एका दिवशी, देवीने एका असुराला पकडले आणि नृत्याला सुरुवात केली. तिच्या या कृतीने गर्विष्ठ असुराचा राग भडकला; त्याच्या जिव्हेने जणू ज्वाला पेटली होती, आणि ती उंच पर्वतांच्या शिखरांना चाटत होती. त्याने भीषण, खोल आणि भयावह गर्जना केली, ज्यामुळे देवगण विस्मित झाले; त्याच्या हातातील दंड वेगाने फिरत होता. मृत्यूच्या हेतूने, तीन सैन्यांची शक्ती अंगीकारून, सिंहावर आरूढ झालेली भवानी पुढे आली. रागाने असुराने आकाशात पर्वतांचा प्रचंड वर्षाव केला. देवीने दूरवरून बाणांचा वर्षाव करून त्याला परतवले. परंतु, पर्वतासारखा दृढ असुर, वार सहन करत राहिला. त्याच्यावर तलवारी, चक्र, भाले आणि सुळ्यांनी वार होत होते. तेव्हा देवीचा सिंह, भयप्रद आणि गर्जन करणाऱ्या तोंडाने, प्रकट झाला. त्या सिंहाने असुराला पंजाच्या एक फटक्याने घायाळ केले. मग, एक मोठा वाघ, तोंड मोठे उघडून, पुढे आला; त्याच्या शरीरावर काळ्या, निळ्या रंगाच्या लांब पट्ट्या होत्या. तो जणू मदतीसाठी धावणारा प्राणी होता, पण शक्तिशाली असूनही, समोर सोडला गेला. त्या रूपात पुढे येताच, देवीने चमकणाऱ्या बाणाने त्याला घायाळ केले; तो बाण त्याच्या चेहऱ्यात रुतला, आणि रक्ताने ओले झाला. मग असुराने हत्तीचे रूप घेतले आणि देवीकडे वेगाने धाव घेतली; त्या हत्तीच्या पुढे येताना पृथ्वी त्याच्या मदाने ओलांडली. तेव्हा एक शूर तलवारधारी, ढाल घेऊन, प्रकट झाला. देवीने तलवार आणि चक्र हातात घेऊन, तेजस्वीपणे उभी राहिली. पुन्हा, असुराने मायाजालाने महिषाचे रूप घेतले. देव आणि ऋषी, विशेषतः गौतम ऋषी, देवीला उद्देशून म्हणाले, "तुझ्यात सर्व विश्वाची परम शक्ती आहे. हे युद्ध तू आज का आरंभ केलेस, ज्या मुळे भ्रम निर्माण होईल? कारण तू मृतांची शरीरे काढून घेतेस. अन्यथा, या तुच्छ शत्रूचा नाश करताना, तू स्वतःची शक्ती संयमित ठेवून, शत्रूची शक्ती वाढवतेस." अशा प्रकारे, प्राचीन काळी देवीला मार्गदर्शन दिले गेले. मग देवीने स्वतःची पर्वतासारखी अनेक रूपे प्रकट केली. असुर, विव्हळ, गडबडत, ओरडत, आणि पकडला गेलेला, जोरात तडफडू लागला. तिच्या त्रिशूलाच्या टोकाने त्याचे अंग भेदले गेले, आणि रक्ताच्या धारा वाहू लागल्या. नंतर देवीने तीक्ष्ण तलवारीने असुराचे डोके छाटले. दुर्गा देवीचे सिद्ध, गंधर्व, आणि महर्षी यांनी स्तुती केली; देवांचा अधिपती हात जोडून देवीला नमस्कार आणि स्तुती केली. "अंबिके, तुझ्या भक्ती, श्रद्धा आणि शक्तीमुळे आम्ही तुझे पूजन करतो. तूच, विश्वरूपा, अनेक नावांनी आणि भेदांनी ओळखली जातेस. शत्रूला जिंकून, नष्ट करून, तूच शुभ आणि प्रकट होणारी आहेस. जरी असुराचे डोके छाटले, तरी ते जिवंत असल्यासारखे दिसते. हे देवी, तुझे रूप, हे विजयी रूप, सदैव आमच्यासमवेत राहो. त्रिशूल, घंटा, अंकुश, ढाल, कवटी, वज्र आणि इतर शस्त्रांनी सज्ज असलेल्या, तूच, हे माता, आमचे सर्व शत्रू नष्ट कर.