ऋते हरिकथायास्तु नान्या वार्त्ता निशम्यते
हरीच्या कथा सोडून दुसरी कुठलीही गोष्ट ऐकू येत नाही,
तस्य राज्ञो भयाद्व्याधैररण्ये सुखचारिणः
त्या राजाच्या भीतीने, जंगलात मोकळेपणाने फिरणारे प्राणीही,
हन्यंते क्वापि तद्भीत्या मत्स्यमांसाशिनाऽपि व
त्याच्या भीतीने, मासे आणि मांस खाणारे लोकसुद्धा कुठेही त्यांना मारत नाहीत,
स्तनपानं न कुर्वंति संप्राप्य हरिवासरम् उपोषणपरा जाता अन्येषां का कथा नृणाम्
हरीच्या दिवशी उपवास करण्याच्या निश्चयाने, लहान मुलेसुद्धा दूध पित नाहीत; मग इतर लोकांची काय कथा!
महामहोत्सवः सर्वैः पुरौकोभिर्वितन्यते
सर्व नगरवासीय एकत्र येऊन मोठा उत्सव साजरा करतात,
यो विष्णुभक्तिरहितः प्राणैरपि धनैरपि
जो विष्णूभक्त नाही, त्याच्याकडे जीव आणि धन असूनही,
अन्त्यजा अपि तद्राष्ट्रे शंखचक्रांकधारिणः 5.2.46.
त्या राज्यात अगदी नीच जातीचे लोकही शंख आणि चक्राची खूण अंगावर बाळगतात,
शुभानि यानि कर्माणि क्रियंतेऽनुदिनं जनैः
लोक दररोज जी शुभ कर्मे करतात,
विना मुकुंदगोविंद परमानंदमच्युतम् कृष्ण एव परो बंधुस्तस्यासीदवनीपतेः
मुकुंद, गोविंद, परमानंद अच्युत यांच्याशिवाय — त्या राजाचा खरा मित्र फक्त कृष्णच होता,
एवं तस्मिन्महीपाले राज्ये सम्यक्प्रशासति
त्या राजाने राज्य न्यायाने चालवले असता,
राज्ञा समर्चितः सोऽथ मधुपर्कविधानतः
राजाने त्याचा मदुपर्क विधीने सन्मान केला,
सर्वभूतेषु गोविंदं परिपश्यन्विशांपते
लोकांचा स्वामी सर्व प्राण्यांत गोविंदाचे दर्शन करत होता,
यो वेदपुरुषो विष्णुर्यो यज्ञपुरुषो हरिः
जो वेदांचा मूळ पुरुष आहे तोच विष्णू आहे; जो यज्ञांचा मूळ पुरुष आहे तोच हरि आहे.
तन्मयं पश्यतो विश्वं तव भूपालसत्तम
राजाधिराज, तुला हे सर्व विश्व त्याच्याने व्यापलेले दिसते.
एष एव हि सारोऽत्र संसारे क्षणभंगुरे
हीच खरी गोष्ट आहे या क्षणभंगुर संसारात.
परित्यज्य हि यः सर्वं विष्णुमेकं सदा भजेत्
जो सर्व काही सोडून नेहमी फक्त विष्णूची उपासना करतो,
हृषीकेशे हृषीकाणि यस्य स्थैर्यं गतान्यहो 5.2.46.
ज्याच्या इंद्रियांनी हृषीकेशात स्थैर्य मिळवलं आहे, ते खरंच किती अद्भुत आहे!
यौवनं धनमायुष्यं जलं पद्मदले यथा
तरुणपण, धन आणि आयुष्य हे कमळाच्या पानावरील पाण्यासारखे असतात.
वाचि चेतसि कर्णेऽथ यस्य देवो जनार्दनः निर्व्याजप्रणिधानेन शीलयित्वा श्रियःपतिम्
ज्याच्या वाणी, मन आणि कान यामध्ये श्रीपती जनार्दन प्रामाणिक भक्तीने स्थिर झाले आहेत,
पुरुषोत्तमतां को न प्राप्तस्त्वमिव भूतले उपकर्तुमना ब्रूयां तन्निशामय भूपते
राजा, पृथ्वीवर तुझ्यासारखा पुरुषोत्तमपदाला कोण पोहोचणार नाही? तुला उपकार करायचं आहे, ते ऐक.
मालाविद्याधरसुता नाम्ना मलयगंधिनी
विद्याधरांच्या प्रमुखाची कन्या, मलयगंधिनी नावाची एक कन्या आहे.
कपालकेतुपुत्रेण दानवेन बलीयसा
कपालकेतूच्या पुत्र असलेल्या बलाढ्य दानवाने तिला पकडले आहे.
पाताले चंपकावत्यां नगर्यां सास्ति सांप्रतम्
ती सध्या पाताळातील चंपकावती या नगरीत आहे.
दृष्टः प्रणम्य विज्ञप्तो यथा तच्च निशामय
मी तिला पाहिलं, वंदन केलं आणि माझी विनंती केली; काय घडलं ते ऐक.
बालक्रीडनकासक्तां मां जह्रे त्रस्तमान साम्
मी बालक्रीडेत मग्न असताना, घाबरलेल्या अवस्थेत त्याने मला पकडलं.
स स्वत्रिशूलघातेन म्रियते नान्यथा रणे
तो रणांगणात फक्त स्वतःच्या त्रिशूळाच्या आघातानेच मारला जाऊ शकतो, दुसऱ्या कोणत्याही प्रकारे नाही.
यदि कोपि कृतज्ञो मां हत्वेमं दुष्टदानवम् 5.2.46.
जर कुणी कृतज्ञ व्यक्ती हा दुष्ट दानव मारून मला वाचवेल,
यद्यत्रोपचिकीर्षुस्त्वं रक्ष मां दुष्ट दानवात् विष्णुभक्तो युवा धीमान्पुत्रि त्वां परिणेष्यति
तू येथे जे काही करायचं ठरवलं आहेस, त्या दुष्ट दानवापासून माझं रक्षण कर; एक तरुण, बुद्धिमान आणि विष्णूभक्त तुझ्याशी विवाह करील, कन्ये.
आतृतीयातिथि यथा तद्वाक्यं तथ्यतां व्रजेत्
जसं तिसऱ्या दिवशी आलेल्या पाहुण्याचं वचन पाळावं लागतं, तसंच हे वचनही पूर्ण होऊ दे.
इति तद्वचनाद्राजन्विष्णुभक्तिपरायणम्
राजा, त्या वचनामुळे तो विष्णूभक्तीमध्ये पूर्णपणे रमला.