केशिहन्कैटभाराते कंसारे कमलापते
तो केशी व कैटभाचा वध करणारा, कंसाचा शत्रू आणि कमळांचा स्वामी आहे.
कृष्ण केशव कंजाक्ष कीनाशभयनाशन
कृष्ण, केशव, कमळासारख्या डोळ्यांचा, मृत्यूच्या भीतीचा नाश करणारा.
पीतकौशेयवसन पद्मनाभ परात्पर
पिवळ्या रेशमी वस्त्रांमध्ये, पद्मनाभ, सर्वश्रेष्ठांमध्ये श्रेष्ठ.
जन्मिनां जन्महरण जंजपूकौघनाशन
सर्व जन्मांचा नाश करणारा, पापांच्या समूहाचा नाश करणारा.
श्रीरंग शार्ङ्गकोदंड शौरे शीतांशुलोचन
श्रीरंग, शार्ङ्ग आणि कोदंड धारण करणारा, शौर्यवान, ज्याच्या डोळ्यांना शीतल चंद्रासारखी शोभा आहे,
देवकीहृदयानंद दंदशूकेश्वरेशय
देवकीच्या हृदयाचा आनंद, दंड आणि शुक या दोघांचा स्वामी,
विष्वक्सेन विभो वीर वनमालिन्बलिप्रिय 5.2.46.
विश्वक्षेन, सर्वत्र व्यापलेला, पराक्रमी, वनफुलांच्या माळा घालणारा, बलीचा आवडता,
इत्यादीनि पवित्राणि नामानि प्रति मंदिरे
अशा पवित्र नावांचा उच्चार प्रत्येक मंदिरात ऐकू येतो,
श्रूयंते यत्र कुत्रापि रम्याणि मधुविद्विषः
मधुचा शत्रू असलेल्या परमेश्वराची सुंदर नावे जिथे कुठे ऐकू येतात,
विचित्राणि चरित्राणि गीयंते च गृहेगृहे
त्याची अद्भुत कृत्ये प्रत्येक घराघरात गातात,
ऋते हरिकथायास्तु नान्या वार्त्ता निशम्यते
हरीच्या कथा सोडून दुसरी कुठलीही गोष्ट ऐकू येत नाही,
तस्य राज्ञो भयाद्व्याधैररण्ये सुखचारिणः
त्या राजाच्या भीतीने, जंगलात मोकळेपणाने फिरणारे प्राणीही,
हन्यंते क्वापि तद्भीत्या मत्स्यमांसाशिनाऽपि व
त्याच्या भीतीने, मासे आणि मांस खाणारे लोकसुद्धा कुठेही त्यांना मारत नाहीत,
स्तनपानं न कुर्वंति संप्राप्य हरिवासरम् उपोषणपरा जाता अन्येषां का कथा नृणाम्
हरीच्या दिवशी उपवास करण्याच्या निश्चयाने, लहान मुलेसुद्धा दूध पित नाहीत; मग इतर लोकांची काय कथा!
महामहोत्सवः सर्वैः पुरौकोभिर्वितन्यते
सर्व नगरवासीय एकत्र येऊन मोठा उत्सव साजरा करतात,
यो विष्णुभक्तिरहितः प्राणैरपि धनैरपि
जो विष्णूभक्त नाही, त्याच्याकडे जीव आणि धन असूनही,
अन्त्यजा अपि तद्राष्ट्रे शंखचक्रांकधारिणः 5.2.46.
त्या राज्यात अगदी नीच जातीचे लोकही शंख आणि चक्राची खूण अंगावर बाळगतात,
शुभानि यानि कर्माणि क्रियंतेऽनुदिनं जनैः
लोक दररोज जी शुभ कर्मे करतात,
विना मुकुंदगोविंद परमानंदमच्युतम् कृष्ण एव परो बंधुस्तस्यासीदवनीपतेः
मुकुंद, गोविंद, परमानंद अच्युत यांच्याशिवाय — त्या राजाचा खरा मित्र फक्त कृष्णच होता,
एवं तस्मिन्महीपाले राज्ये सम्यक्प्रशासति
त्या राजाने राज्य न्यायाने चालवले असता,
राज्ञा समर्चितः सोऽथ मधुपर्कविधानतः
राजाने त्याचा मदुपर्क विधीने सन्मान केला,
सर्वभूतेषु गोविंदं परिपश्यन्विशांपते
लोकांचा स्वामी सर्व प्राण्यांत गोविंदाचे दर्शन करत होता,
यो वेदपुरुषो विष्णुर्यो यज्ञपुरुषो हरिः
जो वेदांचा मूळ पुरुष आहे तोच विष्णू आहे; जो यज्ञांचा मूळ पुरुष आहे तोच हरि आहे.
तन्मयं पश्यतो विश्वं तव भूपालसत्तम
राजाधिराज, तुला हे सर्व विश्व त्याच्याने व्यापलेले दिसते.
एष एव हि सारोऽत्र संसारे क्षणभंगुरे
हीच खरी गोष्ट आहे या क्षणभंगुर संसारात.
परित्यज्य हि यः सर्वं विष्णुमेकं सदा भजेत्
जो सर्व काही सोडून नेहमी फक्त विष्णूची उपासना करतो,
हृषीकेशे हृषीकाणि यस्य स्थैर्यं गतान्यहो 5.2.46.
ज्याच्या इंद्रियांनी हृषीकेशात स्थैर्य मिळवलं आहे, ते खरंच किती अद्भुत आहे!
यौवनं धनमायुष्यं जलं पद्मदले यथा
तरुणपण, धन आणि आयुष्य हे कमळाच्या पानावरील पाण्यासारखे असतात.
वाचि चेतसि कर्णेऽथ यस्य देवो जनार्दनः निर्व्याजप्रणिधानेन शीलयित्वा श्रियःपतिम्
ज्याच्या वाणी, मन आणि कान यामध्ये श्रीपती जनार्दन प्रामाणिक भक्तीने स्थिर झाले आहेत,
पुरुषोत्तमतां को न प्राप्तस्त्वमिव भूतले उपकर्तुमना ब्रूयां तन्निशामय भूपते
राजा, पृथ्वीवर तुझ्यासारखा पुरुषोत्तमपदाला कोण पोहोचणार नाही? तुला उपकार करायचं आहे, ते ऐक.