स्मरिष्यति च यो नित्यं प्रभाते चोत्तरेश्वरम्
आणि जो दररोज सकाळी उत्तरेश्वराचे स्मरण करतो—
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः
हे देवी, मी तुला सांगितलेला हा प्रभाव पापांचा नाश करणारा आहे.
श्रीदेवदेव उवाच । यस्य दर्शनमात्रेण सर्वसिद्धिरवाप्यते
श्रीदेवदेव म्हणाले, त्याला फक्त पाहिलं तरी सर्व सिद्धी मिळतात.
इतिहासमिहासीद्यत्पीठे विरजसंज्ञके
हीच ती प्राचीन गोष्ट जी विरजा नावाच्या पवित्र स्थळी घडली.
नानाभंगिगवाक्षाढ्ये रत्नसानाविवापरे
त्या जागी अनेक प्रकारच्या खिडक्या आणि कमानींनी सजवलेली, रत्नांनी झळाळणाऱ्या डोंगरासारखी सुंदर वास्तू होती.
पार्वणेन शशांकेन खेदादिव समासिते
पूर्ण चंद्राच्या प्रकाशात, जणू काही तो स्वतःच्या तेजाने थकला आहे असे वाटत होते.
प्रातः सायं च मध्याह्ने कुर्व न्नित्यप्रदक्षिणम्
प्रत्येक सकाळी, संध्याकाळी आणि दुपारी, नेहमी त्या स्थळाची प्रदक्षिणा करावी.
रजःप्रासादसंलग्नं दूरीकुर्वद्दिशो दश त्रिविष्टपेति च तथा तयोः कर्णातिथीभवेत्
त्या राजवाड्याला चिकटलेली धूळ दहा दिशांना दूर करते, म्हणून त्याला त्रिविष्टप म्हणतात आणि जो त्याबद्दल ऐकतो तो कानाचा पाहुणा होतो.
चतुर्विधानि वाद्यानि शंभुप्रीतिकराण्यलम्
शंभूला आनंद देणारी चार प्रकारची वाद्ये तिथे सतत वाजत असतात.
मंगलारात्रिकज्योतिस्त्रिसंध्यं पक्षिणोस्तयोः
मंगल आरतीची दिवे आणि प्रातः, मध्यान्ह, संध्याकाळ अशा तिन्ही वेळच्या पूजा त्या दोन पक्ष्यांसाठी केली जातात.
प्राणयात्रां विहायापि कदाचित्स्थिरमानसौ
कधी कधी, प्राणांची पर्वा न करता, स्थिर मनाने—
तत्रासकृज्जनाकीर्णं प्रासादं परितोऽवनौ 5.2.45.
त्या ठिकाणी, पृथ्वीच्या सर्व बाजूंनी, लोकांची गर्दी नेहमी त्या मंदिराभोवती असते.
देवदक्षिणदिग्भागे विष्णुदेहोद्भवं जलम्
मंदिराच्या दक्षिण बाजूला, विष्णूच्या देहातून उत्पन्न झालेलं पाणी आहे.
तयोरित्थं विचरतोस्त्रिलोचनसमीपतः
ते दोघे असेच फिरत असताना, त्रिनेत्रीच्या जवळ गेले.
अथ देवालयस्कंधे गवाक्षांतर्गतौ च तौ
मग, त्या देवालयाच्या खांद्यावर, त्या दोघांनी खिडकीतून प्रवेश केला.
तच्च पारावतद्वंद्वं श्येनः परिजिघृक्षया
त्या वेळी, कबुतरांच्या त्या जोडीला एक घार पकडू लागली.
ततो विलोकयामास तदागमविनिर्गमौ
मग त्याने त्यांच्या येण्या-जाण्याकडे लक्ष दिलं.
केनाध्वना च निर्यातः किंकाले कुरुतश्च किम्
ते कोणत्या वाटेने गेले, कधी गेले आणि ते काय करत होते?
दुर्बलोऽप्याकलयितुं सहसारिर्न शक्यते
दुर्बल शत्रूही ते सहज ओळखू शकत नाही.
न कर्म सिद्ध्येन्नृपतेर्दुगेणैकेन यद्भवेत् स्वतंत्रं यदि दुर्गं स्यादपमार्गप्रकाशकम्
राजाचे काम फक्त एका किल्ल्याने पूर्ण होत नाही; किल्ला जर स्वतंत्र असेल तर तो गुप्त वाटा दाखवतो.
इति दुर्गे बलं शंसञ्छ्येनो रोषारुणेक्षणः
किल्ल्यात, रागाने डोळे लाल झालेले घार आपली ताकद सांगत होती.
अथ पारावती दक्षा विपक्षक्षपणेक्षणम् 5.2.45.
मग शहाणी पारावती, जी शत्रूंचा नाश करणाऱ्या नजरेची होती, तिने बोलायला सुरुवात केली.
तव दृग्विषयं प्राप्तः श्येनोऽयं प्रबलो रिपुः
हा घार, बलवान शत्रू, तुझ्या नजरेच्या टप्प्यात आला आहे.
स च तद्वाक्यमाकर्ण्य पारावत्याश्च सत्पतिः
पारावतीचे ते शब्द ऐकून तिचा पतीही लक्ष देऊन ऐकू लागला.
पारावत उवाच कति नाम न संतीह सुभगे व्योमचारिणः
पारावत म्हणाला: भाग्यवान, आकाशात उडणारे इथे किती आहेत?
कति चैव न पश्यंति नौ सुखस्थाविह प्रिये
आणि इथे सुखाने राहणाऱ्या आपल्याला किती जण दिसत नाहीत, प्रिये?
इत्थं पारावतवराच्छुत्वा पारावती वचः
पारावताचे शब्द ऐकून पारावतीनेही प्रत्युत्तर दिले.
हितवत्योपदिश्यापि प्रियं प्रियचिकीर्षया
तीने प्रियकरासाठी हिताचे सांगितले, कारण त्याला प्रिय वाटावे असे तिला वाटत होते.
अन्येद्युरप्यथायातः श्येनः पश्यन्स दंपती
दुसऱ्या दिवशीही ती घार पुन्हा आली आणि त्या दांपत्याकडे पाहू लागली.
अथ मंडलगत्या स प्रासादं परितो भ्रमन्
मग ती घार वर्तुळाकार उडत किल्ल्याभोवती फिरू लागली.