गंगेश्वरस्य देवस्य दक्षिणे लिंगमुत्तमम्
गंगेेश्वर या देवाच्या दक्षिणेला असलेल्या उत्तम लिंगाजवळ जा.
एवमुक्तो मया मेघ उत्तरो मेघसंयुतः
माझ्या या शब्दांनंतर, उत्तरेकडील मेघ इतर मेघांसह निघाला.
दृष्ट्वा वृष्टिकरं लिंगं पूजयामास भक्तितः तावद्यावज्जलं शिप्रां पुनरेवागतं प्रिये
त्याने पावसाचे लिंग पाहून भक्तीने पूजा केली; आणि प्रियेस, पाणी पुन्हा शिप्रेत येईपर्यंत तिथेच राहिला.
एतस्मिन्नंतरे तस्मादुद्भूतं धूममंडलम्
त्या दरम्यान तिथून धुराचे वलय उठले.
ततो ज्वालामयं सर्व मभूदम्बरगोचरम्
नंतर आकाशात ज्वाळांनी भरलेला एक मोठा अग्निकुंड दिसू लागला.
सनक्षत्रपथं यावत्ततो भीता ग्रहाः प्रिये
नक्षत्रांच्या मार्गापर्यंत त्या ज्वाळा गेल्या आणि ग्रह घाबरले, प्रियेस.
ततो ब्रह्मा च विष्णुश्च तद्दृष्ट्वा महदद्भुतम्
तेव्हा ब्रह्मा आणि विष्णू यांनी ते अद्भुत दृश्य पाहिले.
तल्लिंगं सुमहाज्वालं ज्वालाभिः पूरितांबरम्
ते लिंग प्रचंड ज्वाळांनी पेटले होते आणि आकाश ज्वाळांनी भरले होते.
अक्ष्णोर्निमेषमात्रेण ववृधे योजनायुतम् सुरेशो मोहमापन्नो विसंज्ञाश्च ग्रहास्तदा
डोळ्याच्या क्षणभरात ते दहा हजार योजनांनी वाढले; देवांचा स्वामी गोंधळला आणि ग्रहांना शुद्ध हरपली.
ततस्तु तस्य लिंगस्य वारिधारा विनिःसृताः 5.2.44.
मग त्या लिंगातून पाण्याच्या धारा बाहेर पडल्या.
लिंगस्यान्यप्रदेशात्तु वायुः समभवन्महान्
त्या लिंगाच्या दुसऱ्या भागातून मोठा वारा निर्माण झाला.
सधूमा समभूज्ज्वाला लिंगस्यान्य प्रदेशतः
त्या लिंगाच्या दुसऱ्या भागातून धुरासह ज्वाळा प्रकट झाली.
एवमत्यद्भुतं दृष्ट्वा वर्द्धमानं समंततः
हे इतके अद्भुत आणि सर्वत्र वाढणारे दृश्य पाहून,
ग्रहाश्च विह्वला जाता धूमेनाकुलिते न्द्रियाः
ग्रह घाबरले आणि धुरामुळे त्यांची इंद्रिये अस्वस्थ झाली.
नमोनमो रूपनिराश्रयाय जलस्वरूपाय नमो नमस्ते
अनेक रूपांना न जुळणाऱ्या, पाण्याच्या स्वरूप असलेल्या तुझ्या चरणांना माझे वारंवार नमस्कार.
इति स्तुतो यदा देवि ग्रहैः क्रूरैस्तदा प्रिये
देवी, जेव्हा त्या क्रूर ग्रहांनी तुझी स्तुती केली, प्रियेला—
भस्मधूसरसर्वांगो भोगिभोगांगदोज्ज्वलः उवाच चैतान्प्रणतान्ग्रहान्कंपितक न्धरान
संपूर्ण अंग राखेने माखलेले, तेजस्वी सर्पांच्या दागिन्यांनी सजलेले, तो त्या वाकलेल्या, घाबरलेल्या ग्रहांना म्हणाला—
किं वा कामं मनोऽभीष्टं भवद्भ्यो यद्ददाम्यहम्
तुमच्या मनात काय इच्छा आहे? जे काही हवे असेल, ते मी देईन.
भवद्भ्यो लोकतुष्ट्यर्थं दर्शनं हि ददाम्यहम्
तुम्हा सर्वांच्या आणि जगाच्या समाधानासाठी मी माझे दर्शन देतो.
यदि देयो वरो देव यदि तुष्टोऽसि शंकर तथा कुरु महादेव तेन तृप्तिर्भविष्यति ।। 5.2.44.
देवा, जर तू प्रसन्न असशील आणि वर द्यायचा असेल, तर तो दे. महादेव, त्यामुळे समाधान मिळेल.
एवं भविष्यतीत्युक्त्वा मेघं चोत्तरमुक्तवान्
'असेच होईल' असे म्हणून त्याने उत्तरा नावाच्या मेघाला उद्देशून बोलले.
तच्छ्रुत्वा वचनं तत्र ह्युत्तरः प्राह हर्षितः
ती वचने ऐकून, तिथे उत्तरा आनंदाने बोलला.
यदास्माकं महाबाधां कदा कोपि करिष्यति
कधी कुणी आम्हाला मोठा त्रास दिला—
रक्षा कार्या च मेघानां रक्षणीयास्त्वया वयम्
म्हणजे मेघांचे रक्षण करणे आवश्यक आहे; तू आमचे रक्षण कर.
अद्यप्रभृति ते नाम्ना ख्यातिं यास्यामि भूतले.
आजपासून तुझ्या नावाने मी पृथ्वीवर प्रसिद्ध होईन.
ये मां संपूजयिष्यंति भक्त्या परमया युताः
जे लोक मला अत्यंत भक्तीने पूजतील—
पश्यंति प्रयता ये मां कृत्वा नियमपूर्वकम्
जे नियम पाळून, प्रयत्नपूर्वक मला पाहतील—
आरूढाः सूर्यसंकाशैर्विमानैः सार्वकामिकैः
ते सूर्यासारख्या तेजस्वी, सर्व इच्छा पूर्ण करणाऱ्या विमानांवर आरूढ होतील.
नृत्य वादित्रनिर्घुष्टैरुत्कटध्वनिनादितैः
नृत्य आणि वाद्यांच्या गजरात, मोठ्या आवाजात—
प्रसंगाद्भक्तिहीनोऽपि यो मां पश्यत्यशाठ्यतः 5.2.44.
कोणताही कपट न ठेवता, जरी भक्ती नसली तरी, केवळ संगतीमुळे जो मला पाहतो—