वनात केस उंच उंच उभे असलेल्या, भैरवाला नमस्कार, नमस्कार! त्या दारूवनाचा संहार करणाऱ्या आणि तीक्ष्ण त्रिशूल धारण करणाऱ्याला नमस्कार! प्रचंड दंड घेणाऱ्या, ज्याचे तोंड समुद्रातील अग्नीसारखे आहे, त्याला नमस्कार! दक्षाच्या यज्ञाचा संहार करणाऱ्या, जगात भय निर्माण करणाऱ्या, जटा असलेल्या, उग्र अशा देवांचा अधिपती, तुला नमस्कार! त्या वेळी, हे देवी, अदृश्य असलेल्या चंद्राने त्याचे स्तुतीपर शब्दांनी गुणगान केले. त्या स्तुतीने प्रसन्न होऊन भगवान म्हणाले, “सोम, सांग, तुला काय हवे आहे?” चंद्र म्हणाला, “हे प्रभु, तुमच्या कृपेने मला तेज, प्रकाश, रूप आणि सौंदर्य मिळावे अशी माझी इच्छा आहे. तुमच्या कृपेने मी माझा पूर्वीचा स्थिती पुन्हा मिळवावी अशी माझी इच्छा आहे.” हे लिंगाच्या कृपेने, द्विजांचा राजा हे प्राप्त करू शकला होता. म्हणूनच, तीन लोकांत हे Someśvara म्हणून प्रसिद्ध आहे. जे पुरुष पुण्य कर्म करतात, ते परम पद प्राप्त करतात. जन्म आदी दुःखातून मुक्त होऊन, मनुष्य माझ्यात विलीन होतो. आणि ज्या लोकांनी Someśvara देवाला पाहिले नाही किंवा उपासना केली नाही, Someśvara हाच उपास्य आहे, कुष्ठरोगाचा नाश करणारा. तो सर्व लोकांचा आधार आहे; ज्याने Someśvara ची पूजा केली, तो मनुष्य मुक्त, सुखी, निर्भय, माझ्या लोकांत दीर्घकाळ नांदतो. हे देवी, सुवर्ण फुलांनी Someśvara लिंगाची पूजा करावी, हे प्रिय, मी तुला सांगितले आहे—हे पाप नष्ट करणारे सामर्थ्य आहे. फक्त त्याला पाहिल्याने—even स्वप्नात—कसे नरक उत्पन्न होईल? एकदा, हे देवी, कलियुगात, वाऱ्हा नामक काळात, असे लोक जन्मले, ज्यांना न बंधन, न आधार, न घर, आणि नास्तिक होते. ते देवांची पूजा करत नाहीत, ब्राह्मणांचीही नाही; ते घृणास्पद कृत्ये करतात. ते शत्रुत्वात बांधले गेले, परस्पर वधात आनंद मानतात. ब्राह्मण सर्व काही खातात आणि असत्यात आसक्त आहेत. सोळाव्या वर्षी, हे प्रिय, लोकांची केस पांढरी दिसतात. असे पुरुष आणि स्त्रिया, जन्म घेऊन, पापांनी कलंकित होतात. इतर लोक कुऱ्हाडांनी फाडले जातात, त्यांच्या डोक्यांचे तुकडे केले जातात, आणि करवतीने कापले जातात. ते तीक्ष्ण लोखंडी सळ्यांनी भोसकले जातात, अग्नीत तापवले जातात. ते गरम कढईत फेकले जातात, अग्नीच्या राशीत जळतात. लोखंडी साखळ्यांनी बांधले जातात, उलट्या चेहऱ्याने लटकतात. किडे, तीक्ष्ण मधमाशा, आणि डासांच्या दंशानेही ते त्रस्त होतात. काही कापले जाऊन पाण्यासाठी धावत आहेत, तहानेने त्रस्त आहेत. आणि ज्या शरीराच्या अवयवांनी पुरुष पृथ्वीवर पापकृत्ये करतात, जे गुरू, देव, किंवा ब्राह्मणांना क्रोधाने पाहतात—त्यांच्या डोळ्यांना लोखंडी सळ्यांनी भोसकले जाते आणि फाडले जाते. नंतर त्यांच्या कानांत लोखंडी सळ्या भरल्या जातात. जे गुरूविषयी अपवाद ऐकतात, त्यांना लोखंडी साधनांनी जोरात मारले जाते. त्यांच्या जिव्हा शेकडो वेळा अग्नीप्रमाणे तापलेल्या लोखंडी कडांनी फाडल्या जातात. अपवाद करणाऱ्यांच्या तोंडावर पुन्हा पुन्हा आघात केला जातो. जे दुष्ट लोक देवांसाठी हत्या करतात, त्यांना तयार करून, आणि जे दुसऱ्याच्या पत्नीला आलिंगन देतात, त्या दुष्टांना यमाच्या उग्र सेवकांनी ठेवून शिक्षा दिली जाते.