उजव्या बाजूने प्रदक्षिणा केल्याने काय साध्य होत नाही, असे काहीच नाही! पूर्वी अनेक भक्तजनांनी अरुण पर्वताची पूजा करून नवीन अवयव प्राप्त केले. काहींनी शोन पर्वताची सेवा केल्याने नाक आणि वाणी मिळवली. बलीने दिलेल्या पृथ्वीवरच्या दानांच्या प्रवाहात अडथळा आल्यामुळे, एक शुद्धात्म्याने भास्कर नावाच्या पर्वतावर राहून डोळा प्राप्त केला. प्रतर्दन नावाचा एक राजा एका दिव्य कन्येला जिंकण्याचा प्रयत्न करत होता. त्याच्या मंत्र्यांच्या सूचनेनुसार, एका क्षणात त्याच्या चेहऱ्याला माकडाचा आकार आला. मात्र, अरुणेश्वराच्या कृपेने त्याला सुंदर चेहरा मिळाला. अरुणाचलाच्या प्रभूच्या सान्निध्यात तो ज्ञानात दुर्बल होता. त्यानंतर, नारद, गंधर्वांच्या सेवकांनी व्याघ्रमुखाला पाहिले. त्याच्या स्वतःच्या अवमानाचा परिणाम, जसा सांगितला होता, त्याच्यावर ओढवला. ही शिवाची भूमी सर्वत्र प्रसिद्ध आहे, जी दोन योजनांपर्यंत पसरलेली आहे. पूर्वी सप्तर्षींना पृथ्वीवर शापाचा दोष भोगावा लागला होता. त्या महान आत्म्यांना, तेजस्वी प्रभूने शापमुक्ती दिली. शोनाचलाजवळ एक पवित्र आणि शुभ स्थान आहे. आपली इच्छित वस्तू लाकडी पात्रात लपवून, एकाने ती पात्र पवित्र तीर्थस्थळी ठेवली. तहान लागल्याने, त्याने ते पात्र तिथे ठेवले. मग, शोनाचलावर पोहोचल्यावर, त्या लाकडी पात्रधारकाने आपले स्थान मिळवले आणि आपल्या घराकडे गेला. त्याने स्वतः ती वस्तू घेऊन, अरुण पर्वताला वंदन केले. शिवाचे महान भक्त विस्मयाने डोळे मोठे करून पाहू लागले. वाळी, इंद्राचा तेजस्वी पुत्र, उगवत्या पर्वताच्या शिखरावरून अरुण पर्वताचे दर्शन घेत होता, जिथे देवताही पूजा करीत होते. वडिल इंद्राच्या प्रेरणेने, वाळीने शोन पर्वताकडे प्रस्थान केले. नलाने प्रथम पूजा करून, स्वतः निर्माण केलेल्या, पुरुषांना प्रिय असलेल्या स्त्रियांना जपले. इला अचानक आत प्रवेश करून, गौरीच्या वनासारखा अखंड राहिला. वसिष्ठांच्या उपदेशाने त्याने योग्य रीतीने शोन पर्वताची पूजा केली. नंतर, सोमाच्या मार्गदर्शनाने आणि भक्तीने त्याने अरुण पर्वताचे स्मरण केले. त्यामुळे त्याला ते सर्वोच्च पद प्राप्त झाले, जे अमरांनाही मिळत नाही. मात्र, हरीणांमध्ये जन्म घेतल्याने, त्याला योगाने मुक्ती मिळाली नाही. पुन्हा, भृगूच्या उपदेशाने त्याने शोन पर्वताची पूजा केली. सरस्वती, सावित्री, श्री, भूमी आणि इतर नद्या तिथे आहेत. भास्कर पूर्व दिशेला आहे, तर विश्वामित्र दक्षिणेस आहे. पर्वतांवर दोन योजनांच्या अंतरावर सीमा निश्चित करण्यात आल्या आहेत. त्या सीमा टोकांवर, शोन पर्वताचा प्रभू वास करतो. या पर्वताच्या उत्तरेकडील शिखरावर एक महान वडाचे झाड आहे, ज्याची छाया नेहमी गोलाकार असते. त्या झाडाभोवती आठ लिंगे आहेत, जी आठ दिशांचे रक्षक पूजतात. शंभूला भक्त असलेले, शंकराच्या आज्ञेचे पालन करणारे राजेही तिथे आहेत. तेथेच एक महान बकुळ वृक्ष आहे, जो नेहमी सर्व इच्छांचे फल देतो.