मातेच्या तेजाने त्या जागेचं अंतरंग क्षणात उजळून निघालं. शिवाच्या विरहाने तिचं मन अस्वस्थ झालं, बेचैन झालं. तिच्या कोमल हास्याने तिने पाण्यात एक कमळ निर्माण केलं. त्या कमळाने त्या वेळी योग्य फल मिळवून सर्वांना पूर्णत्व दिलं. कार्तिक महिन्यात, कृतिका नक्षत्राच्या रात्री, विश्वाची माता अरुण पर्वताचा लिंग पूजायला पुढे आली. त्या तेजस्वी पर्वताच्या लिंगाला—जो मोठ्या पापांचा नाश करणारा होता—तीने पूजा केली. अग्नीस्वरूप असलेला शिव जगाच्या कल्याणासाठी शांत झाला. "हे अरुण पर्वताचे स्वामी, सौंदर्य आणि स्वरूपाचा महासागर, तू सर्व तेजाचा बीज आहेस," असे तिने नम्रतेने प्रकट केले. "जे ब्रह्माने पाहिले आणि विष्णूने शोधले, ते दिव्य तेज मला दर्शव." ती विनंती करताच, त्या तेजाने विश्वाचा विस्तार उजळून टाकला. तीने लाखो प्रलयाग्नींसारखा परम तेज पाहिला. कमळनयनाची माता आश्चर्याने भरून गेली आणि आनंदली. तेव्हा एक सुवर्ण पुरुष, मधुर आवाजात म्हणाला, "हे तेजस्वरूप आता तुझ्या डोळ्यांनी पाहिलं आहे. तू पृथ्वीवर तप करीत आहेस—आता अजून काय इच्छा आहे?" त्या तेजाचे दर्शन झाल्याने सर्व काही शांत झाले. अचानक, तिने त्या लिंगाला, जो त्याच्या गळ्यात होता, पकडले. माझ्या गळ्यातील लिंगस्वरूपावर विश्वास ठेवला. फक्त माझी पूजा आणि ध्यान करून, तिने गणांचा अधिपत्य मिळवले. mallinga लिंग शिवाने दीर्घ काळ धारण केले, त्यामुळे त्याचे प्राप्तीही दिव्यता मिळवूनच होते. म्हणून, मोक्षाची इच्छा असणाऱ्यांनी हे नेहमीच करु नये; हे अशा फल देत नाही, उलट वज्रासारखे दोषांचा नाश करते. दर्शनाची प्राप्ती फलदायी आहे, कारण ती सर्व दोष नष्ट करते. तिने तुला, हे अपीतकुचा, भक्तांचा रक्षक आणि प्रेमळ बनवले. प्रायश्चित्ताच्या नावाने तुला भवापीतकुचा असे संबोधले जाते. माझी पूजा कर, मी करुणामूर्ती आणि अपीतकुचा अधिपती आहे. ती नम्रतेने वाकली, प्रार्थना केली, आणि अंबिका त्याच्याशी बोलली, "हे तेज, जे देव आणि मानवांनी पाहिले, ते तुला दर्शवले आहे. या कृतिका नक्षत्रात तुझे तेज सर्वात उजळ दिसावे. जेव्हा सर्व जीव ते पाहतील, तेव्हा त्यांच्या सर्व पापांचा नाश होईल." मग अंबिका आपल्या सखींसह त्याची प्रदक्षिणा केली. तिने अरुण पर्वताचा एक लिंग तयार केला, जो पन्ना रत्नासारखा चमकत होता. तिने त्या परिसरात कमळाच्या पाकळ्या आणि कळ्या विखरल्या. जणू आपल्या नजरेने लाल पर्वताची पूजा करत होती. ती मातांनी सुगंधी भेटवस्तू आणि अलंकारांनी संतुष्ट झाली. त्या दिव्य स्त्रियांनी, ऋषिपत्नीसह, तिला वेढून घेतले. शिवाशी मिलनाची इच्छा, जशी पर्वतजन्मीने विवाह अग्नीसमोर केली होती, तशी तिच्या मनात जागृत झाली.