हे सर्व जगाच्या आधारस्तंभ असलेल्या शिवाचे महात्म्य सांगणारी कथा आहे. शिव हे सत्तावीस तत्वांचे मूर्त स्वरूप आहेत; ते सर्वत्र, सर्व बाजूंनी व्यापून आहेत. एकदा, ते शिकारीच्या रूपात प्रकट झाले, त्यांच्या सोबत सारमेय होते, जसे की पुराणात सांगितले आहे. दक्षाच्या यज्ञात, वीरभद्राने त्यांच्या आज्ञेने कार्य केले होते. काळाग्नीच्या रूपात, शिवाने सर्व ब्रह्मांडाच्या अंडांना भस्म केले. जालंधराने अपराध केल्यावर, शिवाने आपल्या त्रिशूलाने त्याला भेदले. कालकूट विषाची ताकद कोण सहन करू शकले असते, जर शिवाने ते आपल्या घशात धरले नसते? देवदारू वनात, केवळ कर्मावर आसक्त असलेल्या ऋषींना शिवाने आपल्या शक्तीने ताब्यात घेतले. आम्हाला पायाखाली तुडवले नसते, तर आम्ही घोर मोहात पडलो असतो. अर्धनारीश्वराचा अद्भुत रूप त्यांनी दाखवले नसते, तर त्या दिव्य रहस्याचा अनुभव आम्हाला मिळाला नसता. शंभूने गर्विष्ठ विजयी वीराला नियंत्रणात आणले. हरिने भिक्षुकाच्या कवटीत आपले रक्त भरले. शिवाने करुणा शिकवली नसती, तर सर्व शस्त्रास्त्रांचा वापर झाला असता. नरसिंह आणि शरभा या रूपात शिव प्रकट झाले नसते, तर महर्षींचा जीव वाचला नसता. मत्स्य आणि कूर्म रूपात, शिवाने ब्रह्मांडाच्या महासागरात नौकाचालक बनून सर्वांना तारले. आपल्या हजार कमळांच्या डोळ्यांपैकी एकाने शिवाने पूजा केली. धूर्जटीने पुन्हा स्वतःला ब्रह्मांडाचा निर्माता मानले. त्यांनी द्विजांना समतोल सूत्र आणि पूजा शिकवली. जो मला गुरू म्हणून स्मरतो, जागृत किंवा सृष्टी-प्रलयाच्या काळात, त्याला मी या ठिकाणी दिलेला वर मिळतो. या प्रदेशात, तीन योजनांच्या अंतरात राहणाऱ्यांना, किंवा स्थावर-जंगम प्राण्यांना, मनुष्यांना—दूरून दर्शन, स्मरण, किंवा जवळून प्रदक्षिणा केल्याने—मोक्ष प्राप्त होतो. शुभेच्छेसाठी, माझे तेजस्वी रूप येथे सदैव स्थिर आहे. युगांच्या अंतातही, महासागर त्याला कधीच व्यापू शकत नाही. हे लिंग प्रकाशाचे आहे, आणि सर्व प्रकाशांमध्ये अद्वितीय आहे. ज्याला मी कृपा करतो, तो येथे जन्म घेतो. दूरून नमस्कार, किंवा जवळून प्रदक्षिणा केल्याने, येथेच महान आत्म्यांचे निवास निश्चित होते. शोनाचलाचा तिरस्कार न करता, अन्यत्र राहूनही मोक्ष मिळतो. त्या दोघांनी, अहंकार दूर करून, प्रभूला शरण गेले. पर्वत जरी कायम राहो, तरी त्याचे तेज अत्यंत सहन करण्यास कठीण आहे. रुद्र, हे पर्वत सामान्य नाही; त्याचे तेज दिव्य शिखरासारखे आहे. हे पर्वत आपल्या प्रकाशाने जगाच्या कल्याणासाठी उजळतो. तरीही, तुझ्या आज्ञेने शोन पर्वत लोकांना आनंद देतो. आजपासून, आमच्या विनंतीनुसार, या पर्वताच्या दऱ्यात—आम्ही अरुण पर्वताच्या सुंदर प्रभूची पूजा करू. येथे केसरी, आंबा, नाग, पुंनाग, आणि केसरी फुलांच्या झाडे आहेत. देवाधिदेव, करुणाचा सागर, तू याच ठिकाणी उपस्थित राहावा. अन्यथा, देव प्रसन्न झाला तरी आमचे मन शुद्ध होणार नाही. शोन पर्वताच्या पूर्व बाजूस, हे अत्यंत उंच शिखर उभे आहे.