ചകാര സ മുനിസ്തത്ര വര്ഷാണി ദ്വാദശൈവ തു
ആ മുനിവൻ അവിടെ പന്ത്രണ്ട് വർഷം തപസ്സ് നടത്തി.
തതോ ജ്ഞാത്വാ മതിം തസ്യ വിജ്ഞപ്തോഽഹം തദാ ത്വയാ
അവന്റെ മനസ്സിലെ ഉറച്ച തീരുമാനം മനസ്സിലാക്കി, അപ്പോൾ നീ എന്നെ സമീപിച്ചു.
തേജസാ ദീപയഞ്ഛൈലം ശോഷയന്സലിലാശയാന്
അവന്റെ തേജസ്സാൽ പർവ്വതം പ്രകാശിച്ചു, ജലാശയങ്ങൾ ഉണങ്ങി പോയി.
സമുദ്രാഃ ക്ഷുഭിതാഃ സര്വേ ചന്ദ്രാദിത്യൌ തഥൈവ ച അകാലപ്രലയോ ദേവ ഭവിഷ്യതി ന സംശയഃ ।।5.2.36.
എല്ലാ സമുദ്രങ്ങളും കലങ്ങിയതുപോലെ, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും അങ്ങനെ തന്നെ; ദേവാ, സമയമല്ലാതെ പ്രളയം സംഭവിക്കും എന്നതിൽ സംശയമില്ല.
മുനയേ തന്മൃകണ്ഡായ പുത്രോ വൈ ദീയതാമിതി
ആ മുനിയായ മൃകണ്ടന് ഒരു മകൻ നൽകണമെന്നു.
അക്ഷയം സുവിശാലാക്ഷി സഹസ്രാക്ഷമിവാപരമ്
വളരെ വലിയ കണ്ണുകളുള്ളവളേ, അവൻ അക്ഷയനായിരിക്കും, ആയിരം കണ്ണുള്ളവനുപോലെ മറ്റൊരാളായി.
നീലോത്പലദലശ്യാമം നീലോത്പലദലേക്ഷണമ് പുത്രമിച്ഛതി ദേവേശി മൃകണ്ഡോഽയം മഹാമുനിഃ
ദേവികളുടെ രാജ്ഞിയേ, ഈ മഹാമുനിയായ മൃകണ്ടൻ നീലതാമരയുടെ ഇലയെപ്പോലെയുള്ള നിറവും കണ്ണുകളും ഉള്ള ഒരു മകനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ത്വയാപ്യുക്തം പുനര്ദേവി കാരുണ്യാദ്ഭക്തിവത്സലേ
കരുണയാൽ, ഭക്തിയെ സ്നേഹിക്കുന്നവളായ ദേവിയേ, നീയും വീണ്ടും പ്രസംഗിച്ചു.
ഫലസ്യ ദാതാ തപസാം കഥം ത്വം ഗീയസേ ബുധൈഃ
തപസ്സിന്റെ ഫലം നൽകുന്നവളെന്നു ജ്ഞാനികൾ നിന്നെ എങ്ങനെ പാടുന്നു?
കരോഷി സര്വദൈത്യാനാം സര്വദേവാകുലാകുലമ്
നീ എല്ലാ അസുരന്മാരെയും ദേവന്മാരെയും കലഹത്തിലാക്കുന്നു.
നാന്യോ മാമനുകമ്പാര്ഥം പ്രയച്ഛേത്പ്രവരം വരമ്
കരുണക്കായി എനിക്ക് പരമോന്നതമായ വരം നൽകാൻ മറ്റാരും ഇല്ല.
ഹേതുഃ സ്വാമീ മഹേശാനോ ദയാലുര്ഭക്തവത്സലഃ
കാരണം മഹേശ്വരൻ ദയയും ഭക്തിപ്പൂർവ്വം സ്നേഹവും ഉള്ളവനാണ്.
തപസാ ക്ഷീണപാപസ്യ ബ്രഹ്മത്വേ ഭാവിതാത്മനഃ
തപസ്സിലൂടെ പാപങ്ങൾ ഇല്ലാതായി മനസ്സു ശുദ്ധിയാകുമ്പോൾ ബ്രഹ്മത്വം ലഭിക്കും.
മയാ ത്വം വര്ണിതാ ദേവി സ്നേഹാക്ഷരപദൈഃ ശുഭൈഃ 5.2.36.
ദേവിയേ, സ്നേഹപൂർവ്വം നല്ല വാക്കുകൾ കൊണ്ട് ഞാൻ നിന്നെ വിവരിച്ചു.
സ്കംദമാതഃ കലാപൂര്ണചംദ്രബിമ്ബനിഭാനനേ
സ്കന്ദന്റെ അമ്മേ, പൂർണ്ണചന്ദ്രനുപോലെയുള്ള മനോഹരമായ മുഖമുള്ളവളേ.
ത്വയോക്തം പ്രകരിഷ്യാമി വാക്യം ദ്വിരദഗാമിനി
യാനയടി പോലെ നടക്കുന്നവളേ, നീ പറഞ്ഞത് ഞാൻ നിർവഹിക്കും എന്നു നീ പറഞ്ഞു.
ത്വം മായാ ശ്രീര്ദ്യുതിഃ ശ്രീമച്ഛ്രദ്ധാരുചിരസംതതിഃ
നീയാണ് മായ, ഭാഗ്യം, പ്രകാശം, മഹത്വം, വിശ്വാസവും സൗന്ദര്യവും ഒഴുകുന്ന പ്രവാഹം.
ഭ്രാജസേ വിവിധാകാരാ മോഹയിത്വാഖിലം ജഗത്
നീ അനേകം രൂപങ്ങളിൽ പ്രകാശിച്ച്, ഈ ലോകം മുഴുവൻ മോഹിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
മുനയേഽസ്മൈ തപഃക്ഷീണസര്വഗാത്രായ സാംപ്രതമ്
തപസ്സുകൊണ്ട് ശരീരം ക്ഷയിച്ച ഈ മഹർഷിക്കായി,
മയാപ്യുക്തം വിശാലാക്ഷി ശ്രൂയതാം വചനം മമ
വിശാലമായ കണ്ണുള്ളേ, ഞാനും പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; എന്റെ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധിക്കൂ.
പത്തനേശ്വരപൂര്വേ തു തത്രാസ്തേ ലിംഗമുത്തമമ്
പട്ടനേശ്വരത്തിന്റെ കിഴക്കോട്ട് അവിടെ ഉന്നതമായ ഒരു ലിംഗം നിലകൊള്ളുന്നു.
മദീയം വചനം ശ്രുത്വാ ത്വയാപ്യുക്തോ ദ്വിജോത്തമഃ തത്ര ലിംഗം സമാരാധ്യ ലപ്സ്യസേ പുത്രമുത്തമമ്
എന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടു, നീയും ആ മഹാനായ ബ്രാഹ്മണനോട് പറഞ്ഞു: അവിടെ ലിംഗത്തെ ആരാധിച്ചാൽ ഉത്തമനായ പുത്രനെ ലഭിക്കും.
ത്വയാ സംപ്രേരിതോ വിപ്രസ്തഥേതി കൃതനിശ്ചയഃ
നിന്റെ പ്രേരണയാൽ ആ ബ്രാഹ്മണൻ ഉറച്ച മനസ്സോടെ അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്തു.
തത്ര ദൃഷ്ട്വാ മഹാലിംഗം പുത്രദം പാപനാശനമ് 5.2.36.
അവിടെ, പുത്രം നൽകുന്നും പാപങ്ങൾ നീക്കുന്നും ഉള്ള മഹാലിംഗം കണ്ടു.
അഥ കേനാപി കാലേന നിഃസൃതോഽഹം ത്വയാ സഹ
അപ്പോൾ, കുറേ കാലം കഴിഞ്ഞ്, ഞാൻ നിന്നോടൊപ്പം പുറത്തുവന്നു.
ശര്വോഽഹമിതി ജാനീഹി ബ്രൂഹി കിം കരവാണി തേ
ഞാനാണ് ശർവൻ എന്നു അറിയുക; ഞാൻ നിനക്കു എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് പറയൂ.
യമിച്ഛസി വരം ബ്രഹ്മംസ്തദദ്യ പ്രദദാമി തേ
നിനക്ക് ഏത് വരവും ആഗ്രഹമുണ്ടോ ബ്രഹ്മൻ, അതെല്ലാം ഞാൻ ഇന്ന് നിനക്കു നൽകാം.
പ്രഹ്വഃ പ്രാഹ സുഹൃദയേ സ ഹൃഷ്ടോ മുനി സത്തമഃ
ആ മഹർഷി ഭക്തിയോടെ സന്തോഷത്തോടെ ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് പറഞ്ഞു.
മയാ പ്രോക്തസ്തദാ ദേവി മൃകണ്ഡോ മുനിസത്തമഃ ഐശ്വര്യജ്ഞാനസംപന്നോ ദീര്ഘായുഃ സര്വവിത്സുധീഃ
അപ്പോൾ, ദേവി, ഞാൻ പറഞ്ഞു: മൃകണ്ടൻ മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ, ഐശ്വര്യവും ജ്ഞാനവും ഉള്ളവൻ, ദീർഘായുസ്സും സർവ്വവിദ്യയും ഉള്ളവൻ.
ഏതസ്മിന്നംതരേ ദേവി പ്രാദുര്ഭൂതോ മഹാതപാഃ
അതിനിടയിൽ, ദേവി, മഹാതപസ്സുകാരൻ അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.