ततः संवर्द्धमानार्करश्मिसंगतिपावनी
नंतर, वाढत जाऊन, ती सूर्यकिरणांच्या संगतीने शुद्ध झाली.
मेरुकूटतटान्तेभ्यो निपतन्ती यशस्विनी
ती तेजस्विनी मेरूच्या शिखरांच्या कड्यावरून खाली आली.
मन्दरादिषु शैलेषु प्रविभक्तोदका समम्
मंदार वगैरे पर्वतांमध्ये तिचे पाणी सारखे विभागले गेले.
तत्प्लायित्वा च ययावरुणोदं सरिद्वरा
तिने आपल्या पाण्याने वरुणोदा या श्रेष्ठ नदीला पूर आणला,
तथैवालकनन्दाख्या दक्षिणे गन्धमादने
तसेच, गंधमादनच्या दक्षिण बाजूला अलकनंदा नावाची नदीही वाहू लागली,
मानसं च महावेगात्प्लावयित्वा सरोवरम्
तिने आपल्या प्रचंड प्रवाहाने मानस सरोवरालाही पूर आणला,
तस्माच्च पर्वताः सर्वे प्लावितास्तत्क्षणात्प्रिये
त्यामुळे, प्रिय, तिथून सर्व पर्वत क्षणात पाण्याने भरून गेले.
मया धृता च तत्रैव जटाजूटेन पार्वति 5.2.42.
आणि तिथेच, पार्वती, मी माझ्या जटांमध्ये तिला धरून ठेवले.
गात्राणि प्लावयामास मदीयानि वरानने
सुंदर मुखवाली, तिने माझ्या अंगावर पाणी घातले.
तत्रैव सा तपश्चक्रे बहुकल्पशतानि च
तेथेच तिने असंख्य कल्पेपर्यंत कठोर तप केले.
तदा मुक्ता मया देवि गंगा त्रिपथगामिनी
त्या वेळी, देवी, मी त्रिपथगामी गंगा सोडली.
समुद्रमहिषी जाता प्राणेभ्योऽपि गरीयसी स तया सहितो रेमे समुद्रः सरितांपतिः
ती समुद्राची राणी झाली, प्राणाहूनही मोठी; तिच्यासोबत सर्व नद्यांचा स्वामी समुद्र आनंदी झाला.
ततः कदाचिद्ब्रह्माणमुपासांचक्रिरे सुराः गंगया सहितो देवि दर्शनार्थं महोत्सवे
नंतर एकदा, देवी, मोठ्या उत्सवात गंगेबरोबर देवांनी ब्रह्माची पूजा केली, त्याला पाहण्यासाठी.
अथ गंगा सरिच्छ्रेष्ठा समुपायात्पितामहम्
मग नद्यांमध्ये श्रेष्ठ असलेली गंगा पितामहाजवळ आली.
ततोऽभवन्सुरगणाः सहसाऽवाङ्मुखास्तदा
त्या क्षणी, सर्व देवांचे तोंड खाली वळले.
तस्य भावं विदित्वाऽथ ब्रह्मणा स तिरस्कृतः
त्यांची अवस्था समजून ब्रह्माने तिला लपवले.
गंगा शप्ताथ क्रुद्धेन समुद्रेण यशस्विनि
मग क्रोधित समुद्राने, कीर्तीशाली गंगेला शाप दिला.
लोकमल्पायुषं दीना तत्र दुःखमवाप्स्यसि 5.2.42.
तेथे तू अल्पायुषी आणि दुःखी लोकांत दुःख भोगशील.
विनापराधाच्छप्ताहं कस्माद्वै देवसंसदि
माझा काहीही दोष नाही, मग मला देवांच्या सभेत का शाप दिला?
प्रमादाद्वस्त्रमुद्धूतं वायुना व्यापकेन तु
अवधान न राहिल्याने, सर्वत्र वाहणाऱ्या वाऱ्याने माझे वस्त्र उडवले.
वसूनां कारणाद्देवि शप्ता यस्मान्महानदि
देवी, वसुंसाठी, हे महानदी, तुला शाप मिळाला.
महाकालवने रम्ये सिद्धगंधर्वसेविते
महाकाळाच्या रम्य अरण्यात, जिथे सिद्ध आणि गंधर्व वावरतात,
सर्वसिद्धिकरं पुण्यं सर्वपातकनाशनम्
ते पवित्र आहे, सर्व सिद्धी देणारे आणि सर्व पापांचा नाश करणारे.
पितामहवचः श्रुत्वा तुष्टा त्रिपथगामिनी शिप्रापि मे प्रिया पुण्या महापातकनाशिनी
पितामहाचे शब्द ऐकून त्रिपथगामी गंगा प्रसन्न झाली; शिप्राही मला प्रिय आहे, पवित्र आणि मोठ्या पापांचा नाश करणारी.
इति संचिंत्य मनसा दिव्या देवनदी तदा
अशी मनात विचार करून, त्या वेळी ती दिव्य देवांची नदी
पूजयामास पयसा दिव्येन विधिना तदा
मग तिने दिव्य पाण्याने योग्य विधीने पूजा केली.
ततः प्रभृति संजाता सा शिप्रा पूर्ववाहिनी गंगयाराधितो यस्मात्समीहितफलप्रदः
त्या वेळेपासून, ती शिप्रा नदी पूर्वेकडे वाहू लागली, कारण गंगेने तिची पूजा केली होती आणि ती इच्छित फळ देणारी आहे.
संस्तुता देवगंधर्वैर्गंगा देवनदी तदा 5.2.42.
त्या वेळी गंगा या दिव्य नदीचे देवता आणि गंधर्वांनी स्तुती केली.
समुद्रस्तत्र संप्राप्तो मानिता सा महानदी
तेथे समुद्र आला आणि त्या महान नदीचा सन्मान केला गेला.
तत्समीपे महापुण्ये यावत्तिष्ठति मेदिनी
त्या पवित्र स्थळाजवळ पृथ्वी जिथपर्यंत टिकते तिथपर्यंत राहते.