आकाशात संचार करणाऱ्यांनी हे नाव दिलं; आजपासून हा देव पृथुकेश्वर म्हणून प्रसिद्ध झाला.
ये च द्रक्ष्यंति देवेशं पृथुकेश्वरमीश्वरम्
जे कोणी देवांचा देव असलेल्या पृथुकेश्वराचं दर्शन घेतील—
अज्ञानाज्ज्ञानतो वापि यत्पापं जायते नृणाम्
माणसांमध्ये अज्ञानाने किंवा जाणूनबुजून जे पाप होतं—
वाचिकं मानसं वापि कायिकं गुह्यसंभवम् तत्सर्वं यास्यति क्षिप्रं पुथुकेश्वरदर्शनात् ।। 5.2.49.
वाणीने, मनाने, शरीराने किंवा गुप्त कारणांनी जे काही पाप होतं, ते सर्व पृथुकेश्वराच्या दर्शनाने लवकर नाहीसं होतं.
पूजयिष्यंति ये भक्त्या देवं वै पृधुकेश्वरम्
जे भक्तीने पृथुकेश्वर देवाची पूजा करतील—
भुक्त्वा राज्यं मनुष्याणां देवानां च महीतले
ते पृथ्वीवर माणसांमध्ये आणि देवांमध्ये राज्याचा उपभोग घेतील—
इत्युक्त्वा देवसंघैश्च पूजितः पृथुकेश्वरः
असं सांगून, पृथुकेश्वर देवाचा देवगणांनी पूजन केलं.
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः
देवी, पापांचा नाश करणारा पृथुकेश्वराचा प्रभाव मी तुला सांगितला.
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां पञ्चम आवंत्यखण्डे चतुरशीतिलिंगमाहात्म्ये पृथुकेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकोनपंचाशत्तमोऽध्यायः
श्रीस्कांद महापुराणाच्या पंचम अवंत्यखंडातील चौर्याऐंशी लिंगांच्या माहात्म्यात, पृथुकेश्वर माहात्म्याचं वर्णन असलेला एकावन्नावा अध्याय इथे संपला.
यस्य दर्शनमात्रेण ग्रहबाधा न जायते
ज्याच्या केवळ दर्शनाने ग्रहांचा त्रास होत नाही—