अत एव प्रयत्नेन परिणेता विवर्जयेत
म्हणूनच, प्रयत्नपूर्वक वर टाळावा.
अथर्षेः कस्यचिद्दैवादाश्रमे देवसन्निभे
नंतर, नशिबाने, एका ऋषीच्या देवतुल्य आश्रमात,
कृत्वा नानोपवासादिव्रतानि ब्राह्मणांगजे
त्यांनी विविध उपवास व्रते केली, हे ब्राह्मणपुत्रा,
फलचौर्यविपाकेन वानर त्वं तयोरभूत्
फळ चोरीच्या कर्मामुळे, वानरा, तू त्या दोघांपासून जन्मास आलास.
स च नारायणो विप्रः पितृशुश्रूषणे रतः
तो नारायण ब्राह्मण आपल्या आईवडिलांची सेवा करण्यात रमला होता.
एवं भवांतरे चासीदेतयोः पतिरेव सः
अशा प्रकारे, दुसऱ्या जन्मातही, तो त्या दोघांचा पती झाला.
प्रासादस्यापि पार्श्वे तु न्यग्रोधश्च महानगः
प्रासादाच्या बाजूला एक मोठा वडाचं झाड होतं.
विष्णुदेहजले तीर्थे क्रीडया च ममज्जतुः
विष्णूच्या देहाचं पाणी झालेल्या त्या तीर्थावर, त्यांनी खेळता खेळता उडी मारली.
जातिस्वभावचापल्यात्कीडंत्यौ च प्रदक्षिणम्
स्वभावाने आणि चंचलतेने, ते खेळत खेळत भोवती फिरतात.
विचरंत्यावितः स्वैरं तत्र न्यग्रोधसंनिधौ 5.2.45.
त्या वडाच्या झाडाजवळ ते सर्व दिशांनी मोकळेपणाने भटकतात.
भिक्षार्थं शिक्षिते तेन न प्लुतिर्न निवर्त्तनम्
त्यांनी शिकविल्याप्रमाणे भिक्षेसाठी, उडी मारणे किंवा मागे फिरणे होत नाही.
अवन्तीवासपुण्येन त्रिलोचनस्य सेवया
अवंतीमध्ये राहण्याचे पुण्य आणि त्रिनेत्राच्या सेवेमुळे,
अधुना तं पतिं प्राप्य विद्याधरकुमारकम्
आता तिला विद्याधरांचा राजकुमार असा पती मिळाला आहे.
यैरल्पमपि चावंत्या कृतं कर्म शुभावहम् त्रैलोक्येऽपि च सर्वस्मिञ्छ्रेष्ठाऽवन्तीपुरी सदा
अवंतीवासीयांनी केलेले अगदी थोडे शुभ कर्मही मंगल घडवते; तिन्ही लोकांत अवंती नगरी नेहमीच श्रेष्ठ आहे.
ततोऽपि लिंगमोंकारं ततोऽप्यत्र त्रिलोचनम्
त्यापुढे ओंकार असलेले लिंग आहे, आणि त्याही पुढे इथे त्रिनेत्र आहे.
अतः सर्वप्रयत्नेनावन्त्यां पूज्यस्त्रिलोचनः
म्हणून अवंतीमध्ये त्रिनेत्राचे सर्वतोपरी प्रयत्नाने पूजन करावे.
लिंगस्वरूपमासाद्य शुभं त्रिभुवनादपि स्वमातुः पुरतश्चोक्त्वा कृतकृत्या इवाभवन्
लिंगाचे शुभ स्वरूप प्राप्त करून, आईसमोर सांगून, ते आपले कार्य पूर्ण झाले असे समजले.
एकदा माधवे मासि सह सार्थाः समागताः
एकदा माधव महिन्यात सर्व व्यापारी एकत्र जमले.
विरजस्के महाक्षेत्रे त्रिलोचनसमीपतः
निर्मळ अशा मोठ्या क्षेत्रात, त्रिनेत्राजवळ,
विद्याधराय ताः कन्या नागैस्तिस्रोऽपि कल्पिताः 5.2.45.
त्या तीन कन्या नागांनी विद्याधरासाठी ठरवल्या होत्या.
रत्नदीपैश्च नागेन्द्रः पद्मी च भुजगेश्वरः जामातरं समासाद्य शुभं परिमलालयम्
रत्नांच्या दिव्यांनी, नागांचा राजा आणि पद्मी या भुजंगराजाने, आपल्या जावयाला, सुगंधमय निवासस्थानाला, भेट दिली.
अन्योऽन्यं स्वजनास्ते तु मुदा विकसितेक्षणाः
ते आप्तजन एकमेकांकडे आनंदाने फुललेल्या नजरेने पाहू लागले.
त्रिलोचनस्य लिंगस्य वर्णयंतोऽपि गौरवम् भुक्त्वावन्तीं ततः प्राप्य संसेव्य च त्रिलोचनम्
त्रिनेत्राच्या लिंगाचे माहात्म्य सांगत, अवंतीचा आनंद घेत, त्यांनी तेथे जाऊन त्रिनेत्राची सेवा केली.
गायन्गीतं सुमधुरं नागीभिः सहितः कृती
नागिणींसह गोड गाणी गात, तो सिद्ध पुरुष आनंदी झाला.
त्रिलोचनस्य महिमा कलौ देवेन गोपितः
कलियुगात त्रिनेत्राचे माहात्म्य देवाने लपवून ठेवले आहे.
त्रिलोचनकथामेतां श्रुत्वा पापान्वितोऽप्यहो
त्रिनेत्राची ही कथा ऐकून, पापांनी ग्रस्त असला तरीही,
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः
हे देवी, पापांचा नाश करणारी ही शक्ती मी तुला सांगितली आहे.
यस्य दर्शनमात्रेण कुलवृद्धिर्भवेद्ध्रुवम्
फक्त त्याचे दर्शन घडले की, घराण्याची भरभराट नक्कीच वाढते.
निशामय महा वि वीरेशाविर्भवं परम्
हे महावीराचे श्रेष्ठ प्रकट रूप लक्षपूर्वक ऐक.
आसीदमित्रजिन्नाम राजा परपुरंजयः
अमित्रजित नावाचा, शत्रूंच्या नगरांचा विजेता असा एक राजा होता.