आज त्याच्या मनात माझ्याबद्दल दयाळूपणा असेल, असे वाटते, असे पार्वतीने विचार केले. आजपासून मी तुझी सेविका आहे, तपस्येने तुझ्याकडे विकली गेली आहे—असे तो म्हणाला. स्त्रियांमध्ये, ज्यांचे मन भ्रमित झाले आहे, त्यांचे प्रेम समप्रमाणात आणि सतत राहात नाही. अशा प्रकारे, प्रेम आणि राग यांच्या मिश्रणामुळे देवीच्या मनात अस्वस्थता निर्माण झाली. तिच्या डोळ्यांतून अश्रू वाहू लागले, आणि ते लालसर झाले. तिच्या भुवयांवर असलेला तिलकाचा चिन्ह तुटून गेले. अंतर्गत रागामुळे तिचा खालचा ओठ थरथरू लागला. पार्वतीचे गाल भावनांनी लालसर झाले. तिच्या छातीमध्ये आतून थरथराट निर्माण झाला. तिने मनात विचार केला, हे माझ्या दुर्दैवामुळेच घडले आहे. आता मी इथे राहून काय करणार? मी कुठे तरी दुसरीकडे जाऊन राहते. डोळे बंद करून, शांतपणे निघून जाण्याचा निर्धार तिने केला. पण गंगा नेहमीच स्नेहपूर्ण आहे, ती आपल्या पुत्रांना पोसतेच. असा निर्णय घेतल्यानंतर पार्वतीने झटपट भगवानच्या बाजूने निघून गेली. तिच्यासोबत कालावती, माल्यावती, मालिनी, विजय आणि जया होत्या. त्या सर्वजणी पवित्र पर्वत, वन आणि नगरांमध्ये फिरू लागल्या. सह्याद्री पर्वताच्या पायथ्याशी, द्रविड देशात, उत्तम आश्रयस्थळी त्या फिरत होत्या. काही अंतरावर सर्व काही तेजस्वी आणि लाल दिसू लागले. त्या घाटांमध्ये साधूंच्या आश्रम दिसत होते. चल, आपण हे पवित्र आश्रम पाहू, असे तिने आपल्या सखीला सांगितले. अशा प्रकारे, हे मित्रा, पर्वतपुत्रीने हळूहळू त्याचे हृदय आनंदित केले. तिथे, सरडे धागे ओढतात, मगर जलवनस्पतीही घेऊन जातात. कामर हरणे आपल्या दाट केसांनी कचरा साफ करतात. माकडे फळे आणि फुलं घेतात, आणि अस्वल मधाने भरलेली पाने घेतात. कोकिळ, घुबड, पोपट, गरुड, हरिण, वाघ आणि हिरवे हत्ती यांच्यासह ते जंगल भरलेले होते. प्राचीन यज्ञातील अर्पणांची सुवास सर्वत्र दरवळत होती. तिथे, कावळ्यांचे शत्रू शतरुद्रिया स्तोत्राचा पाठ करतात. भाज्या आणि भाताच्या शेतात वाघ आणि गायी फिरतात. आणि एका सुंदर, पवित्र, मोहक स्थळी, सात पानांची झाडाखाली, विविध रंगाच्या वाघाच्या कातडीवर बसलेला एक तपस्वी होता. त्याचे जटा तांदळाच्या रंगासारख्या लालसर, अंगावर भस्म, नाकाच्या टोकावर नजर, ओठ किंचित उघडे, अंतर्गत ध्यानात मग्न, निद्रावस्थेच्या काठावर, असा तो दिसत होता. सहा शत्रूंच्या नाशासाठी जाळे लावल्यासारखा, सर्व विधी करून पर्वतपुत्री त्या तपस्वीच्या जवळ गेली. हा अरुण पर्वत पवित्र प्रदेशात पूजनीय आहे. असे सांगून, विजय आणि इतरांच्या तोंडून त्याने उमा विषयी माहिती मिळवली. ऋषीने तिला पाहुण्याप्रमाणे कंद, मूळ, फळ आणि इतर वस्तू देऊन आदर केला. तेजस्तंभ प्रकट होण्यापासून सर्व गोष्टी क्रमाने सांगितल्या. शोन पर्वताच्या पूर्वेकडील बाजूला स्थलीश्वर नावाचे पवित्र स्थान आहे. तिथे वैकुंठ आणि परमेष्ठी यांसह देवांची मोठी वस्ती आहे.