या अध्यायात, महाकाळ वनात वास करणाऱ्या, सर्व पापांचा नाश करणाऱ्या दहा वैष्णवांचा गौरवपूर्वक उल्लेख केला आहे. या परमेश्वरांचा, देवांचा स्वामी म्हणून, ते अत्यंत प्रिय आणि पावन स्थानात निवास करतात. त्याचप्रमाणे, विनायक, भैरव, देवी, वायुपुत्र—हे देखील मोठ्या भक्तीने पूजले जातात. विघ्नहर्ता आणि प्रमोदी, हे चतुर्थी व्रताचे पालन करणारे, विघ्नांचा सर्वोच्च नाश करणारे म्हणून ओळखले जातात. या सहा शक्ती, विघ्नांचे परम निवारण करणारे ठरतात. पुढे, वटयक्षिणी आणि वीरभद्रा या आठ मातृका—महामाया (सती), कपाळमातृका, ब्रह्माणी, पार्वती, योगिनी, योगशालिनी—या सर्व मातृकांचा गौरव सांगितला आहे. चरपटामाता, वटमाता, योगिनीमाता—अशा एकूण चौसष्ट मातृका स्मरणात आहेत. वैष्णवी, वाराही, विंध्यवासिनी—या देवींचेही नामस्मरण केले जाते. यानंतर, ब्रह्मचारी हनुमान आणि बलवान कुमार, दंडपाणी, तसेच महाभैरवाच्या अधीन असणारे काळे देव—हे सर्वही वर्णनात येतात. कालभैरव आणि क्षेत्रपाल, कपर्दी, कपाली, कलानाथ, वृषासन, त्र्यंबक (त्रिशूलधारी, वल्कलधारी, दिगंबर)—हे आठवले जातात. अकरा रुद्र, शत्रूंच्या सैन्याचा नाश करणारे, यांचीही महती सांगितली आहे. सुवर्णरेतस, दिवसाचा निर्माता, मित्र, विष्णू—हे शाश्वत दिव्यत्वाचे प्रतीक आहेत. पुढे, अगस्त्येश्वर व इतर प्रधान लिंगांची, एकूण चाळीस लिंगांची, नावे सांगितली आहेत. त्यात अगस्त्येश्वर, गुहेश्वर, अनादिकल्पेश्वर, शंभू, स्वर्णजालेश्वर, कर्कोटकेश्वर, सिद्धेश्वर, इंद्रद्युम्नेश्वर, ईशानेश्वर, अप्सरेश्वर, कल्कलेश्वर, प्रतिहारेश्वर, कुक्कुटेश्वर, अनरकेश्वर, जटेश्वर, रामेश्वर, च्यवनेश्वर, आनंदेश्वर, कंठदेश्वर, शिवेश्वर, कुसुमेश्वर, लुंपेश्वर, गंगेेश्वर, कण्टकेश, सिंहेश्वर, प्रयागेश्वर, सिद्धेश्वर, रूपेश्वर, ब्रह्मेश्वर, पिशाचेश्वर, संगमेश्वर, करबेश्वर, राजस्थलेश्वर, पुष्पदंतेश्वर, अविमुक्तेश्वर, स्वप्नेश्वर, सिद्धेश्वर, कामेश्वर, प्रतिहारेश्वर, स्वर्णजालेश्वर, मन:कामेश्वर, दुर्वासेश्वर, नागचंदेश्वर, पाताळेश्वर, गुप्तेश्वर, भीमेश्वर, सहस्राभिध (परम धनुर्धारी), गदाधरेश्वर, वैजनाथ—या सर्व लिंगांचे स्मरण केले आहे. या प्रकारे, या सर्व देव, देवी, मातृका, रुद्र, आणि शिवलिंगांची नावे, त्यांच्या दिव्य स्वरूपाचा आणि शक्तीचा गौरव सांगणारी आहेत. त्या सर्वांचे स्मरण, भक्तांच्या सर्व पापांचे, विघ्नांचे आणि संकटांचे निवारण करणारे आहे.