दुराधर्षतरः शैलः समंताद्दुरतिक्रमः
हा डोंगर फारच कठीण आहे, सर्व बाजूंनी ओलांडता येत नाही.
येन मार्गेण विश्रब्धं गमिष्यामः सुमध्यमे
सुकटी कमरेच्या सुंदरी, आपण कोणत्या वाटेने निर्धास्तपणे जाऊ?
त्वयाप्युक्तं महादेव कुण्डः शप्तो मया गणः । ममाज्ञा न कृता यस्माद्विफलं न वचो मम
महादेव, तूही असे म्हटलेस, 'मी त्या कुंडाला शाप दिला, कारण माझे सांगणे पाळले नाही, त्यामुळे माझे बोलणे व्यर्थ गेले.'
भैरवं रूपमास्थाय यत्र त्वं चोत्तरे स्थितः 5.2.40.
भैरवरूप धारण करून, तू उत्तरेला उभा होतास.
तस्य दर्शन मात्रेण गणपोऽयं भविष्यति
फक्त त्याला पाहिल्याने, हा गण प्रमुख होईल.
इत्युक्तः स त्वया देवि समासाद्य पुनःपुनः
देवी, तू असे सांगितल्यावर, तो पुन्हा पुन्हा जवळ आला.
महाकालवनं शीघ्रं लिंगमाराध्य सत्वरम्
त्याने मोठ्या काळवनात लिंगाची घाईने पूजा केली.
इत्युक्तस्तत्क्षणात्प्राप्तो दृष्ट्वा लिङ्गं तु शाश्वतम्
असे सांगितल्यावर, तो त्या क्षणी पोहोचला आणि शाश्वत लिंग पाहिले.
ततो देवाः सगंधर्वाः सिद्धाश्च परमर्षयः
मग देव, गंधर्व, सिद्ध आणि श्रेष्ठ ऋषी एकत्र आले.
अथाहं तत्क्षणात्प्राप्तस्त्वया सार्द्धं गणैर्वृतः
त्या क्षणी मी तुझ्यासह आणि गणांसह तिथे पोहोचलो.
समाधिध्याननिरतं प्रोक्तमस्माभिरादरात्
तो ध्यानधारणेत मग्न होता, आम्ही त्याला आदराने संबोधले.
अक्षयं तु पदं प्राप्तं त्वया लिंगस्य दर्शनात् नाम्ना कुण्डेश्वरो यस्मात्सर्वसंपत्करः सदा
तू लिंगाचे दर्शन घेऊन अक्षय स्थान प्राप्त केलेस; कुंडेश्वर हे नाव असल्याने, ते नेहमी सर्व संपत्ती देणारे आहे.
कुण्डेश्वरमनादिं तु भक्त्या पश्यति यो नरः
जो मनुष्य भक्तीने आद्य कुंडेश्वराचे दर्शन घेतो,
तस्य दानफलं सर्वं सर्वतीर्थफलं सदा 5.2.40.
त्याला सर्व दानाचे फळ आणि सर्व तीर्थांचे फळ नेहमी मिळते.
दशानामश्वमेधानामग्निष्टोमशतस्य च
दहा अश्वमेध यज्ञ आणि शंभर अग्निष्टोम यज्ञांपेक्षा,
प्रातः पश्यंति ये भक्त्या कृत्वा नियमपूर्वकम्
जे लोक भक्तीने आणि योग्य नियम पाळून सकाळी दर्शन करतात,
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः
हे देवी, मी तुला सांगितले — हे पाप नष्ट करणारे सामर्थ्य आहे.
लुंपेश्वरमिति ख्यातं नाम यस्य महीतले
पृथ्वीवर लुंपेश्वर असे नाव असलेला एक राजा प्रसिद्ध होता.
देशे म्लेच्छगणाकीर्णे बभूव जगतीपतिः
म्लेच्छांनी भरलेल्या प्रदेशात तो जगाचा स्वामी झाला.
तस्यासीद्दयिता भार्या विशालानाम नामतः
त्याला विशाल नावाची प्रिय पत्नी होती.
स युद्धकामो नृपतिः पर्यपृच्छद्विजोत्तमान्
तो राजा युद्धाची इच्छा बाळगून श्रेष्ठ ब्राह्मणांना विचारू लागला.
अथ केनापि कथितमाश्रमे सामगो द्विजः
नंतर, एका आश्रमात एक वेदपठण करणाऱ्या ब्राह्मणाने त्याला काहीतरी सांगितले.
ततः स प्रस्थितो राजा म्लेच्छैः सार्द्धं सहस्रशः
त्यावर तो राजा हजारो म्लेच्छांसह निघाला.
दस्युभिः संवृतः क्रूरैः क्रोधेनाकुलितेंद्रियः
क्रूर दस्यूंनी वेढलेला, रागाने त्याचे इंद्रिये अस्वस्थ झाली होती.
मुनिना पूजितस्तेन मधुपर्कादिविष्टरैः
त्या ऋषीने त्याचे मधुपर्क वगैरे अर्पण करून आदर केला.
प्रार्थयामास सहसा न दत्ता मुनिना तदा वनं बभंज सकलं तस्य विप्रस्य पश्यतः
त्याने अचानक काही मागितले, पण ऋषीने दिले नाही; मग त्या ब्राह्मणाच्या डोळ्यांसमोर त्याने सगळे वन उद्ध्वस्त केले.
काल्यमानां च गां दृष्ट्वा वत्सं चातीव दुःखितम् 5.2.41.
गायीला त्रास दिला जाताना आणि वासरू फारच दुःखी होताना त्याने पाहिले.
एवं वदंतं विप्रेंद्रं शरैस्तीक्ष्णैर्जघान ह
ब्राह्मणश्रेष्ठ बोलत असताना त्याने त्याच्यावर तीक्ष्ण बाणांनी हल्ला केला.
असकृत्पुत्रपुत्रेति विलपंतमनाथवत्
पुन्हा पुन्हा 'माझा मुलगा, माझा मुलगा!' असे अनाथासारखे तो आक्रोश करू लागला.
एतस्मिन्नंतरे पुत्रः समित्पाणिरुपागतः अनागसं महात्मानं विललाप सुदुःखितः
इतक्यात, हातात समिधा घेऊन मुलगा आला; निष्पाप, महात्मा वडिलांना पाहून तो फार दुःखी झाला आणि रडू लागला.