भगवानाने आपल्या सेवकाला आदेश दिला, तर तो दुसऱ्या कुणासाठी असू शकतो का? शैव धर्माच्या सर्व गूढ गोष्टी तुला खऱ्या अर्थाने ज्ञात आहेत. इतक्या काळापासून, या प्रकारे, माझी सेवा केवळ तुझ्यामुळेच झाली आहे, इतर कुणीही तशी केली नाही. म्हणूनच, मी तुला त्या गूढ क्षेत्राची, धर्माच्या शिक्षणांनी संरक्षित असलेल्या स्थानाची, शिकवण देणार आहे. गुरूंनी स्वतः, आदरपूर्वक, एकाग्र मनाने आणि निष्ठेने शिष्याला उपदेश करावा. तूही मनःशांतीने, अढळ विश्वासाने स्थिर राहा. कामदेवाचा संहार करणाऱ्या देवतेचे स्मरण कर, आणि शांकर स्तोत्राचा जप कर. हे तपस्वी, द्राविड देशाच्या दक्षिण दिशेला एक अद्भुत स्थान आहे—तीन योजन विस्तारलेले—जेथे शंकरभक्त योगी सतत उपासना करतात. तिथेच भगवान शंभू स्वतः पर्वतस्वरूप झाले आहेत. हे स्थान सर्व सिद्ध, महर्षी आणि शुभव्रतींचे निवासस्थान आहे. हे पर्वत सुमेरू, कैलास आणि मंदार यांनाही मागे टाकणारे आहे. स्वर्गातील देवतांनाही तिथे वसणाऱ्या जीवांचा हेवा वाटतो. तिथल्या महान वृक्षांची तुलना कल्पवृक्षांशीही करता येत नाही. अगदी हिंसेतच आनंद मानणारे शिकारीसुद्धा तिथे पोहोचल्यावर त्यांच्या रूपात परिवर्तन होते. त्या प्रदेशातील ढग पर्वतशिखरांना स्पर्श करतात. पक्षी मधुर आवाजात गातात आणि बांबूच्या वासांमधूनही नाद घुमतो. कृष्णपक्षातील रात्री, जणू काही आठवणीत हरवून, काजवे चमकत राहतात. नद्यांच्या काठावरचे वृक्ष नेहमी एकमेकांशी एकरूप असतात, त्यांच्यात कधीही वितंडा नसते. त्या उंच पर्वतशिखरांना तारेही स्पर्श करतात. विविध प्राणी त्या डोंगराच्या उतारांवर सतत संचार करतात. पायथ्याशी शबर (वनवासी) सहजपणे आढळतात. काय सांगू, अगदी दोन मातांची मुलेही तिथे राहणाऱ्यांचा हेवा करतात. त्या पर्वतावर सिंह, वाघ, हत्ती यांनी आपली देह त्यागले आहेत. पूर्व दिशेला भास्कर नावाचा पर्वत दिसतो, पश्चिमेला दंड नावाचा एक महान पर्वत आहे, तर शोण पर्वताच्या दक्षिणेला अमराचल नावाचा पर्वत आहे. या उत्तर भागात, जिथे सिद्ध लोकांच्या गुहा आहेत, तिथेही अनेक पर्वत आहेत, आणि त्या सर्व वृक्षांना आधार देणारा हा पर्वतराज आहे. या पर्वतराजावर मेना आणि हिमवानही पाहायला मिळतात. त्याच्या जटांमध्ये झाडे आणि वेली गुंफलेल्या आहेत, त्यामुळे त्याची ओळख पटते. तेजस्वी शिखराच्या दोन्ही बाजूंनी चंद्र आणि सूर्य उपस्थित असतात. पावसाळ्यात, शिखराखाली घनदाट काळे ढग जमा होतात. या पर्वतराजाला हजार पाय आणि हजार मस्तकं आहेत. त्यामुळेच, नद्यांच्या प्रवाहांचा त्याच्या शिरांमध्ये विलय होणे काहीच आश्चर्य नाही. शरद ऋतूतील ढग त्याच्या भोवती कमरबंदासारखे गुंडाळले जातात. त्याच्या शिखरांवर निळ्या आणि लाल छटा लटकलेल्या दिसतात. या पर्वतावर पोहोचणे अत्यंत कठीण असल्याने त्यात एक प्रकारची भीषणता आहे, पण ती केवळ नावापुरती नाही. तिथे तक्षक, अनंत आणि इतर नागराज एकमेकांशी स्पर्धा करतात. अशा या अद्वितीय, परम पवित्र आणि गूढ पर्वतराजाचे वर्णन आहे.