शंभूच्या वचनांनी पावन झालेल्या या स्थळाबद्दल, सर्वांनी—कपाळिकांसह जे पात्र आहेत, त्यांनी नेहमीच याची जपणूक करावी, असा आदेश देण्यात आला. हे राजांचे स्थान आहे, याचे संरक्षण करावे, ते कोणत्याही अडथळ्याशिवाय आणि अविचल राहावे, अशी आज्ञा आहे. येथे भक्तांनी शिवाच्या ठरवलेल्या कार्यांची पूर्ती करावी. हे स्थान, जे अमर्याद फळ देणारे आहे, शिवाचे सेवक याचे रक्षण करावे. शंभू म्हणतात, "मी त्यांच्या मनास अनुकूल असणारी सर्व कार्ये पूर्ण करेन." शास्त्रानुसार सांगितलेली पूजा मानवांनी येथे नेहमीच करावी. माझ्या सेवकांनी ठरवलेली कृती, जी मला प्रिय आहे, ती इथे केली जावी. हे सर्व विविध प्रकारच्या पूजांचे स्थापन करण्यात आले आहे, जगाच्या रक्षणासाठी, हे ऋषे. येथे हजारो यज्ञ केले जावेत. जे कोणी माझ्या समोर अखंड दीप अर्पण करतात—पाण्यातून, वृक्षातून, फुलांमधून, झुडपांतून किंवा वेलींमधून जे काही उत्पन्न होते—त्यांना मी स्वतः समोर जाऊन त्यांच्या शत्रूंवर विजय मिळवून देईन. येथे या सर्व सुंदर आणि उत्तम उत्पत्ती मला आनंद देतात. शिवभक्त पूर्णपणे तृप्त होतील, यात शंका नाही. शंभूंच्या वचनांचा श्रवण केल्यावर, त्या व्यक्तीचे सर्व पाप दूर होतात. यानंतर, एक जिज्ञासू विचारतो, "देवतांनी पूजिलेल्या या स्थानाबद्दल मला विशेष ऐकायचे आहे." पृथ्वीवर, इच्छित वस्तू अल्पपुण्यवानांना सहज मिळत नाहीत. जो शोनाद्रीचा स्वामी आहे, अरुणाद्रीचा स्वामी आहे, देवांचा स्वामी आहे, आणि लोकांना प्रिय आहे—तोच अमरत्वाचा स्वामी आहे, जो कोणालाही टाकून देत नाही, स्त्री-पुरुष रूपांचा दाता आहे. तो वाणीच्या चरणांचा स्वामी, मंगलमय, कृपाळू, कस्तूरीचा अधिपती आहे. ज्ञानाशी संबंधित, सुंदर, हलाहल विष धारण करणारा आहे. त्रिशूल उंचावून नृत्य करणारा, तेजस्वी, नर्तकांचा अधिपती आहे. तो विश्वाचा स्वामी, महान देव, त्रिनेत्रधारी, त्रिपुरांचा संहारक आहे. तो नेहमी तरुण, क्षमाशील, धर्मरक्षक, वृषध्वज आहे. कामाचा संहारक, अंधकाचा शत्रू, सिद्धांचा राजा, दिगंबर आहे. तो श्रीचा पती, शंकर, सर्वज्ञानाचा अधिपती, निष्पाप आहे. अरुण, अनेक रूपांचा, विरुपाक्ष, अविनाशी स्वरूपाचा आहे. तो अस्तित्व, चैतन्य आणि आनंदस्वरूप, सर्वांचा आत्मा, प्राणांचा आधार आहे. तो ज्ञानदाता, मुक्तिदाता, भक्तांच्या इच्छांची पूर्ती करणारा आहे. त्रिशूलधारी, प्रजापती, शंभू, स्वयंभू, पर्वतराज, कृपाळू आहे. प्राचीन ग्रंथांमध्ये सांगितलेली त्याची इतर दिव्य नावेही आठवावी. शंभू म्हणतात, "मला प्रदक्षिणेचा फार प्रिय आहे आणि मी शोन पर्वताचे स्वरूप धारण केले आहे, म्हणून हे स्थान मी कधीही न सोडता माझे निवासस्थान केले आहे, हे पर्वतपुत्री." मग विचारले जाते, "हे शोन पर्वताधिपती, प्रदक्षिणेचे महत्त्व काय?" कोणत्या वेळी, कोणत्या प्रकारे, आणि कोणी प्रदक्षिणा करावी, जशी पूर्वी केली जात असे? "हे देवी, ऐक, महेश्वराने मला जसे सांगितले, तसे मी तुला या प्रदक्षिणेचे महात्म्य सांगतो." सर्व देव आणि ऋषी माझ्या सभोवती एकत्र आले आहेत. जे काही पाप आहेत, अगदी पूर्वजन्मातीलही, हजारो अश्वमेध यज्ञ, लाखो वाजपेय यज्ञ, सर्व तीर्थयात्रांचे, सर्व यज्ञांचे, आणि सर्व धर्मकृत्यांचे पुण्य—even for one who is deprived of all marks, devoid of ritual acts, and of low birth—इथे मिळू शकते. अशा प्रकारे, शंभूच्या वचनांमधून हे स्थान, त्याची पूजा, आणि प्रदक्षिणेचे महात्म्य प्रकट होते. हे श्रवण केल्याने, भक्तांचे पाप नष्ट होते आणि ते शिवाच्या कृपेला पात्र होतात.