नभस्य महिन्याच्या कृष्ण पक्षात, त्या पुण्यवान स्त्रिया पवित्र विधी पार पाडत होत्या. त्यांनी एक रात्र उपवास केला, योगमग्न अवस्थेत जागरण केले. त्यांच्या पतींच्या रागामुळे ज्या स्त्रिया घरातून दूर झाल्या होत्या, त्या लगेचच पुन्हा आपल्या गृहस्थ जीवनात परतल्या. त्यावेळी या जगात पाचव्या दिवशी ‘ऋषी पंचमी’ म्हणून ओळख मिळाली. निवारा तांदळाचे सेवन करून, शुद्ध आणि एकाग्र झाल्यावर, स्त्रियांना कोणतीही विपत्ती येत नाही, आणि मातांकडून कधीही वेगळेपण मिळत नाही—मुलांपासून किंवा संपत्तीपासूनही, कोणत्याही वेळी. हे उत्तमजन, अवंतीमध्ये पृथ्वीवर असे एक पवित्र स्थान आहे. या पवित्र स्थळी जो पुरुष महान दान करतो, किंवा जो शिस्त पाळून ही कथा ऐकतो, त्याला पुण्य प्राप्त होते. अवंती खंडातील ‘गया तीर्थाची महिमा’ या पन्नासाव्या अध्यायाचा येथे समारोप होतो. हा स्कंद पुराणाचा पाचवा ग्रंथ आहे, ज्यात एक्याऐंशी हजार श्लोक आहेत. पुढे, एक पवित्र संवाद सुरू होतो. “हे पापरहित, तू पूर्वी पुरूषोत्तम या अत्यंत पवित्र स्थळाचा उल्लेख केला; मला त्याविषयी ऐकायचे आहे, हे ब्रह्मज्ञानी श्रेष्ठ.” त्यावर उत्तर येते, “हे द्विजश्रेष्ठ, तू पवित्र कथा ऐक, जी पाप नष्ट करते. केवळ ऐकूनही मोठ्या पापांचा नाश होतो.” रामनाथ, आपल्या संकासहित, सनकादिकांसह आसनस्थ होता. त्याचे साथीदार ऋषीगुण आणि शक्तीने संपन्न होते, पंचमहाभूतांतून सुरू होणारे तत्त्व त्यांच्यात होते. किन्नरांच्या गाण्याने आणि अप्सरांच्या नृत्याने त्याचा सन्मान होत होता. मुराचा शत्रू, इच्छापूर्णी वृक्षाच्या छायेत बसला होता. त्यांच्यात, श्रेष्ठ वाणी कमलनाथाला संबोधित झाली. “तू सर्वज्ञ, महान बुद्धिमान; तुझे मन असेल तर हे सांग.” जे prescribed मार्गाने प्राप्त होते, ते सर्व अविनाशी होते. स्थान, काळ, उत्सव, तीर्थ, मंदिर किंवा निवास—पौर्णिमा, अमावस्या, विषुव किंवा ग्रहण—गंगा, सूर्यक्षेत्र, कुरुक्षेत्र, पुष्कर, आणि अवंतीमध्ये जे काही अर्पण किंवा दान केले जाते, ते सर्व अविनाशी होते. फाटके कपडे घातलेले, दुर्दैवी, मूर्ख, मंदबुद्धी, रोगग्रस्त—पुण्यवानांसाठी कोणते अनुशासन, विशेषतः काय करावे? अपवित्र महिना आल्यावर, जे पुरुष नियम पाळत नाहीत—तो काळ कधी येतो? हे विस्ताराने सांग. अपवित्र महिन्यात देव आणि पितरांसाठी योग्य विधीने कर्म करावे. केस कापणे, कुशांचा कटीबंध, विवाह, व्रत आणि उपवास—तीन वर्षांच्या शेवटी हा महिना येतो. मी नेहमी अधिमासाचा स्वामी आहे, हे परमपुरुष. माझे निवासस्थान ‘पुरुषोत्तम’ म्हणून येथेच आहे. कालाच्या महान अरण्यात, जिथे माझे पवित्र तीर्थ आहे, तिथे—त्यांना येथे माझ्याकडून काहीही मिळू नये. अधिमास आला नसेल तरी, आला की माझ्या सन्मानार्थ व्रत घ्यावे. स्नान, दान, पठण, अर्पण, स्वाध्याय, पितृतर्पण—हे सर्व निश्चितपणे त्यांना अक्षय होते, हे कमला. गरीबी त्यांचा दुःख आणि रोग वाढवते. त्यांना, माझ्या प्रेमाने, मी नक्कीच तुला देतो; हे सर्व माझ्या कृपेने अनंत आहे, हे सुंदर.