सुंदर मुखाची देवी, माझ्या कृपेने तो पुत्र प्राप्त झाला. सहा वर्षे पूर्ण होताच, त्याने उपनयन संस्काराचा विचार केला. सर्व ऋषींना नमस्कार करून, भक्तीपूर्वक त्यांची पूजा केली. आपल्या क्षमतेनुसार, फळांनी त्याचे उपनयन संस्कार केले. "हे श्रेष्ठ ऋषी, या पुत्राला आशीर्वाद द्या," असे सांगितले. हे ऐकून सर्वजण शांत राहिले, उत्तर दिले नाही. ध्यानात मग्न होऊन, त्याने विचार केला—‘माझ्या पुत्राचा आयुष्य कमी आहे की काय?’ हे जाणून, तो ऋषी अचानक गोंधळून गेला. पूर्वी रूद्र प्रसन्न होऊन मला वर दिला होता—"तुझ्या सामर्थ्याच्या तुल्य पुत्र कंठाच्या मध्यभागातून उत्पन्न होईल." पित्याला दु:खी पाहून, तो ऋषीही शांत झाला. "आता तुझे भय सोड," असे म्हणाला, "तुझ्या दु:खासाठी आणि तुझे प्रयत्न व्यर्थ गेले तरी, मी यम, मृत्यूलोकाचा अधिपती, याला जिंकून दाखवीन. कठोर तप करून मी शंकराला प्रसन्न करीन, आणि पित्याच्या भक्तीमुळे मृत्यूच्या विजयाची आशा नष्ट करीन. मी रूद्र, उमेसह कधी न विभक्त असणाऱ्या महान देवतेच्या शरण जातो, वर मिळवण्यासाठी. तीव्र तप करून मी निळ्या गळ्याच्या देवाच्या चरणांना प्रसन्न करीन आणि लवकरच मृत्यू दूर करीन." हे ऐकून ऋषींनी विचारले, "बालका, तू रूद्र, परमेश्वर, कसा ओळखतोस?" "आम्हीही महान प्रभूला ओळखत नाही, तू तर लहान बालक, कसा ओळखला?" "कोठे आणि कसा तू महेश, जगाचा एकमेव स्वामी, याला ओळखला?" ऋषींच्या या देवविचारात मग्न मनाने विचारलेल्या प्रश्नांचे उत्तर ऐकून, तो बालक म्हणाला, "मी येथे खेळत असताना, सिद्धी देणारा, सर्व कार्यसिद्धी देणारा, माझ्यासमोर प्रकट झाला." "माझ्या आज्ञेने, पुत्रा, तू उत्तम महाकाळवनात जा. लवकर पूजा कर; तू दीर्घायुषी होशील. या जगात दुसरा देव नाही—हे श्रेष्ठ ऋषी, खरे, खरे. मी लिंगाची पूजा करीन; तुझे दु:ख येथे सोड." पिता आणि सर्व जमलेले लोक, हे देवी, आश्चर्यचकित झाले. तेव्हा लिंगाच्या मध्यभागातून एक आवाज उमटला, "पर्वतीच्या कन्ये, पापबंधनातून मुक्त होऊन, ते दीर्घायुषी होवोत." "हे उज्वल व्यक्तिमत्त्व, जे बालकाचे शब्द ऐकून लिंगासमोर बोलत नाहीत, ते नेहमी वृद्धत्व आणि मृत्यूपासून मुक्त राहतील. ते सर्वोच्च इच्छा प्राप्त करतील आणि गणांमध्ये अग्रगण्य होतील." वर मिळाल्यावर, कंठाने हात जोडून पुढे आले. "असा वर जगात दुर्मिळ आहे, अगदी देव, दानव, यक्षांमध्येही." बालकाने महादेवाला सांगितले, "जर दुसरा वर द्यायचा असेल—" तेव्हा पार्वती, प्रसन्न होऊन, लिंगातून बोलली, "तथास्तु." केवळ त्या लिंगाचे दर्शन केल्याने, मनुष्य दीर्घायुषी होतो. जो कोणी त्या लिंगाचे दर्शन करतो—कंठदेश्वराच्या, प्रभूचे—तो पापबंधनातून मुक्त होतो आणि मोक्ष प्राप्त करतो; माझे नाम उच्चारल्याने, सर्व पाप शुद्ध होतात. या जगातील ते पुरुष दुर्दैवी आहेत; त्यांचा जन्म व्यर्थ आहे. हे देवी, मी तुला पाप नष्ट करणारी शक्ती सांगितली आहे. हे देवी, ती महान सिद्धी देणारी आहे आणि ब्रह्महत्येचे पाप नष्ट करते. पुढे, प्रजापती त्वष्टा होता; त्याचा पुत्र कुशध्वज होता. आपल्या पुत्राचा वध झाल्याचे ऐकून, त्वष्टा, प्रजांचा स्वामी, क्रुद्ध झाला. "आज, देवांसह तीन लोकांनी माझी शक्ती पाहावी!" "ज्याने माझ्या पुत्राला, आपल्या कर्तव्याच्या हेतूने, मारले...