ब्रह्मदेवाच्या मनात हे सर्व आठवून, त्याने देवांना विचारले, “केवळ श्रद्धा, ज्ञान, तप आणि योग यांच्या माध्यमातूनच त्या परमात्म्याला जाणता येते, असे सांगितले जाते. तपाला समर्पित असलेले साधक संपूर्ण सत्याचा अनुभव घेतात, तर ज्ञानी लोक निर्गुण, अखंड परमात्म्याचे दर्शन करतात. योगात श्रेष्ठ भक्ती असणारे योगी त्या परमात्म्याला प्रत्यक्ष पाहतात. म्हणून, हे देवांनो, ज्यांना शैव दीक्षा मिळालेली नाही, त्यांनी शैव दीक्षा घेणे आवश्यक आहे. तुम्ही तपाचा अभ्यास करा, तुम्हाला शुभेच्छा; आणि रुद्राची भक्ती करण्यासाठी संकल्प करा. प्रत्येक वेळी तो जाणतो; पण त्याचे दर्शन मीच तुम्हाला देऊ शकतो.” शिवाचे दर्शन करण्याची प्रबल इच्छा मनात ठेवून, सर्व देवांनी ब्रह्मदेवाला विचारले. त्यांच्या शब्दांना ऐकून ब्रह्मदेवाने विचारपूर्वक उत्तर दिले. देवांना लवकर शैव दीक्षा देण्याची इच्छा मनात ठेऊन, ब्रह्मदेव म्हणाला, “येथे एक वेदी तयार करा; शिव, आठ स्वरूपांचा, त्याची पूजा केली पाहिजे.” विनम्र वस्त्र परिधान करून, सर्व देवांनी शुद्ध मनाने ब्रह्मदेवाला नम्रता दाखवून त्याचे अनुसरण केले. सृष्टीकर्ता ब्रह्मदेवाने चंद्रकोर धारण करणाऱ्या शिवाच्या विधीनुसार यज्ञ केला. त्याच्या कृपेने देवांनी भक्तीपूर्वक त्या सर्व विधी पार पाडले. ब्रह्मदेवाने देवांना योग्य विधी दिले आणि कोणतीही अडचण न आणता ते दिले. शैव परंपरेनुसार जे काही सांगितले आहे, आणि पूर्वापार चालत आलेली आचार-विधी, ती सर्व देवांनी पाळली. शंभू, सर्वांचा कल्याणकारी, सर्व देवांनी स्थापन केला. मग, आश्चर्य सोडून, सुवर्णातून उत्पन्न झालेल्या ब्रह्मदेवाने देवांना दिले. त्या विधी पाप नष्ट करतात, दुःख दूर करतात, आणि पोषण, समृद्धी, आणि शक्ती वाढवतात. म्हणून, सर्व प्रयत्न आणि मनःपूर्वक, राखेने स्नान करा. सर्व देवांनी जलकलश घेतले; सर्वांनी रुद्राक्ष धारण केली. त्या वनात व्रताचे पालन करणारे सर्व जण महादेवाची पूजा करू लागले. श्रेष्ठ भक्तीने आणि सर्वोच्च विधीने यज्ञ केला. रुद्राच्या ध्यानाच्या अग्नीत त्यांच्या पापांचा नाश झाला आणि त्यांना समृद्धी प्राप्त झाली. ब्रह्मदेवाने देखील, उत्तर दिल्यावर, प्रभूच्या भक्तीत रमला. हजार दिव्य वर्षे गेल्यावर, देवांचा देव, विविध गणांसह, विविध अलंकारांनी सजलेला, इच्छेने व इच्छाशून्यतेने घडलेल्या अनेक रूपांनी, सर्व इच्छांची पूर्ती करणाऱ्या शक्तींनी, अणिमा आणि इतर योगिक ऐश्वर्यांनी युक्त, वाघ, वन्य पशू, कावळे, बगळे, वटवाघळ यांसारख्या रौद्र मुखांनी, निराकार, साकार, सुंदर आणि अनेकविध रूपांनी, एक, दोन, तीन चोटी असलेल्या, विविध रूपांनी सजलेला, एक, दोन, अनेक, विकृत कान असलेल्या, एक, दोन, अनेक, किंवा पाय नसलेल्या, उजळ, काळा, काळसर, मिश्र रंगाच्या शरीरांनी, भाले, तलवारी, पत्तिस, गदा, लोखंडी शस्त्रांनी सजलेला, हातात गदा, मल्ल, दगड, मुसळ आणि अन्य शस्त्रांनी युक्त, ढोल, भंभा, भेरी, वीणा, पाणव, बासरी वाजवणारा, हुडंका, श्रुंगिका आणि अन्य वाद्य वाजवणारा, गणांचा अधिपती, अत्यंत दुर्गम, सूर्याच्या ग्रहांनी वेढल्याप्रमाणे, त्या वेळी ब्रह्मदेव आणि इतर स्वर्गातील देवांमध्ये प्रकट झाला. मग ब्रह्मदेव आणि इतर देवांनी, गणांचा अधिपती त्यांच्या समोर प्रकट झालेला पाहिला.