खगर्तेति च विख्याता खाद्भ्रष्टा प्रापतत्क्षितौ
ती खगर्ता म्हणून प्रसिद्ध आहे, कारण आकाशातून पडून ती पृथ्वीवर आली.
लिंगमूर्तिरहं पुत्र तिष्ठामि सुरपूजितः
पुत्रा, मी लिंगस्वरूपात तिथे देवांनी पूजिला जातो.
पूजितोऽहं त्वया तत्र संगमे लोकपूजिते
त्या पवित्र संगमावर, जो सर्व लोकांनी पूजला आहे, तिथे तू माझी भक्तीपूर्वक पूजा केलीस.
मध्ये ग्रहाणां सर्वेषामाधिपत्यं मया तव
सर्व ग्रहांमध्ये मी तुला प्रधानत्व दिले आहे.
पूजां प्राप्स्यसि तत्रैव ग्रहमध्ये व्यवस्थितः
त्या ठिकाणी, ग्रहांमध्ये असतानाच, तुला पूजा मिळेल.
त्वामुद्दिश्य करिष्यंति पूजां शांतिं सदक्षिणाम्
लोक तुझ्या नावाने नेहमीच दक्षिणेसह पूजा आणि शांतीचे विधी करतील.
वारश्चैकश्च ते दत्तो मंगलार्थं मया तव तैलाभ्यंगं करिष्यंति न च प्राप्स्यंति ते बलम्
मी तुला एक वार दिला आहे, तोही मंगलासाठी; लोक तुझ्यावर तेलाचा अभ्यंग करतील, पण त्यांना तुझी शक्ती मिळणार नाही.
इत्युक्तस्तु मया देवि वक्रांगो मंगलः सुतः
हे देवी, मी वक्रांग असलेल्या मंगळाला असे सांगितले.
सन्तुष्टस्तेन वाक्येन मदीयेन वरानने
हे सुंदर मुख असणाऱ्या, माझ्या या शब्दांनी तो तृप्त झाला.
शिप्रायाश्च तटे रम्ये खगर्त्तासंगमांतिकम् ।। 5.2.43.
शिप्रा नदीच्या रम्य काठी, खगर्ता संगमाजवळ.
मया चालिंगितः प्रेम्णा चुम्बितः शिरसि प्रिये
प्रिय, प्रेमाने मी त्याला मिठी मारली आणि डोक्यावर चुंबन दिले.
दृष्टोऽहं च त्वया पुत्र भक्त्या चाराधितस्त्वया
माझ्या मुला, तू मला पाहिलेस आणि भक्तीने माझी पूजा केलीस.
अंगारेश्वरनामाहमद्यप्रभृति पुत्रक
माझ्या मुला, आजपासून मला अंगारेश्वर असे नाव मिळाले आहे.
ये मां पश्यंति सततं संगमेऽत्र व्यवस्थितम्
जे लोक नेहमी या संगमावर मला स्थिर पाहतात—
ये मां संपूज यिष्यंति ह्यंगारकदिने नराः
जे पुरुष अंगारकाच्या दिवशी माझी पूजा करतात—
चतुर्थ्यां मंगलदिने ये मां पश्यंति सुव्रताः
जे उत्तम व्रतस्थ लोक चतुर्थीला, मंगळवारी मला पाहतात—
अमावास्या च भौमश्च संयोगो दृश्यते यदा
जेव्हा अमावस्या आणि मंगळवार एकत्र येतात—
स्नात्वा तदा प्रपश्यंति मामत्रैव व्यवस्थितम्
त्या वेळी जो कोणी स्नान करून इथे मला पाहतो—
वाराणस्यां प्रयागे च कुरुक्षेत्रे च यत्फलम्
वाराणसी, प्रयाग आणि कुरुक्षेत्र येथे मिळणारे पुण्य—
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः 5.2.43.
हे देवी, मी तुला सांगितलेला हा प्रभाव पापांचा नाश करणारा आहे.
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवंत्यखंडे चतुरशीतिलिङ्गमाहात्म्येंऽगारकेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिचत्वारिंशोऽध्यायः
अशा प्रकारे, एक्याऐंशी हजार श्लोकांच्या श्रीस्कांद महापुराणातील पाचव्या अवंत्यखंडातील चौर्याऐंशी लिंगांच्या माहात्म्यातील अंगारकेश्वर माहात्म्याचे वर्णन करणारा त्रेचाळीसावा अध्याय संपला.
यस्य दर्शनमात्रेण समीहितफलं लभेत्
ज्याचे केवळ दर्शन केले, त्याला हवे ते फळ मिळते.
पुरा नियुक्ताः शक्रेण ये मेघा वृष्टिकारकाः
पूर्वी इंद्राने नेमलेले मेघ पाऊस पाडणारे होते.
एकार्णवे ततो जाते देवा भीता वरानने
एकच समुद्र निर्माण झाला तेव्हा, सुंदर मुखवाली, देवता घाबरल्या.
नैवाप्यायनमस्माकं विना होमेन जायते
आम्हाला यज्ञाशिवाय काहीही मिळत नाही.
तेषां वयं प्रयच्छामः कामान्यज्ञादिपूजिताः
यज्ञादी पूजा केल्यावर आम्ही त्यांची इच्छा पूर्ण करतो.
दृष्ट्वा पृष्वीं जले मग्नां ब्रह्माणं शरणं गताः
पृथ्वी पाण्यात बुडालेली पाहून, ते ब्रह्माकडे आश्रयाला गेले.
एकार्णवा मही जाता विनष्टाः क्रतवः प्रभो
प्रभो, पृथ्वी एकच समुद्र झाली आणि सर्व यज्ञ नष्ट झाले.
देवानां वचनं श्रुत्वा ब्रह्मा लोकपितामहः
देवतांचे बोल ऐकून, ब्रह्मा, सर्व लोकांचे पितामह—
अकाले प्रलयः कस्मान्निमग्ना पृथिवी जले
अकाळी प्रलय का आला आणि पृथ्वी पाण्यात का बुडाली?