सर्वोत्तम देवता रुष्ट झाले आणि त्यांनी त्या अप्सरेवर शाप उच्चारला: “म्हणून तू तुझ्या तेजाने वंचित होऊन मानवांच्या लोकात जा.” इंद्राच्या रागाने ती अप्सरा थरथरली आणि पृथ्वीवर पडली. ती अत्यंत दुःखी होऊन आक्रोश करत म्हणाली, “मी कोणते पाप केले आहे?” तिच्या दुःखाने तिच्या सर्व साथीदार अप्सरांना दुःखाची आग लागली. जसे ढगाळ आकाशातील कमळ फुलत नाही आणि त्याचा तेज दिसत नाही, तसाच तिचा तेजही मावळला होता. रंभा, तिच्या मित्रांच्या वर्तुळात, चंद्रासारख्या सुंदर मुखाने दिसत होती. पण अप्सरांच्या समूहाला अचानक दुःखाने व्यापलेले पाहून, ती विचारू लागली, “सर्वोत्तम अप्सरा अशा अवस्थेत का आहेत?” मग तिच्या साथीदारांनी तिला तो पुरातन कथा सांगितला. त्यानंतर एका व्यक्तीने अत्यंत काळजीपूर्वक त्यांना उपयुक्त मार्ग सांगितला — “देवतांचे प्रभू, सर्व इच्छा पूर्ण करणाऱ्या लिंगाचे पूजन करा.” उर्वशीच्या शब्दांमुळे पुरूरव तिचा पती झाला. सुंदर, विशाल काळा वनात, लिंगाची पूजा करण्याची इच्छा घेऊन रंभा, तू शुभ लाभ आणि स्वर्ग मिळवशील. मग, त्या सभेने तुझे सन्मान करून तुला स्वर्गात पाठवले; आणि अप्सरांचा प्रभू तीन लोकांत प्रसिद्ध झाला. जो कोणी अप्सरांच्या प्रभूचे भक्तीपूर्वक पूजन करतो, आणि जो इतरांना तुझ्या दर्शनासाठी जगात पाठवतो — त्यासाठी दान, तप, आणि मोठ्या यज्ञांची आवश्यकता नाही. हे देवी, तुझ्या शक्तीचे वरणन मी केले आहे, जी सर्व पाप नष्ट करते. ज्यांना केवळ तुझे दर्शन झाले, त्यांच्यात संघर्ष कधीच निर्माण होत नाही; तू सर्व दुःख दूर करतेस आणि सर्व पापातून मुक्त करतेस. हे देवी, तुझ्याबरोबर माझ्याही वाद झाला. हिमालयाच्या कन्ये, सुंदर मुख असलेली तू, जेव्हा विवाह मागे घेतला, तेव्हा तू काळ्या निळ्या कमळासारखे केस, वळणदार आणि चमकदार, मध्यस्थानी बसलीस, काळ्या काजळासारखी तेजस्वी दिसलीस. हे काली, सुंदर आणि प्रिय, तू माझ्या बाजूला बस. सर्पांनी अलंकृत, चंदनाच्या वृक्षांनी वेढलेली, तू शुद्ध आहेस. मी तुझ्याशी, हे गिरीजा, सुंदर हास्याने संबोधित केले. माझ्यासाठी, तू वेदशास्त्रज्ञांना पाठवलेस; आणि माझ्यासाठीच, तू माझ्या वडिलांना विनंती केलीस. माझ्यासाठीच, तू दुःखात म्हणालीस, “जा, नारद.” ही जगातली म्हण खरी आहे; ती कधीच खोटी ठरत नाही. शोधकाला नक्कीच नकार, अपमान आणि अवहेलना मिळते. तिच्यासाठी, माझ्याकडून प्रत्येक पावलावर हे अनादर निश्चित आहे. ती मुंगूस वंशाची नाही, व्यर्थ वागणारी नाही, दुष्ट किंवा ईर्ष्याळूही नाही. जो श्रेष्ठ वंशाचा नाही, व्यर्थ वागतो, तो नेहमी ईर्ष्येने ग्रस्त असतो. आदित्य, बारा स्वरूपांचा, तुझी ओळख करेल. देवता पूषा, बारा स्वरूपांचा प्रकाशक, तुझी ओळख करतो. मला 'कृष्ण', 'महाकाळ' म्हणून प्रसिद्ध केले, ते फक्त उदाहरणासाठी सांगितले होते, द्वेषाने नव्हे; हे ऐकून तू क्षमा करावी.