कृतं नाम तदा तस्य लिंगस्य कमलानने लुम्पेश्वर इति ख्यातो भविष्यति महीतले
कमलासम मुख असलेल्या देवी, त्या काळी त्या लिंगाचे नाव 'लुम्पेश्वर' असे ठेवले जाईल आणि ते पृथ्वीवर प्रसिद्ध होईल.
पूजयिष्यंति ये भक्त्या लिंगं लुम्पेश्वरं परम्
जे भक्तीभावाने त्या श्रेष्ठ लुम्पेश्वर लिंगाची पूजा करतील,
प्रार्थयिष्यंति यान्कामान्मनसा। चेप्सितान्प्रियान्
आणि जे आपल्या मनात प्रामाणिकपणे प्रिय इच्छा मागतील,
महापापसमायुक्तो यः पश्यति समाहितः
कोणताही मोठ्या पापांनी भरलेला मनुष्य, जो एकाग्रतेने त्या लिंगाचे दर्शन घेतो,
गोघ्नश्चैव कृतघ्नश्च मातृहा गुरुतल्पगः
गायी मारणारा, उपकार विसरणारा, आईला मारणारा किंवा गुरूच्या पत्नीशी संबंध ठेवणारा असो,
लुम्पेश्वरं सकृत्पश्यन्मुच्यते सर्वकिल्बिषैः
फक्त एकदाच लुम्पेश्वराचे दर्शन घेतल्यावर सर्व पापांपासून मुक्त होतो.
इत्युक्त्वा मुनयः सर्वे पूजयामासु रन्विताः 5.2.41.
असे सांगून सर्व ऋषी आनंदाने पूजा करू लागले.
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः
हे देवी, पापांचा नाश करणारी ही महिमा मी तुला सांगितली.
यस्य दर्शनमात्रेण सर्वतीर्थफलं लभेत्
ज्याचे फक्त दर्शन घेतल्यावर सर्व तीर्थांचे फळ मिळते,
पदात्प्रवृत्ता या देवी गंगा त्रिपथगा नदी
ती देवी गंगा, तीन मार्गांनी वाहणारी नदी, पायाजवळून प्रवाहित झाली.
ततः संवर्द्धमानार्करश्मिसंगतिपावनी
नंतर, वाढत जाऊन, ती सूर्यकिरणांच्या संगतीने शुद्ध झाली.
मेरुकूटतटान्तेभ्यो निपतन्ती यशस्विनी
ती तेजस्विनी मेरूच्या शिखरांच्या कड्यावरून खाली आली.
मन्दरादिषु शैलेषु प्रविभक्तोदका समम्
मंदार वगैरे पर्वतांमध्ये तिचे पाणी सारखे विभागले गेले.
तत्प्लायित्वा च ययावरुणोदं सरिद्वरा
तिने आपल्या पाण्याने वरुणोदा या श्रेष्ठ नदीला पूर आणला,
तथैवालकनन्दाख्या दक्षिणे गन्धमादने
तसेच, गंधमादनच्या दक्षिण बाजूला अलकनंदा नावाची नदीही वाहू लागली,
मानसं च महावेगात्प्लावयित्वा सरोवरम्
तिने आपल्या प्रचंड प्रवाहाने मानस सरोवरालाही पूर आणला,
तस्माच्च पर्वताः सर्वे प्लावितास्तत्क्षणात्प्रिये
त्यामुळे, प्रिय, तिथून सर्व पर्वत क्षणात पाण्याने भरून गेले.
मया धृता च तत्रैव जटाजूटेन पार्वति 5.2.42.
आणि तिथेच, पार्वती, मी माझ्या जटांमध्ये तिला धरून ठेवले.
गात्राणि प्लावयामास मदीयानि वरानने
सुंदर मुखवाली, तिने माझ्या अंगावर पाणी घातले.
तत्रैव सा तपश्चक्रे बहुकल्पशतानि च
तेथेच तिने असंख्य कल्पेपर्यंत कठोर तप केले.
तदा मुक्ता मया देवि गंगा त्रिपथगामिनी
त्या वेळी, देवी, मी त्रिपथगामी गंगा सोडली.
समुद्रमहिषी जाता प्राणेभ्योऽपि गरीयसी स तया सहितो रेमे समुद्रः सरितांपतिः
ती समुद्राची राणी झाली, प्राणाहूनही मोठी; तिच्यासोबत सर्व नद्यांचा स्वामी समुद्र आनंदी झाला.
ततः कदाचिद्ब्रह्माणमुपासांचक्रिरे सुराः गंगया सहितो देवि दर्शनार्थं महोत्सवे
नंतर एकदा, देवी, मोठ्या उत्सवात गंगेबरोबर देवांनी ब्रह्माची पूजा केली, त्याला पाहण्यासाठी.
अथ गंगा सरिच्छ्रेष्ठा समुपायात्पितामहम्
मग नद्यांमध्ये श्रेष्ठ असलेली गंगा पितामहाजवळ आली.
ततोऽभवन्सुरगणाः सहसाऽवाङ्मुखास्तदा
त्या क्षणी, सर्व देवांचे तोंड खाली वळले.
तस्य भावं विदित्वाऽथ ब्रह्मणा स तिरस्कृतः
त्यांची अवस्था समजून ब्रह्माने तिला लपवले.
गंगा शप्ताथ क्रुद्धेन समुद्रेण यशस्विनि
मग क्रोधित समुद्राने, कीर्तीशाली गंगेला शाप दिला.
लोकमल्पायुषं दीना तत्र दुःखमवाप्स्यसि 5.2.42.
तेथे तू अल्पायुषी आणि दुःखी लोकांत दुःख भोगशील.
विनापराधाच्छप्ताहं कस्माद्वै देवसंसदि
माझा काहीही दोष नाही, मग मला देवांच्या सभेत का शाप दिला?
प्रमादाद्वस्त्रमुद्धूतं वायुना व्यापकेन तु
अवधान न राहिल्याने, सर्वत्र वाहणाऱ्या वाऱ्याने माझे वस्त्र उडवले.