महेश्वराची स्तुती अत्यंत नम्रतेने करण्यात आली; त्याच्यात गर्वाचा लवलेशही नव्हता. पण अजूनही, काहींच्या अजिंक्य गर्वामुळे, त्यांनी खोट्या साक्षीदाराची प्राप्ती केली होती. आज महेश्वर सर्व दुःख दूर करण्यास समर्थ आहे. ज्याने अपराध केला, ज्याने उपकार विसरले, ज्याने गुरूचा विश्वासघात केला, त्यासाठीही महेश्वर कृपा करतो. सूर्यासारखा तेजस्वी, अमृतहस्तासारखा मधुर, विश्वरूपी अग्नीसारखा ज्वलंत, वायुवाहकासारखा गतिमान— अशा महेश्वराला विजय मिळो! तीन गुणांपलीकडे जाणारा, काळाचा मूर्तरूप असलेला, तू आम्हाला रक्षण कर. तू सर्व लोकांचा निर्माता, सर्व जीवांचा रक्षक आहेस. सर्वात सूक्ष्म आणि सर्वात महान— तूच आहेस. वेद हे तुझ्या श्वासातून प्रकटले; संपूर्ण ब्रह्मांड तुझ्या कलाकृतीचे वैभव आहे. अमर, दानव, दैत्य, सिद्ध, विद्याधर आणि मानव— सर्व तुझ्या अधीन आहेत. तूच स्वर्ग, तूच मोक्ष, तूच ओंकार, तूच यज्ञ आहेस. स्थिर आणि चल असलेल्या सर्व गोष्टींचा आरंभ, मध्य आणि अंत— हे सर्व तुझ्याचमुळे आहे. तू परमेश्वर, श्रेष्ठ गुरु, विश्वाचा हितैषी, मंगलस्वरूप आहेस. जो तुझ्या आश्रयासाठी येतो, त्याला सर्वोच्च कल्याण प्राप्त होते. हे ऐकून, वेद स्वतः सर्वत्र दयाळूपणा दाखवतात. त्या तेजस्वी स्तंभाला, म्हणजेच परमेश्वराला, ब्रह्मा नमस्कार करून, संयमित असतानाही, हसत-हसत दृढतेने पुढे आला. हे काळाचा संहार करणारा, यज्ञांचा संहार करणारा, निळ्या गळ्याचा, शशिकिरणाचा, विजय प्राप्त कर. शंभू, शिव, ईशान, शर्व, त्रिनेत्र, जटाधारी— विजय मिळो! विजय मिळो, विजयीचा स्वामी, तुटलेल्या कुऱ्हाडीचा धारक, त्रिशूळधारी, पशूंचा स्वामी, हर! विजय मिळो, रुद्र, यज्ञांचा संहार करणारा, पिनाकधारी, प्रमथांचा नेता! विजय मिळो, भयानक, पशूंचा शिकारी, चामड्याचा वस्त्रधारी, दयाचा समुद्र! तुझ्या आज्ञेने वायुदेव आणि नाग पृथ्वीचा भार वाहतात. तुझ्या आदेशाने आकाशात सर्व तारे फिरतात. तू जे ठरवतोस, त्याने समृद्धी वाढते; पृथ्वीवर पिके उगवतात. अणिमा पासून सुरू होणाऱ्या महान शक्तींचे अद्वितीय तेज तुझ्यात आहे. जेव्हा आम्ही मुक्त असतो, तेव्हा तुला विसरतो; पण संकटात तुझी आठवण करतो. हे प्रभु, तू भक्ती देतोस आणि कधी-कधी ती काढून घेतोस. अशा प्रकारे, हात जोडून, श्रद्धेने स्तुती केल्यावर, प्रजांचा स्वामी, चक्रधारी भगवान पुढे आला. तो कैलास शिखरासारख्या शुभ्र वृषावर आरूढ झाला. त्याच्या जटांमध्ये अर्धचंद्र शोभत होता. कानात नागाचे कुंडल, रुंद कपाळावर तेजस्वी नेत्र, हातात त्रिशूळ, कवटी, डमरू, हरिण, कुऱ्हाड आणि धनुष्य होते. त्याचा श्वास धुळीने त्याचा रूप झाकत होता, आणि हत्तीच्या चामड्याचा उत्तरीय त्याने परिधान केला होता. वाघाच्या कातडीचा वस्त्र त्याने घातला होता, आणि सर्वांनी त्याला तेव्हा पाहिले. कमलातून जन्मलेला ब्रह्मा काहीच समजू शकला नाही; तो गोंधळून गेला. महेश्वराने माधवाकडे कृपादृष्टीने पाहिले आणि आनंदाने हसला. त्याने सृष्टीच्या प्रारंभातील तुमच्या दोघांच्या अधिकाराची गोष्ट सांगितली. माझी महानता तपासली तेव्हा हरि जागृत झाला. जेव्हा माझी उपहास केला, तेव्हा तू पाच मुखांची इच्छा केलीस. अशा प्रकारे, महेश्वराचा दिव्य स्वरूप आणि त्याच्या अद्वितीय शक्तींची स्तुती झाली, आणि ब्रह्मा-विष्णू यांना त्याचे तेज, कृपा व अधिकार प्रकट झाले.