एका काळी, द्वेष आणि भ्रम यामुळे मनुष्य आपली महान प्रतिज्ञा सोडून पापात अडकतो. म्हणूनच, कोणालाही महात्मा पाशुपत साधकाला त्रास द्यावा किंवा त्याचा अवमान करावा असे कधीही करु नये. जो कोणी श्रद्धेने या महान व्रताचे पालन करणाऱ्याला अन्न देतो, किंवा ज्या कोणी तपस्वींना त्यांच्या कपालात भिक्षा भरून अर्पण करतो, त्याला मोठे पुण्य लाभते. कपालात अर्पण केलेले अन्न श्रेष्ठ मानले जाते; हा मार्ग ब्रह्मातून उत्पन्न झाला आहे. मात्र, या साधकांशी केवळ संवाद साधला तरीही काही दोष आणि पाप निर्माण होतात. या व्रताचा उरलेला भाग पाहून, तो मनुष्य जो या महान व्रताचे पालन करतो, त्याचे जीवन पवित्र होते. कृतयुगात, हे सर्व वनात प्रत्यक्ष अनुभवता येते. जो कोणी या कथा जगात वाचतो, त्याला पुण्याचा आणि सद्गुणांनी सन्मानित अशा निवासस्थानाचा लाभ होतो, जे दोषांचा नाश करणारे आहे. रुद्रलोकाची इच्छा करणाऱ्यांनी पवित्र स्थळीच वास करावा. साधना करणाऱ्या स्त्री-पुरुषांची आवश्यकता प्राप्तीसाठी नाहीच. पुरुष आणि स्त्रिया, तसेच सर्व वर्ण आणि आश्रमातील लोक, यांनी एकत्र राहावे. कृती, मन आणि वाणी यांचा संयम राखून, रुद्राची भक्ती करावी आणि इंद्रियांचे संयम पाळावे—लोकांनी कोणती कर्मे करावीत, आणि रुद्रभक्ती कशी करावी, हे जाणून घ्या. काही कर्मे लौकिक, वैदिक, आणि अंतःकरणाशी संबंधित असतात. ध्यान, एकाग्रता आणि बुद्धी यांच्या साहाय्याने रुद्रांची स्मरण होते. व्रत, उपवास, नियम, आणि इंद्रियसंयम यांनी देखील साधना होते. गायीचे तूप, दूध, दही, सुगंधी द्रव्ये, लाल कुशा, आणि दान यांच्या अर्पणाने; तुप, गुग्गुळ, आणि काळ्या अगरूच्या धूपाने; वस्त्रे, सुवासिक द्रव्ये, स्तुतिपाठ, ध्वज, पंखे, आणि उंच सजावट यांद्वारे; तसेच खाण्याचे पदार्थ, पेये, आणि पूजेसाठी वापरण्यात येणारे धान्य यांद्वारेही पूजा करता येते. वैदिक कर्मे ती आहेत जी वैदिक मंत्र, हविर्द्रव्ये, आणि यज्ञाने केली जातात. अमावस्या आणि पौर्णिमेला अग्निहोत्र करावे. सोमपान, यज्ञ, आणि सर्व विहित विधी हेही अपेक्षित आचरण आहे. अग्नि, पृथ्वी, वायु, आकाश, चंद्र, आणि सूर्य—या सर्वांचा विचार करून केलेली प्रत्येक कृती दिव्य होते. योगमार्गातील सांख्य पद्धतीही आहे; तिचे वैशिष्ट्य जाणून घ्या. जड तत्त्वे पंचविंशतितत्त्व—पुरुषाशी—एकत्र केली जातात. रुद्र हा सहावीसावा तत्त्व आहे—तो सृष्टीकर्ता, सर्वज्ञ, चैतन्यमय आणि स्वामी आहे. पुरुष हा नेहमीच अव्यक्त असतो, आणि कारण महेश्वर आहे. गणनेसाठी गुणात्मक प्रधान देखील विचारात घेतले जाते. हे कारणही रुद्राशी संबंधित मानले जाते—हीच इच्छित अवस्था आहे. प्रधानातील तत्त्व जड मानले जाते. हेतूतील मुख्य भेद ओळखून, तत्त्व गणनेशिवाय समजले जाते. अशा प्रकारे, त्याचे स्वरूप आणि तत्त्वांची मांडणी स्पष्ट केली आहे. सांख्य स्थापित केलेली ही भक्ती ज्ञानीजन आध्यात्मिक मानतात. दुसरा मार्ग म्हणजे प्राणायाम—इंद्रियांचे संयम राखून, साधक नेहमी ध्यान करतो. तो आपल्या हृदयाच्या कमळमध्यभागी बसलेल्या, पाच मुख आणि तीन डोळे असलेल्या, शुभ्र, मंगलमय, दहा हातांनी वरदान आणि अभय देणाऱ्या रुद्राचे ध्यान करतो. जो खऱ्या अर्थाने रुद्राला समर्पित असतो, तोच रुद्रभक्त समजला जातो. हे सर्व रुद्रानेच ब्रह्मा आणि इतर देवांच्या सभेत निश्चित केले आहे.