पार्वती देवी, मी तुला जी शक्ति सांगितली, ती पापांचा नाश करणारी आहे. हीच ती परमेश्वरी शक्ति आहे, जी स्वर्ग प्रदान करणारा आणि मोठ्या मोठ्या पापांचाही नाश करणारा देव आहे. खूप पूर्वी, वैवस्वत मन्वंतरात, वाऱ्हा कालात, मी सुंदर आणि विशाल काळवनात रममाण होत असताना, एक अत्यंत असह्य असा आवाज ऐकू आला. त्यावेळी तू मला विचारलेस—हे पार्वती, हे काय आहे? त्या वेळी गणेशांचा खेळ सुरू होता. त्यात वीरक नावाचा एक गण होता. त्याच्यावर फुलांनी प्रहार केला जात होता, आणि फुलांच्या राशीने त्याची पूजा होत होती. त्याच्यात अनेक अद्भुत गुण होते आणि शेकडो गणेश्वर त्याची पूजा करीत होते. तुझ्या पुत्राचे कमलासारखे सुंदर मुख फक्त पुण्यवानांनाच दिसते. मी विचारले—माझ्या डोळ्यांना आनंद देणारा असा पुत्र मला केव्हा दिसेल? तेव्हा घोषित झाले—हे पार्वती, वीरक नावाचा हा पुत्र तुला आता दिला गेला आहे. हाच तो पुत्र आहे, जो डोळ्यांना आनंद देतो. माझे हे शब्द ऐकून तू विजयाला पाठवलेस. विजयाने त्या गणाजवळ जाऊन विचारले, "तू असा वेड्यासारखा का नाचत-गात रममाण झालास आहेस?" त्या वेळी, फुलांनी सजवलेला आणि भीतीने थरथरणारा वीरक दिसला. "ये, ये! तू आता माझा पुत्र झालास, देवाने तुला दिला आहे. तू आता वीरक आहेस," असे विजयाने सांगितले. विजयाने त्याच्या डोक्याचा सुगंध घेतला, त्याचे अंग मृदूतेने स्पर्शून, स्वतःच्या दैवी अलंकारांनी त्याला सजवले. मंत्रांनी उत्पन्न झालेल्या सुंदर, विविध रंगांच्या आणि निर्मळ पानांनी त्याला सजविले. मग त्याच्या डोक्यावर हार ठेवून, गोरचन आणि पानांच्या तुकड्यांनी तेजस्वी चिन्हे लावून तू बोललीस. वीरक आणि त्याचे गण सिद्धांनी भरलेल्या गंड पर्वतात, रत्नांच्या जाळ्यात, मोठ्या वेलींमध्ये, क्षणभर चिखलात, पाण्यात, कमळांच्या गोंधळात, आणि कधी शुभ अशा लाकडावर खेळत होते. त्या शूर मुलाच्या आणि त्याच्या गणांच्या या खेळात, तू शंकराला प्रार्थना केलीस—"माझ्या या पुत्राला राज्याभिषेक मिळू दे. त्याला लिंगस्वरूप, अविनाशीपणा, आणि ब्रह्मा, इंद्र, वरुण, आदित्य, लोकपाल, व सर्व प्रभुंपेक्षाही दुर्मिळ अशी दैवी स्थिती मिळू दे. तो या गणांसह महान आत्म्यांनी नेहमी स्तुतीला पात्र ठरो." "त्याला 'कुसुमेश्वर' म्हणून ओळखले जावे. तो माझ्या समान दैवी शक्तीचा स्वामी असो, आणि गण त्याची सेवा करो. किन्नर स्त्रियांच्या गाण्याचा मोहक देखावा पाहा. विद्यातरांनी वेढलेल्या कुसुमेशाला, फुलांनी अलंकृत कुसुमेश्वराची स्थिती प्राप्त झाली." "उत्तरेला शिवलिंगासाठी जागा दिली गेली. जो कुणी, हे गणपती, तुला 'कुसुमेश्वर' म्हणून पाहतो, किंवा फुलांनी तुझी पूजा करतो, किंवा एक दिवस एकाग्रतेने तुझे दर्शन घेतो, तो नक्कीच पुण्यवान होतो. जो भक्तीने आणि फुलांनी कुसुमेश्वराची पूजा करतो, त्याला मी हे वरदान दिले आहेत." "कुसुमेश्वराच्या या महिम्याचे वर्णन मी आता सांगितले आहे." जो कुणी त्याचे केवळ दर्शन घेतो, त्याच्या मनात चांगली समज निर्माण होते. हे सर्व खूप पूर्वी, कल्पाच्या प्रारंभास, केवळ तूच सर्वोच्च शक्तिरूपाने केलंस. तेव्हा देव, किन्नर, मानव, आणि महान नाग यांनी तुझी स्तुती केली. अशा प्रकारे, 'कुसुमेश्वर महात्म्याचे वर्णन' नावाचा हा अध्याय संपतो.