त्वया च वासवेनैव नियुक्ता ये पयोधराः 5.2.44.
'हे वासवा, तुझ्याच आज्ञेने पावसाचे ढग नेमले गेले होते.'
देवानां वचनं श्रुत्वा ब्रह्मा लोकपितामहः
देवतांची वचने ऐकून, ब्रह्मा, जो सर्व लोकांचा पितामह आहे,
सर्वं जानामि माहात्म्यं ग्रहाणां क्रूरचेतसाम्
'त्या क्रूर मनाच्या ग्रहांचे सामर्थ्य मला पूर्णपणे माहीत आहे.'
वरुणो यादसां नाथो मंगलेन प्रपीडितः
'वरुण, जलचरांचा स्वामी, मंगळाने त्रस्त झाला होता.'
शिरश्छेदो मया प्राप्तो वक्रेण रविणा पुरा तस्मात्सर्वे महादेवं गच्छामः शरणं वयम्
'पूर्वी मला स्वतःला वक्र आणि रविने शिरच्छेद केला होता; म्हणून आपण सर्वांनी महादेवाकडे आश्रय घ्यावा.'
ब्रह्मणो वचनं श्रुत्वा सर्वे देवाः सवासवाः।. ब्रह्माणं च पुरस्कृत्य मामव शरणं गताः
ब्रह्माची वचने ऐकून, सर्व देवता व वासवासह, ब्रह्माला पुढे करून माझ्याकडे आश्रयाला आले.
उक्तोऽहं त्रिदशैः सर्वैः पाहि नः शरणागतान्
सर्व देवांनी मला विनंती केली, "आम्ही तुझ्या आश्रयाला आलो आहोत, आमचे रक्षण कर."
क्रूरग्रहैर्महादेव रुद्धा मेघाः समंततः सर्वप्राणिविनाशाय संजाता शतवार्षिकी क्रूरग्रहाणां सामर्थ्यं यथा च विदितं मम
महादेव, क्रूर ग्रहांनी सर्वत्र मेघांना अडवले आहे; सगळ्या जीवांच्या नाशासाठी शंभर वर्षांचा दुष्काळ निर्माण झाला आहे. या क्रूर ग्रहांची शक्ती मला माहीत आहे.
इति ज्ञात्वा महादेवि उपायश्चिंतितो मया आहूतस्तत्क्षणात्प्राप्तः किं करोमीत्युवाच ह
हे महादेवी, हे जाणून मी उपाय शोधला; मी त्याला बोलावले आणि तो क्षणात आला, म्हणाला, "काय करू?"
मया प्रोक्तो ममादेशाद्गच्छ त्वं घनसंयुतः 5.2.44.
मी त्याला सांगितले, "माझ्या आज्ञेने, मेघांसह तू जा."
गंगेश्वरस्य देवस्य दक्षिणे लिंगमुत्तमम्
गंगेेश्वर या देवाच्या दक्षिणेला असलेल्या उत्तम लिंगाजवळ जा.
एवमुक्तो मया मेघ उत्तरो मेघसंयुतः
माझ्या या शब्दांनंतर, उत्तरेकडील मेघ इतर मेघांसह निघाला.
दृष्ट्वा वृष्टिकरं लिंगं पूजयामास भक्तितः तावद्यावज्जलं शिप्रां पुनरेवागतं प्रिये
त्याने पावसाचे लिंग पाहून भक्तीने पूजा केली; आणि प्रियेस, पाणी पुन्हा शिप्रेत येईपर्यंत तिथेच राहिला.
एतस्मिन्नंतरे तस्मादुद्भूतं धूममंडलम्
त्या दरम्यान तिथून धुराचे वलय उठले.
ततो ज्वालामयं सर्व मभूदम्बरगोचरम्
नंतर आकाशात ज्वाळांनी भरलेला एक मोठा अग्निकुंड दिसू लागला.
सनक्षत्रपथं यावत्ततो भीता ग्रहाः प्रिये
नक्षत्रांच्या मार्गापर्यंत त्या ज्वाळा गेल्या आणि ग्रह घाबरले, प्रियेस.
ततो ब्रह्मा च विष्णुश्च तद्दृष्ट्वा महदद्भुतम्
तेव्हा ब्रह्मा आणि विष्णू यांनी ते अद्भुत दृश्य पाहिले.
तल्लिंगं सुमहाज्वालं ज्वालाभिः पूरितांबरम्
ते लिंग प्रचंड ज्वाळांनी पेटले होते आणि आकाश ज्वाळांनी भरले होते.
अक्ष्णोर्निमेषमात्रेण ववृधे योजनायुतम् सुरेशो मोहमापन्नो विसंज्ञाश्च ग्रहास्तदा
डोळ्याच्या क्षणभरात ते दहा हजार योजनांनी वाढले; देवांचा स्वामी गोंधळला आणि ग्रहांना शुद्ध हरपली.
ततस्तु तस्य लिंगस्य वारिधारा विनिःसृताः 5.2.44.
मग त्या लिंगातून पाण्याच्या धारा बाहेर पडल्या.
लिंगस्यान्यप्रदेशात्तु वायुः समभवन्महान्
त्या लिंगाच्या दुसऱ्या भागातून मोठा वारा निर्माण झाला.
सधूमा समभूज्ज्वाला लिंगस्यान्य प्रदेशतः
त्या लिंगाच्या दुसऱ्या भागातून धुरासह ज्वाळा प्रकट झाली.
एवमत्यद्भुतं दृष्ट्वा वर्द्धमानं समंततः
हे इतके अद्भुत आणि सर्वत्र वाढणारे दृश्य पाहून,
ग्रहाश्च विह्वला जाता धूमेनाकुलिते न्द्रियाः
ग्रह घाबरले आणि धुरामुळे त्यांची इंद्रिये अस्वस्थ झाली.
नमोनमो रूपनिराश्रयाय जलस्वरूपाय नमो नमस्ते
अनेक रूपांना न जुळणाऱ्या, पाण्याच्या स्वरूप असलेल्या तुझ्या चरणांना माझे वारंवार नमस्कार.
इति स्तुतो यदा देवि ग्रहैः क्रूरैस्तदा प्रिये
देवी, जेव्हा त्या क्रूर ग्रहांनी तुझी स्तुती केली, प्रियेला—
भस्मधूसरसर्वांगो भोगिभोगांगदोज्ज्वलः उवाच चैतान्प्रणतान्ग्रहान्कंपितक न्धरान
संपूर्ण अंग राखेने माखलेले, तेजस्वी सर्पांच्या दागिन्यांनी सजलेले, तो त्या वाकलेल्या, घाबरलेल्या ग्रहांना म्हणाला—
किं वा कामं मनोऽभीष्टं भवद्भ्यो यद्ददाम्यहम्
तुमच्या मनात काय इच्छा आहे? जे काही हवे असेल, ते मी देईन.
भवद्भ्यो लोकतुष्ट्यर्थं दर्शनं हि ददाम्यहम्
तुम्हा सर्वांच्या आणि जगाच्या समाधानासाठी मी माझे दर्शन देतो.
यदि देयो वरो देव यदि तुष्टोऽसि शंकर तथा कुरु महादेव तेन तृप्तिर्भविष्यति ।। 5.2.44.
देवा, जर तू प्रसन्न असशील आणि वर द्यायचा असेल, तर तो दे. महादेव, त्यामुळे समाधान मिळेल.