वैशंपायन, कौशल्य, शरद्वत, कपिध्वज, कृष्णतप, उत्तमान, अंत, करुण, अमल, कप्रिय, तसेच नर-नारायण आणि इतर दिव्य महान ऋषी यांच्या सहवासात, तुम्ही महेश्वराच्या सेवकांत अग्रगण्य आहात, आणि तुम्ही सर्व शास्त्रांचे ज्ञान प्राप्त केले आहे. प्रभु, आम्हा सर्वांना तुमच्या मुखातूनच उत्तम प्रकारे उपदेश मिळाला आहे. दिव्य शास्त्रे आणि पुराणे, हे सर्वोच्च परमेश्वरानेच पाहिले आहेत. जर आमच्यात तुमच्याप्रती भक्ती असेल, आणि तुम्ही आमच्यावर कृपा केली, तर... मृकंदुच्या पुत्राने नंदीकेश्वराला अत्यंत नम्रपणे, स्मितहास्याने असे संबोधले: "मी तुम्हाला सांगत नाही, तर आणखी कोणासाठी हे सांगावे? जगात तुमच्यासारखा शिवधर्माच्या मार्गाला समर्पित दुसरा कोण आहे? प्रभु स्वतः आपल्या सेवकाला आदेश देतात, तो दुसऱ्याच्या हितासाठी नाही, तर तुमच्यासाठीच. तुम्हीच खरे शिवधर्माचे सर्व गूढ जाणता. इतका काळ, मला अशी सेवा केवळ तुम्हीच केली आहे, इतर कुणी नाही. मी तुम्हाला त्या गुप्त क्षेत्राचा उपदेश करेन, जो धर्माच्या शिकवणीने संरक्षित आहे. गुरूने आदराने, एकाग्र शिष्याशी संवाद साधावा. मन शांत करून, दृढ विश्वास प्रस्थापित करा. कामाचा संहार करणाऱ्या देवाचे स्मरण करा, आणि शांकरी स्तोत्राचे गुणगान करा. दक्षिण दिशेत, द्राविड प्रदेशात, तपस्वी, एक स्थान आहे—तीन योजन रुंदीचे, योगी जे शिवाला समर्पित आहेत, त्यांच्यासाठी पूज्य. तिथेच शंभू देव स्वतः पर्वतस्वरूप झाले आहेत. सर्व सिद्ध, महान ऋषी, आणि शुभ व्रतधारी तिथे निवास करतात. तो पर्वत सुमेरू, कैलास, आणि मंदारपेक्षा श्रेष्ठ आहे. स्वर्गातील देवतांनाही तिथे राहणाऱ्या प्राण्यांची इच्छा होते. तिथल्या महान वृक्षांची तुलना कल्पवृक्षांशीही करता येत नाही. अगदी हिंसा करणारे शिकारीदेखील तिथे रूप बदलतात. त्या प्रदेशात फिरणारे ढग पर्वताच्या शिखरांना स्पर्श करतात. पक्षी गोड स्वरात गातात, आणि बांबूच्या वाळ्याही नाद करतात. अमावस्येच्या काळात, रात्री तिथे काजवे चमकतात, जणू काही काही आठवत आहेत. नदीच्या काठावरचे वृक्ष नेहमी एकत्र, कोणतीही विघ्ने नाहीत. त्या उंच पर्वताच्या शिखरांना तारेही स्पर्श करतात. सर्व प्राणी सतत त्याच्या उतारावर फिरतात. पायथ्याजवळ शबर लोकही सहज सापडतात. काय सांगावे? दोन मातांचे पुत्रही तिथे राहणाऱ्यांवर ईर्ष्या करतात. तिथे सिंह, वाघ, आणि हत्ती आपली देह सोडतात. पूर्व दिशेला भास्कर नावाचा पर्वत आहे. पश्चिमेस दंड नावाचा महान पर्वत आहे. शोन पर्वताच्या दक्षिणेस अमराचल पर्वत आहे. उत्तर भागात, ज्याच्या गुहांत सिद्ध लोक राहतात. त्या पर्वताच्या काठावर अनेक पर्वत आहेत, आणि त्याच्या सीमांवर वृक्षांची विपुलता आहे. त्या सर्व वृक्षांना नेहमी आधार देणारा तो पर्वत आहे. अशा प्रकारे नंदीकेश्वर आणि मृकंदुच्या पुत्रामध्ये श्रद्धा, ज्ञान, आणि शिवधर्माचे गूढ यांचा संवाद झाला.