इति संचिंत्य हृदये सस्मार बलसूदनम् 5.2.44.
असे मनात विचार करून, त्याने बलसूदनाचे स्मरण केले.
प्रोवाच वचनं श्रुत्वा नम स्कृत्य पितामहम्
ही वचने ऐकून, त्याने पितामहाला वंदन करून बोलले.
ब्रह्मणोक्तस्तदा शक्रः किमर्थं प्लाविता मही
त्या वेळी ब्रह्माने सांगितल्यावर, इंद्राने विचारले, 'पृथ्वी का पाण्यात बुडवली गेली?'
ततः सर्वे समाहूता मेघाः शक्रेण पार्वति
मग, पार्वती, इंद्राने सर्व मेघांना बोलावले.
पितामहेन शक्रेण मर्यादा च कृता तदा
त्या वेळी पितामह आणि इंद्र यांनी मर्यादा ठरवल्या.
गजाकारैस्ततो मेघैः सहस्रैर्दशभिर्वृतः
मग, हत्तीच्या आकाराच्या दहा हजार मेघांनी त्याला वेढले.
शरभः पश्चिमामाशां सहस्राधिपतिः कृतः
शरभाला पश्चिम दिशेचा हजारांचा स्वामी बनवले.
उत्तरस्यां दिशि तदा प्रभुत्वे संप्रतिष्ठितः
त्या वेळी त्याला उत्तर दिशेचे प्रभुत्व दिले.
प्रावृट्काले च वर्षध्वं नक्षत्रैर्जलजैद्रुतम्
पावसाळ्यात, आकाशातील ताऱ्यांच्या गतीने आणि पाण्याने भरलेल्या ढगांच्या हालचालीने पाऊस पडतो.
ब्रह्मशक्रवचः श्रुत्वा तथेति कृतनिश्चयाः
ब्रह्मा आणि इंद्र यांची वचने ऐकून, त्यांनी 'तसेच होवो' असा निश्चय केला.
एवं व्यवस्थिते लोके मर्यादायां स्थिता घनाः 5.2.44.
जगात अशी व्यवस्था स्थिर झाल्यावर, ढगांनी आपली मर्यादा पाळली.
क्रूरग्रहैरथो रुद्धास्ते मेघा वृष्टिकारकाः
मग ते पाऊस आणणारे ढग क्रूर ग्रहांनी अडवले गेले.
पीडिताः शरणं जग्मुर्वासवं भयविह्वलाः
दुःखी आणि भीतीने ग्रासलेले ते ढग वासवाकडे आश्रयाला गेले.
मेघानां वचनं श्रुत्वा संत्र स्तो वासवस्तदा ग्रहाणामसमर्थोऽहं सर्वदैव पयोधराः
मेघांचे बोल ऐकून, वासव चिंतीत झाला आणि म्हणाला, 'हे पावसाचे वाहकांनो, मी ग्रहांपुढे नेहमीच असहाय आहे.'
अहं राज्यात्परिभ्रष्टः कृतः क्रूरग्रहैः पुरा
'माझे राज्य त्या क्रूर ग्रहांनी पूर्वी हिरावून घेतले होते.'
मम मान्याश्च पूज्याश्च ग्रहा एव यतोधिकाः
'ते ग्रहच माझ्यासाठी मान्य आणि पूज्य आहेत, कारण ते माझ्यापेक्षा श्रेष्ठ आहेत.'
एतस्मिन्नंतरे भूमौ संजाता शतवार्षिकी
दरम्यान, पृथ्वीवर शंभर वर्षांचा दुष्काळ पडला.
अस्थिकंकालशकला श्वेतपर्वतसन्निभा
हाडे, कवट्या आणि तुकडे, बर्फासारखे पांढरे, पर्वतांसारखे दिसू लागले.
देवाः सर्वे पुनर्भीता ब्रह्माणं शरणं गताः
सर्व देवता पुन्हा घाबरून ब्रह्माकडे आश्रयाला गेले.
अनावृष्ट्या जगत्सर्वं पीडितं च पितामह
पितामह, संपूर्ण जग दुष्काळाने त्रस्त झाले आहे.
त्वया च वासवेनैव नियुक्ता ये पयोधराः 5.2.44.
'हे वासवा, तुझ्याच आज्ञेने पावसाचे ढग नेमले गेले होते.'
देवानां वचनं श्रुत्वा ब्रह्मा लोकपितामहः
देवतांची वचने ऐकून, ब्रह्मा, जो सर्व लोकांचा पितामह आहे,
सर्वं जानामि माहात्म्यं ग्रहाणां क्रूरचेतसाम्
'त्या क्रूर मनाच्या ग्रहांचे सामर्थ्य मला पूर्णपणे माहीत आहे.'
वरुणो यादसां नाथो मंगलेन प्रपीडितः
'वरुण, जलचरांचा स्वामी, मंगळाने त्रस्त झाला होता.'
शिरश्छेदो मया प्राप्तो वक्रेण रविणा पुरा तस्मात्सर्वे महादेवं गच्छामः शरणं वयम्
'पूर्वी मला स्वतःला वक्र आणि रविने शिरच्छेद केला होता; म्हणून आपण सर्वांनी महादेवाकडे आश्रय घ्यावा.'
ब्रह्मणो वचनं श्रुत्वा सर्वे देवाः सवासवाः।. ब्रह्माणं च पुरस्कृत्य मामव शरणं गताः
ब्रह्माची वचने ऐकून, सर्व देवता व वासवासह, ब्रह्माला पुढे करून माझ्याकडे आश्रयाला आले.
उक्तोऽहं त्रिदशैः सर्वैः पाहि नः शरणागतान्
सर्व देवांनी मला विनंती केली, "आम्ही तुझ्या आश्रयाला आलो आहोत, आमचे रक्षण कर."
क्रूरग्रहैर्महादेव रुद्धा मेघाः समंततः सर्वप्राणिविनाशाय संजाता शतवार्षिकी क्रूरग्रहाणां सामर्थ्यं यथा च विदितं मम
महादेव, क्रूर ग्रहांनी सर्वत्र मेघांना अडवले आहे; सगळ्या जीवांच्या नाशासाठी शंभर वर्षांचा दुष्काळ निर्माण झाला आहे. या क्रूर ग्रहांची शक्ती मला माहीत आहे.
इति ज्ञात्वा महादेवि उपायश्चिंतितो मया आहूतस्तत्क्षणात्प्राप्तः किं करोमीत्युवाच ह
हे महादेवी, हे जाणून मी उपाय शोधला; मी त्याला बोलावले आणि तो क्षणात आला, म्हणाला, "काय करू?"
मया प्रोक्तो ममादेशाद्गच्छ त्वं घनसंयुतः 5.2.44.
मी त्याला सांगितले, "माझ्या आज्ञेने, मेघांसह तू जा."