आता, या प्रसंगात, जगात पुन्हा एकदा अमृत प्रकट होईल, जसे पूर्वी होते. त्या वेळी, व्यासांनी अत्यंत दिव्य वाणी उच्चारली, आणि संपूर्ण जगाने ती साक्षात ऐकली. मग, स्त्रिया, मुले, वृद्ध आणि इतर सर्वजण मिळून महाकालवन या महान वनात गेले. तेथे सर्वत्र फुलांची उधळण होती, झाडांच्या छायेत आसरा मिळत होता. त्या ठिकाणी रत्नांनी बनवलेल्या पायऱ्या आणि कमळाच्या पाकळ्यांनी सजवलेली सुंदरता होती. त्या वनात भाग्यवान आणि महान ऋषी, ज्यांचा भृगु आणि अंगिरस वंशात गौरव होता, उपस्थित होते. वसू, आदित्य, अश्विन आणि मरुतही तिथे आले होते. या सर्वांनी संध्याकाळच्या वेळी शिप्रा नदीचे ध्यान करून पूजा केली. त्या ठिकाणी भाग्यवती आणि भक्त स्त्रिया आपल्या पतींसोबत राहतात. राजर्षी तिथे बसले होते, त्यांनी मोक्षाचा मार्ग प्राप्त केला होता. विविध प्रदेशातील लोक, प्रवासी, तेथे एकत्र आले होते. तेथे सर्वजण सत्कर्म आणि महान दान सर्व प्रकारे करतात. नाग, अत्यंत आनंदित होऊन, अमृताने बनलेल्या नदीकडे आले. सर्व श्रेष्ठ नाग, वेदांनी सांगितलेल्या पद्धतीनुसार, भक्तीभावाने पूजा केली. ते फुलांची, नाश न होणाऱ्या कमळांची, विविध धान्यांची आणि पुष्पांची माळ अर्पण करतात. दीप, अन्न, पान आणि विविध दान अर्पण करून, अमृताची इच्छा असलेल्या नागांनी स्तुती सुरू केली: “चंद्रकलाधारी, जटाधारी, परमात्मा, तुम्हाला नमस्कार. त्रिनेत्रधारी, जटांचा मुकुट घालणाऱ्या, तुम्हाला नमस्कार. कातडी घालणाऱ्या, पर्वतांचे स्वामी, पुन्हा पुन्हा नमस्कार. शिकारी, संहारक, पुन्हा पुन्हा नमस्कार. सर्वांचा साक्षीदार, सर्व जीवांचे हृदय निर्माण करणारा, नमस्कार. दिव्य हास्य, अमृताचा स्रोत, तुम्हाला नमस्कार. इच्छा पूर्ण करणारा, सर्व इच्छित वर देणारा, तुम्हाला नमस्कार. कृपावंत, संयमी, शांततेचा मूर्तिमंत, तुम्हाला नमस्कार.” नागांच्या या स्तुतीने, नंदीध्वजधारी भगवान अत्यंत प्रसन्न झाले. ते म्हणाले: “पूर्वी मी नेहमीच नागलोकात भिक्षा मागण्यासाठी येत असे. भोगवती नगरीत, मोठ्या भुकेने, घराघरात भिक्षा मागत हिंडत असे. भिक्षा मिळाली नाही, तरी पुन्हा पुन्हा मी घराकडे परत जात असे. पण काही पुण्यामुळे, महाकालवनात, सर्वांनी — लहान, मोठे, स्त्रिया — मला शिप्रा या पवित्र नदीत पाहिले. शिप्रेत स्नानाने मिळणाऱ्या पुण्याचे वर्णन करणे अशक्य आहे. सर्व श्रेष्ठ नागांनी शिप्रेत स्नान केले. शिप्राचे पवित्र जल घेऊन, ते तलावात घाला. हे श्रेष्ठ नागांनो, त्या तलावांनी कायमचे आणि भरपूर जल मिळेल. मग, महेश्वराला नमस्कार करून, नाग पुन्हा आपल्या लोकात परतले. व्यासांनो, शिप्रा ही अमृतातून उत्पन्न झालेली नदी सर्व लोकांत प्रसिद्ध आहे. ज्यांनी शिप्रेत स्नान केले, त्यांना ना कोणते पाप, ना संकट, ना दुर्दैव लागते. त्यांच्या मित्रांना ना रोग, ना दारिद्र्य, ना दुःख; आणि या कथा ऐकणाऱ्याला किंवा सांगणाऱ्याला हजार गायींचे पुण्य मिळते. फक्त ऐकण्यानेही अश्वमेध यज्ञाचे फळ मिळते. शिप्रा ही नेहमीच पुण्यदायी, शुद्ध आणि पाप नष्ट करणारी आहे. अशा प्रकारे शिप्रा नदीच्या महात्म्याचा हा अद्भुत प्रसंग संपतो.