एवं भविष्यतीत्युक्त्वा मेघं चोत्तरमुक्तवान्
'असेच होईल' असे म्हणून त्याने उत्तरा नावाच्या मेघाला उद्देशून बोलले.
तच्छ्रुत्वा वचनं तत्र ह्युत्तरः प्राह हर्षितः
ती वचने ऐकून, तिथे उत्तरा आनंदाने बोलला.
यदास्माकं महाबाधां कदा कोपि करिष्यति
कधी कुणी आम्हाला मोठा त्रास दिला—
रक्षा कार्या च मेघानां रक्षणीयास्त्वया वयम्
म्हणजे मेघांचे रक्षण करणे आवश्यक आहे; तू आमचे रक्षण कर.
अद्यप्रभृति ते नाम्ना ख्यातिं यास्यामि भूतले.
आजपासून तुझ्या नावाने मी पृथ्वीवर प्रसिद्ध होईन.
ये मां संपूजयिष्यंति भक्त्या परमया युताः
जे लोक मला अत्यंत भक्तीने पूजतील—
पश्यंति प्रयता ये मां कृत्वा नियमपूर्वकम्
जे नियम पाळून, प्रयत्नपूर्वक मला पाहतील—
आरूढाः सूर्यसंकाशैर्विमानैः सार्वकामिकैः
ते सूर्यासारख्या तेजस्वी, सर्व इच्छा पूर्ण करणाऱ्या विमानांवर आरूढ होतील.
नृत्य वादित्रनिर्घुष्टैरुत्कटध्वनिनादितैः
नृत्य आणि वाद्यांच्या गजरात, मोठ्या आवाजात—
प्रसंगाद्भक्तिहीनोऽपि यो मां पश्यत्यशाठ्यतः 5.2.44.
कोणताही कपट न ठेवता, जरी भक्ती नसली तरी, केवळ संगतीमुळे जो मला पाहतो—
स्मरिष्यति च यो नित्यं प्रभाते चोत्तरेश्वरम्
आणि जो दररोज सकाळी उत्तरेश्वराचे स्मरण करतो—
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः
हे देवी, मी तुला सांगितलेला हा प्रभाव पापांचा नाश करणारा आहे.
श्रीदेवदेव उवाच । यस्य दर्शनमात्रेण सर्वसिद्धिरवाप्यते
श्रीदेवदेव म्हणाले, त्याला फक्त पाहिलं तरी सर्व सिद्धी मिळतात.
इतिहासमिहासीद्यत्पीठे विरजसंज्ञके
हीच ती प्राचीन गोष्ट जी विरजा नावाच्या पवित्र स्थळी घडली.
नानाभंगिगवाक्षाढ्ये रत्नसानाविवापरे
त्या जागी अनेक प्रकारच्या खिडक्या आणि कमानींनी सजवलेली, रत्नांनी झळाळणाऱ्या डोंगरासारखी सुंदर वास्तू होती.
पार्वणेन शशांकेन खेदादिव समासिते
पूर्ण चंद्राच्या प्रकाशात, जणू काही तो स्वतःच्या तेजाने थकला आहे असे वाटत होते.
प्रातः सायं च मध्याह्ने कुर्व न्नित्यप्रदक्षिणम्
प्रत्येक सकाळी, संध्याकाळी आणि दुपारी, नेहमी त्या स्थळाची प्रदक्षिणा करावी.
रजःप्रासादसंलग्नं दूरीकुर्वद्दिशो दश त्रिविष्टपेति च तथा तयोः कर्णातिथीभवेत्
त्या राजवाड्याला चिकटलेली धूळ दहा दिशांना दूर करते, म्हणून त्याला त्रिविष्टप म्हणतात आणि जो त्याबद्दल ऐकतो तो कानाचा पाहुणा होतो.
चतुर्विधानि वाद्यानि शंभुप्रीतिकराण्यलम्
शंभूला आनंद देणारी चार प्रकारची वाद्ये तिथे सतत वाजत असतात.
मंगलारात्रिकज्योतिस्त्रिसंध्यं पक्षिणोस्तयोः
मंगल आरतीची दिवे आणि प्रातः, मध्यान्ह, संध्याकाळ अशा तिन्ही वेळच्या पूजा त्या दोन पक्ष्यांसाठी केली जातात.
प्राणयात्रां विहायापि कदाचित्स्थिरमानसौ
कधी कधी, प्राणांची पर्वा न करता, स्थिर मनाने—
तत्रासकृज्जनाकीर्णं प्रासादं परितोऽवनौ 5.2.45.
त्या ठिकाणी, पृथ्वीच्या सर्व बाजूंनी, लोकांची गर्दी नेहमी त्या मंदिराभोवती असते.
देवदक्षिणदिग्भागे विष्णुदेहोद्भवं जलम्
मंदिराच्या दक्षिण बाजूला, विष्णूच्या देहातून उत्पन्न झालेलं पाणी आहे.
तयोरित्थं विचरतोस्त्रिलोचनसमीपतः
ते दोघे असेच फिरत असताना, त्रिनेत्रीच्या जवळ गेले.
अथ देवालयस्कंधे गवाक्षांतर्गतौ च तौ
मग, त्या देवालयाच्या खांद्यावर, त्या दोघांनी खिडकीतून प्रवेश केला.
तच्च पारावतद्वंद्वं श्येनः परिजिघृक्षया
त्या वेळी, कबुतरांच्या त्या जोडीला एक घार पकडू लागली.
ततो विलोकयामास तदागमविनिर्गमौ
मग त्याने त्यांच्या येण्या-जाण्याकडे लक्ष दिलं.
केनाध्वना च निर्यातः किंकाले कुरुतश्च किम्
ते कोणत्या वाटेने गेले, कधी गेले आणि ते काय करत होते?
दुर्बलोऽप्याकलयितुं सहसारिर्न शक्यते
दुर्बल शत्रूही ते सहज ओळखू शकत नाही.
न कर्म सिद्ध्येन्नृपतेर्दुगेणैकेन यद्भवेत् स्वतंत्रं यदि दुर्गं स्यादपमार्गप्रकाशकम्
राजाचे काम फक्त एका किल्ल्याने पूर्ण होत नाही; किल्ला जर स्वतंत्र असेल तर तो गुप्त वाटा दाखवतो.