लब्धदेहः शिवं भक्त्या संश्रितश्चन्द्रशेखरम्
हे शरीर मिळाल्यावर मी भक्तीने चंद्रशेखर शिवाच्या शरण गेलो आहे.
शंभुना यत्समुद्भूतमहंकारमुपाश्रितौ 1.3.1.1.
शंभूपासून उत्पन्न झालेल्या अहंकारात आम्ही आश्रय घेतला आहे.
स एव शंकरः सर्वमहंकारमथावयोः
आपल्या दोघांमधील सर्व अहंकार तोच शंकर आहे.
इममीश्वरमानतं सुरैरनलस्तम्भमयं सदाशिवम्
देवतांनी नेहमी वंदन केलेला, अग्निस्तंभासारखा असलेला हा ईश्वर म्हणजेच सदा शिव आहे.
अस्तौषं भक्तिसंपूर्णं कृत्वा मानसमर्चनम्
मी भक्तीने मनाने पूजा करून त्याचे गुणगान केले.
नमः शिवाय महते सर्वलोकैकहेतवे
सर्व जगाचा एकमेव कारण असलेल्या महान शिवाला नमस्कार.
विश्वव्याप्तमिदं तेजः प्रकाशयति संततम्
तुझे हे तेज संपूर्ण विश्वात पसरलेले असून सतत प्रकाशमान होते.
भूलिंगममलं ह्येतद्दृश्यमध्यात्मचक्षुषा
हे शुद्ध भुलिंग अंतःकरणाच्या डोळ्यांनी पाहता येते.
अपरिच्छेद्यमाकारमंतरात्मनि योगिनः
योगी आपल्या अंतरात्म्यात निराकार आणि अमर्याद्य त्या तत्त्वाचा अनुभव घेतात.
अथवा शांकरी शक्तिः सत्याऽणोरप्यणीयसी
किंवा शंकराची शक्ती खरी असून ती सर्वात सूक्ष्माहूनही अधिक सूक्ष्म आहे.
अणुस्ते करुणापात्रं महत्त्वं ध्रुवमश्नुते
सर्वात लहानही दयाळूपणाचे पात्र होतो आणि नक्कीच मोठेपण प्राप्त करतो.
स्वयमीश महादेव प्रसीद भुवनाधिक
स्वतःच्या प्रभु, महादेव, सर्व जगांपेक्षा श्रेष्ठ असलेल्या, कृपा कर.
इदं विज्ञाप्य विनयान्नमस्कृत्वा पुनःपुनः 1.3.1.2.
या विनंती नम्रपणे पुन्हा पुन्हा साष्टांग नमस्कार करून मांडली.
अथ विष्णुर्नवांभोदगंभीरध्वनिरभ्यधात्
तेव्हा विष्णूने नव्या मेघासारख्या गंभीर आवाजात बोलायला सुरुवात केली.
जय त्रिभुवनाधीश जय गंगाधर प्रभो
त्रिभुवनांचे अधिपती, गंगाधर प्रभो, तुझ्या विजय असो!
अव्याजममितं शंभो कारुण्यं तव वर्द्धते
शंभो, तुझी अपार आणि खरी करुणा नेहमी वाढतच राहते.
पालनं सर्वविद्यानां प्रापणं भूतिसंचयैः
तू सर्व विद्यांचे रक्षण करतोस आणि संपत्तीची समृद्धी देतोस.
शतानामपि मूर्तीनामेकामपि नवैः स्तवैः
शेकडो रूपांनी किंवा नवनवीन स्तोत्रांनी देखील तुझ्या एका रूपाचेही पूर्ण वर्णन करता येत नाही.
त्वमेव त्वामलं वेत्तुं यदि वा त्वत्प्रसादतः
तुला खरी ओळख फक्त तूच करू शकतोस, किंवा तुझ्या कृपेने दुसराही तुला ओळखू शकतो.
देवास्त्वदंशसंभूतिप्रभवो न भवन्ति किम्
देवतासुद्धा तुझ्या अंशातूनच जन्मतात, नाही का?
देशकालक्रियायोगाद्यथाग्नेर्भेदसम्भवः
जसा अग्नीचे विभाग देश, काळ आणि कृती यांच्या संयोगाने निर्माण होतात,
अनुग्रहपरो देव मूर्तिं दर्शय शंकर
दयाळू देव, शंकरा, आम्हाला तुझं रूप दाखव.
एवं प्रणमतोर्देवः श्रद्धाभक्तिसमन्वितम् 1.3.1.2.
अशा प्रकारे, जेव्हा ते श्रद्धा आणि भक्तीने वाकले, तेव्हा प्रभू—
तेजःस्तंभात्पुनस्तस्माद्देवश्चन्द्रार्द्धशेखरः
त्या तेजाच्या खांबातून, चंद्रकोर मस्तकी असलेला प्रभू प्रकट झाला.
परशुं बालहरिणं करैरभयविश्रमौ
त्यांच्या हातात परशू आणि कोवळं हरिण होतं, आणि ते निर्भयता व विश्रांती देत होते.
परितुष्टोऽस्मि युवयोर्भक्त्या युक्तात्मनोर्मयि
तुमच्या भक्तीमुळे मी अत्यंत संतुष्ट आहे, कारण दोघांनीही मन एकरूप केलं आहे.
युवयोरिष्टसिद्ध्यर्थमाविर्भूतोऽस्म्यहं यतः
तुमच्या इच्छापूर्तीसाठी मी इथे प्रकट झालो आहे.
इति देवस्य वचनात्सप्रीतौ च कृतांजली
प्रभूंचे शब्द ऐकून, ते दोघं आनंदित होऊन हात जोडून उभे राहिले.
अहं मन्त्रैः शिशुप्रायजगत्त्रयविधायकः
मंत्रांच्या सहाय्याने, जरी मी बालकासारखा आहे, तरीही त्रैलोक्याचा निर्माणकर्ता आहे.
नमस्येहमिदं रूपं शश्वद्वरदमीश्वरम्
मी या रूपाला, नेहमीच वर देणाऱ्या या ईश्वराला नमस्कार करतो.