एकदा, तपाच्या सामर्थ्याने सर्व तपांचे महत्त्व दाखवण्याचा आदेश दिला गेला. त्या वेळी, असे सांगितले गेले, “शोणाद्री पर्वतावर, पृथ्वीच्या एका भागावर, पूजा करावी.” सतत भक्तिपूर्वक पूजा करून, त्या जागेवर ती प्रकट करावी, असे निर्देश मिळाले. शास्त्रानुसार विधी आणि अर्पणांनी, भक्तीने पृथ्वीवर माझी पूजा करावी, असेही सांगितले गेले. पृथ्वीवर लिंग प्रकट करणे हे तुझ्या हातून व्हावे, अशी आज्ञा झाली. माझ्या या भागात मी स्थिर झालो आहे; मी तुझ्यावर अत्यंत प्रसन्न आहे. पृथ्वीवरील सर्वांमध्ये तू श्रेष्ठ आहेस; शिवपूजेचे महत्त्व प्रकट कर. मी अरुणाद्रीच्या प्रभूंना, जे करुणेने भरलेले आहेत, नम्र मनाने विचारले, “आज मी त्यांची पूजा मानवांना योग्य अशा अर्पणांनी कशी करु?” हे तेजस्वी प्रभु, मला मार्गदर्शन कर, की तुझे सान्निध्य कसे मिळवावे. त्या सर्वव्यापी, दयाळू प्रभूंनी माझ्या नमस्काराला कृपादृष्टीने उत्तर दिले. शास्त्रानुसार विविध पूजाविधी शिकव, अशी विनंती मी केली. “अरुणाद्रीश्वराची पूजा तपाच्या सामर्थ्याने कर,” असे सांगितले गेले. मग, शिवाने मला सूक्ष्म लिंगरुप प्रकट केले. सर्व आच्छादनांनी युक्त, माझे हृदय पूर्ण झाले. शास्त्रानुसार prescribed केलेली रूपे माझ्या दृष्टीस अदृश्य झाली. “हे करुणारूप प्रभु, माझ्या स्वामी, मी स्वतः तुला कसा जाणू?” अशी प्रार्थना मी केली. “कुठला स्तोत्र, कुठली पूजा, आणि येथे कोण सेवक आहेत?” असे विचारले. “मानवांची पूजा तुझ्या प्रति सतत कशी वाढते?” असा प्रश्न केला. “हे सर्वोच्च प्रभु, कृपा कर आणि सर्व आज्ञा स्वतः दे.” त्यानंतर, देवाने विश्वकर्म्याला, जो तेथे आला होता, आज्ञा दिली, “माझ्यासाठी दिव्य मंदिर बांध, जे महान रत्नांनी उजळलेले असेल.” शिवाने पूजेच्या विविध नामांनी विधी सांगितले. “मी सांगतो, त्या सेवकांबद्दल ऐक, जे पूजेसाठी निर्माण झाले.” जो पृथ्वीवर सर्व लोकांच्या कल्याणासाठी प्रसिद्ध आहे, त्याला सतत अरुणाद्रीश्वर म्हणून पूजा करावी. अपीतकुचा, जिने त्या स्थानाचा महिमा वाढवला आहे, तिच्या नावाचा उल्लेख झाला. उत्सवासाठी, महान देवाला, त्याच्या आनंददायक पुत्रांच्या सहवासात, पूजा करावी. सर्व वेळ, हरण आणि कुऱ्हाड धारण करणारा, शांत मुख असलेला प्रभु, जगांना भयमुक्त करणारा, मुक्त तेजाने युक्त, असे वर्णन आले. सर्व अलंकारांनी सजलेली, अपीतकुचा प्रेमभावना वाढवते. मस्त हत्तीला भरपूर अन्न आणि पदार्थांनी आनंदित करण्यात येते. उत्सवासाठी, सर्वोच्च शक्ती, जवळ उपस्थित असलेल्या, तिची पूजा करावी. उत्सवाच्या वेळी, अमृतेश्वराची पूजा समोर केली जाते. दरवाजावर नंदी आणि महाकाळ, सूर्याप्रमाणे चमकणारे, समोर उभे असतात. उजव्या बाजूला, मातांची पूजा करावी, विघ्नहर्त्यांचा सहवास असावा. नेऋत्य कोपऱ्यात, भालेधारी स्कंदाची पूजा करावी. मंदिराची पूजा केल्यानंतर, दक्षिण दिशेला दक्षिणामूर्तीचा सन्मान करावा. उत्तर दिशेला ब्रह्माचा स्वरूप, पूर्वेकडे हरणासह पूजा करावी. अपीतकुचा, सर्व शक्तींनी युक्त, तिचा उल्लेख झाला. अशा प्रकारे, शास्त्रानुसार, शिवपूजा, मंदिर, सेवक, आणि विविध देवतांच्या पूजेचा क्रम, तपाच्या सामर्थ्याने, भक्तिपूर्वक प्रकट केला गेला.