शिवमंदिराच्या संरक्षणासाठी समृद्धीच्या अधिष्ठात्या देवींची नियुक्ती करण्यात आली. मंदिराच्या चारही बाजूंना असलेल्या परिघांमध्ये क्षेत्रपालाची पूजा करावी, असे निर्देश दिले गेले. काळी आणि इतर अनेक देवता विधींच्या रक्षणासाठी उपस्थित आहेत. शिव आणि इतर देवांची भक्ती करणाऱ्या दिव्य कन्यांचा निर्माण करावा, त्या सदैव शुद्ध, मोहक चाल-चाली असलेल्या, इच्छापूर्ती करणाऱ्या असाव्यात. दिव्य सेवेसाठी शुभ, निर्मळ मनाच्या कन्या निवडाव्यात. शैव आचाराची स्थापना करण्यासाठी त्या कन्यांना प्रथम माझी पूजा करण्याचे शिक्षण द्यावे. शौलबिक आणि सत्यज्ञानाच्या चार शाखांमध्ये पारंगत असलेल्या व्यक्तींची नियुक्ती करावी. पवित्र तीर्थस्थळांमध्ये चार दिशांना चार मठ स्थापावेत. त्या मठांमध्ये माझे श्रेष्ठ ऋषी निवास करोत, शिवपूजेचे रक्षण करोत. तसेच, कपालिकांसह अन्य पात्र व्यक्तींनीही हे पूजन सदैव चालू ठेवावे. राजांचा हा स्थान आदेशाने सुरक्षित, अडथळ्यांशिवाय आणि अजेय असावे. येथे भक्तांनी शिवसंबंधी निश्चित कार्ये पार पाडावीत. हे स्थान, जे अक्षय फळ देणारे आहे, शिवाच्या सेवकांनी रक्षण करावे. मी त्यांच्या मनास अनुकूल सर्व गोष्टी सिद्ध करीन. शास्त्रानुसार सांगितलेली पूजा मानवांनी, पूर्वीप्रमाणे, योग्य रीतीने करावी. माझ्या सेवकांनी जे कार्य निश्चित केले आहे, ते मला प्रिय आहे आणि ते करावे. जगाच्या संरक्षणासाठी विविध पूजांचे प्रकार स्थापित केले आहेत, हे ऐकून ऋषी प्रसन्न झाले. येथे हजारो यज्ञ विविध प्रकारे करावेत. जे माझ्या समोर अखंड दीप अर्पण करतात—पाण्यातून, झाडातून, फुलातून, वेलीतून किंवा झुडपातून उत्पन्न झालेले—मी स्वतः त्यांच्या पुढे जाऊन त्यांच्या शत्रूंचा पराभव करीन. या प्रत्येक सुंदर आणि समृद्ध उत्पत्तींमुळे मला आनंद मिळतो. शिवभक्त पूर्णपणे तृप्त होतात, हे निश्चित आहे. शंभूच्या मुखातून आलेल्या या वचनांनी ऐकणाऱ्याचे पाप नष्ट झाले. मग, ऋषी म्हणाले, "हे देव, मी विशेषतः या पवित्र स्थानाबद्दल ऐकू इच्छितो, जे देवांच्या पूज्य आहे." पृथ्वीवर इच्छित वस्तू मिळवणे कमी पुण्यवानांसाठी नेहमीच कठीण असते. शिव हे शोनाद्रीचे, अरुणाद्रीचे अधिपती, देवांचे स्वामी, लोकप्रिय आहेत. अमरत्वाचे स्वामी, स्त्री-पुरुष रूपांचे दाते, सुंदर पायांचे स्वामी, शुभ, दयाळू, कस्तुरीचे स्वामी आहेत. ज्ञानाशी संबंधित, हलाहल विष धारण केलेले, तांडव करताना त्रिशूल उंचावलेले, तेजस्वी, नर्तकांचे स्वामी आहेत. विश्वाचे अधिपती, महान देव, त्रिनेत्रधारी, त्रिपुराचा संहारक आहेत. युवावस्थेचे स्वरूप, सहनशीलतेचे मूर्तिमंत रूप, धर्माचे रक्षक, वृषभध्वज आहेत. कामाचा संहारक, अंधकाचा शत्रू, सिद्धांचा राजा, दिगंबर आहेत. श्रीच्या पती, शंकर, सर्व ज्ञानाचे स्वामी, पापरहित, अरुण, अनेक रूपांचे, विरूपाक्ष, अविनाशी रूप आहेत. अस्तित्व, चैतन्य, आनंदाचे स्वरूप, सर्वांचा आत्मा, जीवनाचा आधार आहेत. ज्ञानाचे दाते, मोक्षाचे दाते, भक्तांच्या इच्छापूर्ती करणारे आहेत. त्रिशूलधारी, प्राण्यांचे स्वामी, शंभू, स्वयंभू, पर्वतांचे स्वामी, दयाळू आहेत. अशा प्रकारे, शंभूने सांगितलेल्या पवित्र आणि दिव्य व्यवस्थेने जगात शिवपूजेची स्थापना झाली, आणि प्रत्येक भक्ताला त्याचा लाभ, आनंद व मोक्ष मिळतो.