यस्य दर्शनमात्रेण जायते सर्वसंपदः
ज्याच्या केवळ दर्शनाने सर्व संपत्ती मिळते.
आदिकल्पे पुरा जातो वक्रांगो लोहितच्छविः मया धृतो धरण्यां स विख्यातो भूमिपुत्रकः
कालाच्या आरंभी, पूर्वी एक वाकडा देह आणि लाल वर्ण असलेला तो जन्मला; मी त्याला पृथ्वीवर धारण केले आणि तो भूमिपुत्रक म्हणून प्रसिद्ध झाला.
जातमात्रे सुते तस्मिन्महाकाये भयावहे
तो पुत्र जन्मताच, त्याचा मोठा आणि भयंकर देह पाहून,
क्षोभं गताः समुद्राश्च चेलुश्च धरणीधराः
समुद्र अस्वस्थ झाले आणि पृथ्वीवरील पर्वत थरथरू लागले.
ऋषयो वालखिल्याश्च देवाः शक्रपुरोगमाः
ऋषी, वालखिल्य आणि इंद्रासह सर्व देवता
सोच्छ्वाँसाः कथयामासुर्नमस्कृत्य पितामहम्
श्वास रोखून, पितामहांना वंदन करून, बोलू लागले.
हरगात्रोद्भवेनैव जातमात्रेण लीलया
हराच्या देहातून सहजपणे जन्मलेले आणि त्याच्या लीलेमुळे
तच्छ्रुत्वा वचनं तेषां ब्रह्मा लोकपितामहः
त्यांचे शब्द ऐकून, ब्रह्मा — जगाचा पितामह
मया पृष्टास्तु ते सर्वे किमर्थं भयविह्वलाः
मी सर्वांना विचारले, 'कशामुळे तुम्ही एवढे घाबरले आहात?'
तैः सर्वं कथितं देवि ममाग्रे भयविह्वलैः पीडितं भक्षितं चैव सदेवासुरमानवम् ।। 5.2.43.
ते सर्व भीतीने थरथरत माझ्यासमोर देवी, सगळं सांगितलं — देव, असुर आणि माणसं सगळेच त्रासले आणि भक्षिले गेले.
इति तेषां वचः श्रुत्वा क्षेमार्थं कृपया मया
त्यांचे बोलणे ऐकून, त्यांच्या कल्याणासाठी मी दयाळूपणे कृती केली.
आदेशो दीयतां देव किं करोमीत्युवाच सः
त्याने म्हटले, 'देवा, आज्ञा द्या — मी काय करू?''
ममांगाद्रजसा जातस्तेनांगारक उच्यसे
माझ्या देहाच्या धुळीतून जन्मलास म्हणून तुला अंगारक म्हणतात.
इदानीं वक्रतां यातो वक्रस्त्वं गीयसे बुधैः आहारेण विना देव कथं तृप्तिर्भविष्यति
आता तू वक्र मार्गाने गेला आहेस, म्हणून ज्ञानी लोक तुला वक्र म्हणतात. देवा, अन्नाशिवाय तुझे समाधान कसे होईल?
तस्मान्मे देहि सुस्थानमाधिपत्यं च देहि मे
म्हणून मला चांगले स्थान आणि अधिकार दे.
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा पुत्रोऽयं मम वल्लभः
त्याचे बोलणे ऐकून, 'हा माझा प्रिय पुत्र आहे' असे मी मनात ठरवले.
इति संचिन्त्य मनसा स्मृतं स्थानं मयोत्तमम्
असे मनाशी ठरवून, मी उत्तम स्थान आठवले.
दत्तं पुत्र मया स्थानं महाकालवनोत्तमे
माझ्या मुला, मी तुला महाकालवनातील श्रेष्ठ स्थान दिले.
खगर्ता चैव शिप्रा च संगमस्तत्र विद्यते
तेथे खगर्ता आणि शिप्रा या दोन नद्यांचा संगम आहे.
यदा मया धृता गंगा तदा सा चन्द्रमण्डलात् 5.2.43.
मी गंगा धरली तेव्हा ती चंद्रमंडळातून आली.
खगर्तेति च विख्याता खाद्भ्रष्टा प्रापतत्क्षितौ
ती खगर्ता म्हणून प्रसिद्ध आहे, कारण आकाशातून पडून ती पृथ्वीवर आली.
लिंगमूर्तिरहं पुत्र तिष्ठामि सुरपूजितः
पुत्रा, मी लिंगस्वरूपात तिथे देवांनी पूजिला जातो.
पूजितोऽहं त्वया तत्र संगमे लोकपूजिते
त्या पवित्र संगमावर, जो सर्व लोकांनी पूजला आहे, तिथे तू माझी भक्तीपूर्वक पूजा केलीस.
मध्ये ग्रहाणां सर्वेषामाधिपत्यं मया तव
सर्व ग्रहांमध्ये मी तुला प्रधानत्व दिले आहे.
पूजां प्राप्स्यसि तत्रैव ग्रहमध्ये व्यवस्थितः
त्या ठिकाणी, ग्रहांमध्ये असतानाच, तुला पूजा मिळेल.
त्वामुद्दिश्य करिष्यंति पूजां शांतिं सदक्षिणाम्
लोक तुझ्या नावाने नेहमीच दक्षिणेसह पूजा आणि शांतीचे विधी करतील.
वारश्चैकश्च ते दत्तो मंगलार्थं मया तव तैलाभ्यंगं करिष्यंति न च प्राप्स्यंति ते बलम्
मी तुला एक वार दिला आहे, तोही मंगलासाठी; लोक तुझ्यावर तेलाचा अभ्यंग करतील, पण त्यांना तुझी शक्ती मिळणार नाही.
इत्युक्तस्तु मया देवि वक्रांगो मंगलः सुतः
हे देवी, मी वक्रांग असलेल्या मंगळाला असे सांगितले.
सन्तुष्टस्तेन वाक्येन मदीयेन वरानने
हे सुंदर मुख असणाऱ्या, माझ्या या शब्दांनी तो तृप्त झाला.
शिप्रायाश्च तटे रम्ये खगर्त्तासंगमांतिकम् ।। 5.2.43.
शिप्रा नदीच्या रम्य काठी, खगर्ता संगमाजवळ.