तदा मुक्ता मया देवि गंगा त्रिपथगामिनी
त्या वेळी, देवी, मी त्रिपथगामी गंगा सोडली.
समुद्रमहिषी जाता प्राणेभ्योऽपि गरीयसी स तया सहितो रेमे समुद्रः सरितांपतिः
ती समुद्राची राणी झाली, प्राणाहूनही मोठी; तिच्यासोबत सर्व नद्यांचा स्वामी समुद्र आनंदी झाला.
ततः कदाचिद्ब्रह्माणमुपासांचक्रिरे सुराः गंगया सहितो देवि दर्शनार्थं महोत्सवे
नंतर एकदा, देवी, मोठ्या उत्सवात गंगेबरोबर देवांनी ब्रह्माची पूजा केली, त्याला पाहण्यासाठी.
अथ गंगा सरिच्छ्रेष्ठा समुपायात्पितामहम्
मग नद्यांमध्ये श्रेष्ठ असलेली गंगा पितामहाजवळ आली.
ततोऽभवन्सुरगणाः सहसाऽवाङ्मुखास्तदा
त्या क्षणी, सर्व देवांचे तोंड खाली वळले.
तस्य भावं विदित्वाऽथ ब्रह्मणा स तिरस्कृतः
त्यांची अवस्था समजून ब्रह्माने तिला लपवले.
गंगा शप्ताथ क्रुद्धेन समुद्रेण यशस्विनि
मग क्रोधित समुद्राने, कीर्तीशाली गंगेला शाप दिला.
लोकमल्पायुषं दीना तत्र दुःखमवाप्स्यसि 5.2.42.
तेथे तू अल्पायुषी आणि दुःखी लोकांत दुःख भोगशील.
विनापराधाच्छप्ताहं कस्माद्वै देवसंसदि
माझा काहीही दोष नाही, मग मला देवांच्या सभेत का शाप दिला?
प्रमादाद्वस्त्रमुद्धूतं वायुना व्यापकेन तु
अवधान न राहिल्याने, सर्वत्र वाहणाऱ्या वाऱ्याने माझे वस्त्र उडवले.
वसूनां कारणाद्देवि शप्ता यस्मान्महानदि
देवी, वसुंसाठी, हे महानदी, तुला शाप मिळाला.
महाकालवने रम्ये सिद्धगंधर्वसेविते
महाकाळाच्या रम्य अरण्यात, जिथे सिद्ध आणि गंधर्व वावरतात,
सर्वसिद्धिकरं पुण्यं सर्वपातकनाशनम्
ते पवित्र आहे, सर्व सिद्धी देणारे आणि सर्व पापांचा नाश करणारे.
पितामहवचः श्रुत्वा तुष्टा त्रिपथगामिनी शिप्रापि मे प्रिया पुण्या महापातकनाशिनी
पितामहाचे शब्द ऐकून त्रिपथगामी गंगा प्रसन्न झाली; शिप्राही मला प्रिय आहे, पवित्र आणि मोठ्या पापांचा नाश करणारी.
इति संचिंत्य मनसा दिव्या देवनदी तदा
अशी मनात विचार करून, त्या वेळी ती दिव्य देवांची नदी
पूजयामास पयसा दिव्येन विधिना तदा
मग तिने दिव्य पाण्याने योग्य विधीने पूजा केली.
ततः प्रभृति संजाता सा शिप्रा पूर्ववाहिनी गंगयाराधितो यस्मात्समीहितफलप्रदः
त्या वेळेपासून, ती शिप्रा नदी पूर्वेकडे वाहू लागली, कारण गंगेने तिची पूजा केली होती आणि ती इच्छित फळ देणारी आहे.
संस्तुता देवगंधर्वैर्गंगा देवनदी तदा 5.2.42.
त्या वेळी गंगा या दिव्य नदीचे देवता आणि गंधर्वांनी स्तुती केली.
समुद्रस्तत्र संप्राप्तो मानिता सा महानदी
तेथे समुद्र आला आणि त्या महान नदीचा सन्मान केला गेला.
तत्समीपे महापुण्ये यावत्तिष्ठति मेदिनी
त्या पवित्र स्थळाजवळ पृथ्वी जिथपर्यंत टिकते तिथपर्यंत राहते.
एवमुक्त्वा गता गंगा कलया तत्र संस्थिता
असे सांगून गंगा निघून गेली आणि तिथे सूक्ष्म रूपाने स्थिर राहिली.
गोसहस्रफलं तस्य जायते नात्र संशयः
तेथे गायींचे हजार दान केल्याचे पुण्य मिळते—यात काहीही शंका नाही.
सर्वयज्ञफलं सम्यक्सर्वदानफलं तथा
सर्व यज्ञांचे आणि सर्व दानांचे पूर्ण फळ तेथे मिळते.
तत्र तीर्थानि सुभगे पृथिव्यां यानि कानिचित्
हे भाग्यवती, पृथ्वीवरील ज्या ज्या पवित्र तीर्थस्थाने आहेत, ती सर्व येथे आहेत.
प्रयागं च कुरुक्षेत्रं केदारममरेश्वरम्
प्रयाग, कुरुक्षेत्र, केदार आणि अमरेश्वर,
गोदावरी शतद्रुश्च बाहुदा वेत्रवत्यपि
गोदावरी, शतद्रु, बाहुदा आणि वेत्रवतीसुद्धा,
गुप्तानि पुण्यतीर्थानि सिद्धक्षेत्राणि चैव हि
गुप्त पवित्र तीर्थस्थाने आणि सिद्ध क्षेत्रेही,
एतेषां फलमाप्नोति यः पश्यति समाहितः अतः पुण्यतमं स्थानं गीयते गणवंदिते ।।5.2.42.
जो कोणी एकाग्रतेने ही स्थाने पाहतो, त्याला त्यांचे पुण्य मिळते; म्हणून, हे गणांनी वंदित स्थळी, हे स्थान सर्वात पवित्र म्हणून ओळखले जाते.
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः
हे देवी, मी तुला हा पापांचा नाश करणारा प्रभाव सांगितला.
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे चतुरशीतिलिङ्गमाहात्म्ये गंगेश्वर माहात्म्यवर्णनंनाम द्वाचत्वारिंशोऽध्यायः
श्रीस्कांद महापुराणातील पंचम अवंत्यखंडातील चौर्याऐंशी लिंगांच्या महात्म्यातील 'गंगेश्वर महात्म्य' नावाचा बेचाळीसावा अध्याय येथे संपला.