केशवाने मोठ्या प्रयत्नाने अमृत मंथन सुरू केले होते. त्या वेळी, देव, माणसे आणि पितरांनी ती अद्भुत गोष्ट प्रकट होताना पाहिली. तेव्हा भगवंत केशवाने, त्या प्रकट झालेल्या गोष्टीकडे पाहून, आपले वचन उच्चारले. वासुदेवाने त्यास सांगितल्यानंतर, चंद्राने सर्व प्राण्यांचे रक्षण करावे असा आदेश मिळाला. त्या वेळी नारदाने चंद्रासमोर सर्व घडलेली कथा सांगितली. दक्षाच्या शापामुळे त्रस्त झालेला चंद्र मग अदृश्य झाला. शापित अवस्थेत तो तिथे गेला आणि थरथरत्या स्वरात बोलू लागला. "हा माझा पहिला पुत्र आहे, जो चंद्राच्या विपत्तीमुळे फारच व्याकुळ झाला आहे," असे त्याने सांगितले. तेव्हा विष्णूंनी या चंद्राला पुन्हा बळ दिले. मधुसूदनाला पाहून ब्रह्मदेवाने विष्णूला संबोधून म्हटले, "हे देव, हा चंद्र अमावस्येच्या शापाने ग्रस्त आहे," असे त्यांनी पुन्हा पुन्हा ब्रह्मदेवापुढे सांगितले. ब्रह्मदेवाने, प्राचीन चंद्राच्या कल्याणासाठी, जगाद्वारा पूज्य असलेल्या विष्णूला वंदन केले: "कृष्णाला नमस्कार, विष्णूला नमस्कार, विजयी प्रभूला पुन्हा पुन्हा नमस्कार!" "गोविंद, तुझ्या महाशक्तीस जय असो! विष्णू, तुझ्या विजय असो! पद्मनाभ, तुझ्या विजय असो!" अशा प्रकारे ब्रह्मदेव, जगाचा सर्जक, त्या वेळी देवीचे स्तवन करू लागले. मग ब्रह्मदेवाने चंद्राला आज्ञा केली, "हे सोम, माझ्या आज्ञेने तू श्रेष्ठ महाकाळ वनात जा आणि तेथे परिश्रमपूर्वक त्याची पूजा कर. तो तुला पुन्हा शरीर देईल." वासुदेव आणि ब्रह्मदेव यांनी पुन्हा पुन्हा सांगितल्यानंतर, पुण्यशील चंद्राने त्या लिंगाचे दर्शन घेऊन, हे स्तोत्र म्हणत स्तुती केली: "देवतांमध्ये श्रेष्ठ, त्रिनेत्र असलेल्या, महात्मा महादेवाला नमस्कार. त्रिशूलधारी, भूतगणांनी वेढलेले, त्या महादेवाला नमस्कार. पूषणाचे दात तोडणाऱ्या, अंधकासुराचा वध करणाऱ्या प्रभूला नमस्कार. उधळलेल्या केसांचा, भैरवस्वरूप, उग्र प्रभूला नमस्कार! दारूवनाचा नाश करणाऱ्या, तीक्ष्ण त्रिशूलधारी प्रभूला नमस्कार. भीषण दंडधारी, ज्याचे मुख अग्निसारखे आहे, त्या प्रभूला नमस्कार. दक्षयज्ञाचा संहार करणाऱ्या, जगाला भय देणाऱ्या, जटाधारी, उग्र, सर्व देवांचे स्वामी, तुला नमस्कार!" त्या वेळी, अदृश्य अवस्थेत असतानाही, चंद्राने त्याची स्तुती केली. त्या स्तोत्राने प्रसन्न होऊन महादेव म्हणाले, "सोम, सांग, तुला काय हवे आहे?" चंद्र म्हणाला, "प्रभो, तुझ्या कृपेने मला तेज, कांती, स्वरूप आणि सौंदर्य प्राप्त व्हावे, अशी माझी इच्छा आहे. तुझ्या कृपेने, हे महाप्रभो, मला माझी पूर्वस्थिती पुन्हा मिळावी." ही कृपा त्या लिंगाच्या प्रभावाने द्विजराजाने प्राप्त केली होती. म्हणूनच, हे तीनही लोकांत 'सोमेश्वर' म्हणून प्रसिद्ध झाले. जे पुण्यवान लोक त्याची पूजा करतात, ते परमपदाला पोहोचतात. जन्ममृत्यूच्या दुःखातून मुक्त होऊन, तो भक्त माझ्यात विलीन होतो. आणि ज्यांनी सोमेश्वराचे दर्शन किंवा पूजा केली नाही, त्यांना मुक्ती लाभत नाही. सोमेश्वर हा कुष्ठरोगाचा नाश करणारा आहे, त्याचीच पूजा करावी. तो सर्व विश्वाचा आधार आहे; जो त्याची पूजा करतो, तो मुक्त, आनंदी, निर्भयपणे माझ्या लोकांत दीर्घकाळ निवास करतो. हे प्रिये, सुवर्णफुलांनी सोमेश्वर लिंगाची पूजा केल्याने पापांचा नाश करणारी ही महती मी तुला सांगितली आहे. फक्त त्याचे दर्शन—even स्वप्नात—झाले तरी नरकाचा प्रसंग कसा येईल? एकदा, हे देवी, कलियुगात, वाऱ्हा नामक काळात, अशी माणसे जन्माला आली की ज्यांना कोणतीच सीमा, आधार, घर नव्हते आणि जे नास्तिक होते.