एवं व्यवस्थिते लोके मर्यादायां स्थिता घनाः 5.2.44.
जगात अशी व्यवस्था स्थिर झाल्यावर, ढगांनी आपली मर्यादा पाळली.
क्रूरग्रहैरथो रुद्धास्ते मेघा वृष्टिकारकाः
मग ते पाऊस आणणारे ढग क्रूर ग्रहांनी अडवले गेले.
पीडिताः शरणं जग्मुर्वासवं भयविह्वलाः
दुःखी आणि भीतीने ग्रासलेले ते ढग वासवाकडे आश्रयाला गेले.
मेघानां वचनं श्रुत्वा संत्र स्तो वासवस्तदा ग्रहाणामसमर्थोऽहं सर्वदैव पयोधराः
मेघांचे बोल ऐकून, वासव चिंतीत झाला आणि म्हणाला, 'हे पावसाचे वाहकांनो, मी ग्रहांपुढे नेहमीच असहाय आहे.'
अहं राज्यात्परिभ्रष्टः कृतः क्रूरग्रहैः पुरा
'माझे राज्य त्या क्रूर ग्रहांनी पूर्वी हिरावून घेतले होते.'
मम मान्याश्च पूज्याश्च ग्रहा एव यतोधिकाः
'ते ग्रहच माझ्यासाठी मान्य आणि पूज्य आहेत, कारण ते माझ्यापेक्षा श्रेष्ठ आहेत.'
एतस्मिन्नंतरे भूमौ संजाता शतवार्षिकी
दरम्यान, पृथ्वीवर शंभर वर्षांचा दुष्काळ पडला.
अस्थिकंकालशकला श्वेतपर्वतसन्निभा
हाडे, कवट्या आणि तुकडे, बर्फासारखे पांढरे, पर्वतांसारखे दिसू लागले.
देवाः सर्वे पुनर्भीता ब्रह्माणं शरणं गताः
सर्व देवता पुन्हा घाबरून ब्रह्माकडे आश्रयाला गेले.
अनावृष्ट्या जगत्सर्वं पीडितं च पितामह
पितामह, संपूर्ण जग दुष्काळाने त्रस्त झाले आहे.
त्वया च वासवेनैव नियुक्ता ये पयोधराः 5.2.44.
'हे वासवा, तुझ्याच आज्ञेने पावसाचे ढग नेमले गेले होते.'
देवानां वचनं श्रुत्वा ब्रह्मा लोकपितामहः
देवतांची वचने ऐकून, ब्रह्मा, जो सर्व लोकांचा पितामह आहे,
सर्वं जानामि माहात्म्यं ग्रहाणां क्रूरचेतसाम्
'त्या क्रूर मनाच्या ग्रहांचे सामर्थ्य मला पूर्णपणे माहीत आहे.'
वरुणो यादसां नाथो मंगलेन प्रपीडितः
'वरुण, जलचरांचा स्वामी, मंगळाने त्रस्त झाला होता.'
शिरश्छेदो मया प्राप्तो वक्रेण रविणा पुरा तस्मात्सर्वे महादेवं गच्छामः शरणं वयम्
'पूर्वी मला स्वतःला वक्र आणि रविने शिरच्छेद केला होता; म्हणून आपण सर्वांनी महादेवाकडे आश्रय घ्यावा.'
ब्रह्मणो वचनं श्रुत्वा सर्वे देवाः सवासवाः।. ब्रह्माणं च पुरस्कृत्य मामव शरणं गताः
ब्रह्माची वचने ऐकून, सर्व देवता व वासवासह, ब्रह्माला पुढे करून माझ्याकडे आश्रयाला आले.
उक्तोऽहं त्रिदशैः सर्वैः पाहि नः शरणागतान्
सर्व देवांनी मला विनंती केली, "आम्ही तुझ्या आश्रयाला आलो आहोत, आमचे रक्षण कर."
क्रूरग्रहैर्महादेव रुद्धा मेघाः समंततः सर्वप्राणिविनाशाय संजाता शतवार्षिकी क्रूरग्रहाणां सामर्थ्यं यथा च विदितं मम
महादेव, क्रूर ग्रहांनी सर्वत्र मेघांना अडवले आहे; सगळ्या जीवांच्या नाशासाठी शंभर वर्षांचा दुष्काळ निर्माण झाला आहे. या क्रूर ग्रहांची शक्ती मला माहीत आहे.
इति ज्ञात्वा महादेवि उपायश्चिंतितो मया आहूतस्तत्क्षणात्प्राप्तः किं करोमीत्युवाच ह
हे महादेवी, हे जाणून मी उपाय शोधला; मी त्याला बोलावले आणि तो क्षणात आला, म्हणाला, "काय करू?"
मया प्रोक्तो ममादेशाद्गच्छ त्वं घनसंयुतः 5.2.44.
मी त्याला सांगितले, "माझ्या आज्ञेने, मेघांसह तू जा."
गंगेश्वरस्य देवस्य दक्षिणे लिंगमुत्तमम्
गंगेेश्वर या देवाच्या दक्षिणेला असलेल्या उत्तम लिंगाजवळ जा.
एवमुक्तो मया मेघ उत्तरो मेघसंयुतः
माझ्या या शब्दांनंतर, उत्तरेकडील मेघ इतर मेघांसह निघाला.
दृष्ट्वा वृष्टिकरं लिंगं पूजयामास भक्तितः तावद्यावज्जलं शिप्रां पुनरेवागतं प्रिये
त्याने पावसाचे लिंग पाहून भक्तीने पूजा केली; आणि प्रियेस, पाणी पुन्हा शिप्रेत येईपर्यंत तिथेच राहिला.
एतस्मिन्नंतरे तस्मादुद्भूतं धूममंडलम्
त्या दरम्यान तिथून धुराचे वलय उठले.
ततो ज्वालामयं सर्व मभूदम्बरगोचरम्
नंतर आकाशात ज्वाळांनी भरलेला एक मोठा अग्निकुंड दिसू लागला.
सनक्षत्रपथं यावत्ततो भीता ग्रहाः प्रिये
नक्षत्रांच्या मार्गापर्यंत त्या ज्वाळा गेल्या आणि ग्रह घाबरले, प्रियेस.
ततो ब्रह्मा च विष्णुश्च तद्दृष्ट्वा महदद्भुतम्
तेव्हा ब्रह्मा आणि विष्णू यांनी ते अद्भुत दृश्य पाहिले.
तल्लिंगं सुमहाज्वालं ज्वालाभिः पूरितांबरम्
ते लिंग प्रचंड ज्वाळांनी पेटले होते आणि आकाश ज्वाळांनी भरले होते.
अक्ष्णोर्निमेषमात्रेण ववृधे योजनायुतम् सुरेशो मोहमापन्नो विसंज्ञाश्च ग्रहास्तदा
डोळ्याच्या क्षणभरात ते दहा हजार योजनांनी वाढले; देवांचा स्वामी गोंधळला आणि ग्रहांना शुद्ध हरपली.
ततस्तु तस्य लिंगस्य वारिधारा विनिःसृताः 5.2.44.
मग त्या लिंगातून पाण्याच्या धारा बाहेर पडल्या.