हे देवी, देव, गंधर्व आणि अप्सरांच्या समूहांनी नेहमीच पूजले जाते. ब्राह्मण, क्षत्रिय, वैश्य, शूद्र, स्त्रिया आणि कुमारिका— जे शिस्तीत स्थिर राहून योग्य रीतीने दर्शन करतात— त्यांना सर्व कार्यांत तू समर्थ असतेस, हे तेजस्विनी देवी. तुझ्या पाप नष्ट करणाऱ्या शक्तीचे वर्णन येथे केले आहे. तुझ्या केवळ दर्शनाने जगाला इच्छित वस्तू प्राप्त होतात. नंदन नावाच्या वनात, सर्व आनंदांनी युक्त असलेल्या त्या वनात, पोपट, कोकिळ, चकोर आणि कुररांनी भरलेल्या, वज्राचा शत्रू, देवांत श्रेष्ठ असलेला, तिथे बसला होता. तेव्हा, एका अप्सरेचा मन भटकले, आणि ती दुर्लक्षाने काही आठवून अस्वस्थ झाली. देवांत श्रेष्ठ असलेल्या इंद्राने रागावून तिला शाप दिला: "म्हणून, तू तुझ्या तेजाशिवाय मानवांच्या लोकात जा." इंद्राच्या रागाने ती अप्सरा पृथ्वीवर पडली. ती दु:खाने रडत म्हणाली, "मी कोणते अपराध केले?" तिच्या सहचर अप्सरा आणि सर्व अप्सरांचा समूह तिच्या दु:खाने जळत होता. जसा ढगाळ आकाशात कमळ झोपलेले असते, तशी ती तेजहीन दिसत होती. तिच्या मैत्रिणींच्या वर्तुळात रम्या दिसली, तिचा चेहरा चंद्रासारखा सुंदर होता. अप्सरा अचानक दु:खाने व्याकुळ का आहेत, असा प्रश्न निर्माण झाला. एकत्र येऊन तिने विचारले, "सर्वोत्तम अप्सरा अशा का आहेत?" त्यांनी तिला ती प्राचीन कथा सांगितली. मोठ्या काळजीने, त्याने त्यांना उपयुक्त उपाय सांगितला— देवांचा प्रभु, सर्व इच्छा पूर्ण करणाऱ्या लिंगाची पूजा करा. उर्वशीच्या शब्दांमुळे, पुरूरवा तिचा पती झाला. सुंदर, महान काळ वनात, लिंगाची पूजा करण्याची इच्छा घेऊन, हे प्रसिद्ध रम्या, तू उत्तम भाग्य आणि स्वर्ग प्राप्त करशील. म्हणून, या सभेने सन्मानित होऊन स्वर्गात जा; अप्सरांचा प्रभु तीन लोकांत प्रसिद्ध झाला. जे भक्तीने अप्सरांचा प्रभु पूजतात— जे तुझे दर्शन घेण्यासाठी इतरांना जगात पाठवतात— त्यांना दान, तप किंवा मोठ्या यज्ञाचा उपयोग नाही. हे देवी, तुझ्या पाप नष्ट करणाऱ्या शक्तीचे वर्णन केले आहे. ज्याचे केवळ दर्शन केल्याने कोणतीही कलह उद्भवत नाही— जो सर्व दु:खातून मुक्त करतो आणि सर्व पापातून सोडवतो— हे देवी, तुझ्याबरोबर माझेही भांडण झाले. हे सुंदर पर्वतराज कन्ये, जेव्हा विवाह मागे घेतला, तुझ्याबरोबर, तुझे केस निळ्या कमळासारखे गडद, वळणदार, चमकदार, तू मध्यभागी बसलीस, काळ्या काजळासारखी तेजस्वी. हे काली, सुंदर, प्रिय, माझ्या बाजूला बस. सर्पांनी सजलेली, शुद्ध, चंदनाच्या झाडांनी वेढलेली— मी तुझ्याशी, हे देवी, हे गिरिजा, सुंदर हास्याने संबोधले. माझ्यासाठी, तू वेदज्ञांना पाठवलेस; आणि माझ्यासाठीच, तू माझ्या वडिलांना विनंती केलीस.