ആദ്യഃ പ്രജാ സൃഷ്ടികരസ്ത്വമേവ കാലഃ പ്രജാഃ സംഹരസി ത്വമേവ
സകല ജീവികളുടെയും ആദി സ്രഷ്ടാവും, കാലമായി അവയെ സംഹരിക്കുന്നതും നീയത്രേ.
ചംദ്രശ്ച സൂര്യഃ പവന സ്ത്വമേവ ധാതാ വിധാതാ പരമഃ പുരാണഃ ഡിംഡിര്മഹാകാല വൃഷസ്ത്വമേവ വിനായകോ ഗുഹ്യവരസ്ത്വമേവ
ചന്ദ്രനും സൂര്യനും കാറ്റും നീയത്രേ; നിലനിര്ത്തുന്നവനും സൃഷ്ടാവും പരമപുരാതനനും നീയത്രേ; മഹാകാലനും കാളയും വിഘ്നങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നവനും രഹസ്യ അനുഗ്രഹങ്ങൾ നല്കുന്നവനും നീയത്രേ.
ഇതീരിതാം സ്തുതിം ശ്രുത്വാ ലിംഗേനോക്തഃ ശതക്രതുഃ ഹനിഷ്യസി ന സംദേഹോ വൃത്രം രിപുവിദാരണ
ഇങ്ങനെ ഈ സ്തുതി കേട്ടശേഷം, ശിവലിംഗം ഇന്ദ്രനോട് പറഞ്ഞു: 'നീ വൃത്രനെ കൊല്ലും, ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നവനാകും — ഇതിൽ സംശയം ഇല്ല.'
തസ്യ ലിംഗസ്യ മാഹാത്മ്യാദപാം ഫേനേന പാര്വതി
അയാള് ശിവലിംഗത്തിന്റെ മഹത്വം കൊണ്ടു, പാർവതി, വെള്ളത്തിന്റെ നുരയിൽ നിന്നു—
നിഹത്യ ദാനവാന്പശ്ചാല്ലീലയാ രണകര്കശഃ 5.2.35.
ദാനവന്മാരെ എളുപ്പത്തിൽ യുദ്ധത്തിൽ തോൽപ്പിച്ച ശേഷം—
ത്രൈലോക്യാധ്യക്ഷതാം പ്രാപ്താ ഭവംതോ മത്പരാക്രമാത്
എന്റെ ശക്തിയാൽ, നിങ്ങളെല്ലാവരും മൂന്നു ലോകങ്ങൾക്കും അധിപതികളായി.
അസ്യ ദേവസ്യ മാഹാത്മ്യാദ്ധതോ വൃത്രോ മഹാസുരഃ
ഈ ദേവന്റെ മഹത്വം കൊണ്ടാണ് മഹാസുരനായ വൃത്രൻ കൊല്ലപ്പെട്ടത്.
ഇന്ദ്രേണാരാധിതോ യസ്മാദ്ദേവദേവോ മഹേശ്വരഃ
ഇന്ദ്രൻ മഹേശ്വരനെ ആരാധിച്ചതുകൊണ്ടാണ്—
ദര്ശനാദസ്യ ലിംഗസ്യ പുരീമിംദ്രസ്യ ശോഭനാമ്
ഈ ശിവലിംഗത്തെ കാണുന്നതിലൂടെ, ഇന്ദ്രന്റെ മനോഹരമായ നഗരം—
യഃ പശ്യതി നരോ നിത്യം ശ്രീഇന്ദ്രേശ്വരസംജ്ഞകമ്
ശ്രീഇന്ദ്രേശ്വര എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ലിംഗം ആരെങ്കിലും ദിനംപ്രതി കാണുന്നുവെങ്കിൽ—
ഇംദ്രേണാരാധിതം ലിംഗം ഭക്ത്യാ യഃ പൂജയിഷ്യതി
ഇന്ദ്രൻ ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ച ലിംഗം ആരെങ്കിലും ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിച്ചാൽ—
യേന ചേംദ്രേശ്വരോ ദേവോ ഭക്ത്യാ സമ്യക്പ്രപൂജിതഃ മുനയോ ലോകപാലാശ്ച പൂജിതാഃ സ്യുര്ന സംശയഃ
ആർ ഭക്തിയോടെ ശ്രീഇന്ദ്രേശ്വരനെ ശരിയായി പൂജിച്ചാലോ, അതുവഴി മുനികളും ലോകപാലകരും പൂജിക്കപ്പെട്ടതായിരിക്കും — സംശയം ഇല്ല.
ഇത്യുക്തഃ സ സുരൈഃ ശക്രോ വൈകുണ്ഠാദ്യൈഃ സമംതതഃ
ദേവന്മാർ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ശക്രൻ വൈകുണ്ഠാദികളോടൊപ്പം സന്തോഷിച്ചു.
ഇംദ്രേശ്വരസ്യ ദേവസ്യ പ്രഭാവഃ കഥിതസ്ത്വയമ്
ഇങ്ങനെ ശ്രീഇന്ദ്രേശ്വര ദേവന്റെ മഹത്വം വിവരിച്ചു.
യസ്യ ദര്ശനമാത്രേണ പുത്രവാഞ്ജായതേ നരഃ
അവനെ ഒറ്റനോട്ടം കാണുന്നവന് തന്നെ ഒരു മകൻ ലഭിക്കും.
ബ്രഹ്മവംശസമുത്പന്നോ മൃകണ്ഡോനാമ താപസഃ
ബ്രഹ്മാവിന്റെ വംശത്തിൽ ജനിച്ച മൃകണ്ടു എന്നൊരു തപസ്സി ഉണ്ടായിരുന്നു.
പുത്രാര്ഥം ചിന്തയാമാമ കഥം പുത്രോ ഭവേദിതി
ഒരു മകൻ ലഭിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹത്തോടെ, 'എങ്ങനെ മകൻ ലഭിക്കും?' എന്ന് അദ്ദേഹം ചിന്തിച്ചു.
തസ്മാത്തപഃ കരിഷ്യാമി യേന മേ തനയോ ഭവേത്
അതുകൊണ്ട്, ഒരു മകൻ ലഭിക്കാൻ ഞാൻ തപസ്സു ചെയ്യണം എന്ന് തീരുമാനിച്ചു.
ചകാര വസതിം ചാപി തപസേ ഭാവിതാത്മവാന്
ഭക്തിയോടെ മനസ്സു ശുദ്ധിയോടെ, അവിടെ വാസം സ്ഥാപിച്ചു തപസ്സ് നടത്തി.
ശാകമൂലഫലാഹാരഃ പര്ണാശ്യേകദ്വിപര്ണഭുക്
അവൻ കായ്കറികൾ, കിഴങ്ങുകൾ, പഴങ്ങൾ എന്നിവ മാത്രം കഴിച്ചു; ചിലപ്പോൾ ഒരു ഇല മാത്രം, ചിലപ്പോൾ രണ്ട് ഇല മാത്രം ഭക്ഷിച്ചു.
ചകാര സ മുനിസ്തത്ര വര്ഷാണി ദ്വാദശൈവ തു
ആ മുനിവൻ അവിടെ പന്ത്രണ്ട് വർഷം തപസ്സ് നടത്തി.
തതോ ജ്ഞാത്വാ മതിം തസ്യ വിജ്ഞപ്തോഽഹം തദാ ത്വയാ
അവന്റെ മനസ്സിലെ ഉറച്ച തീരുമാനം മനസ്സിലാക്കി, അപ്പോൾ നീ എന്നെ സമീപിച്ചു.
തേജസാ ദീപയഞ്ഛൈലം ശോഷയന്സലിലാശയാന്
അവന്റെ തേജസ്സാൽ പർവ്വതം പ്രകാശിച്ചു, ജലാശയങ്ങൾ ഉണങ്ങി പോയി.
സമുദ്രാഃ ക്ഷുഭിതാഃ സര്വേ ചന്ദ്രാദിത്യൌ തഥൈവ ച അകാലപ്രലയോ ദേവ ഭവിഷ്യതി ന സംശയഃ ।।5.2.36.
എല്ലാ സമുദ്രങ്ങളും കലങ്ങിയതുപോലെ, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും അങ്ങനെ തന്നെ; ദേവാ, സമയമല്ലാതെ പ്രളയം സംഭവിക്കും എന്നതിൽ സംശയമില്ല.
മുനയേ തന്മൃകണ്ഡായ പുത്രോ വൈ ദീയതാമിതി
ആ മുനിയായ മൃകണ്ടന് ഒരു മകൻ നൽകണമെന്നു.
അക്ഷയം സുവിശാലാക്ഷി സഹസ്രാക്ഷമിവാപരമ്
വളരെ വലിയ കണ്ണുകളുള്ളവളേ, അവൻ അക്ഷയനായിരിക്കും, ആയിരം കണ്ണുള്ളവനുപോലെ മറ്റൊരാളായി.
നീലോത്പലദലശ്യാമം നീലോത്പലദലേക്ഷണമ് പുത്രമിച്ഛതി ദേവേശി മൃകണ്ഡോഽയം മഹാമുനിഃ
ദേവികളുടെ രാജ്ഞിയേ, ഈ മഹാമുനിയായ മൃകണ്ടൻ നീലതാമരയുടെ ഇലയെപ്പോലെയുള്ള നിറവും കണ്ണുകളും ഉള്ള ഒരു മകനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ത്വയാപ്യുക്തം പുനര്ദേവി കാരുണ്യാദ്ഭക്തിവത്സലേ
കരുണയാൽ, ഭക്തിയെ സ്നേഹിക്കുന്നവളായ ദേവിയേ, നീയും വീണ്ടും പ്രസംഗിച്ചു.
ഫലസ്യ ദാതാ തപസാം കഥം ത്വം ഗീയസേ ബുധൈഃ
തപസ്സിന്റെ ഫലം നൽകുന്നവളെന്നു ജ്ഞാനികൾ നിന്നെ എങ്ങനെ പാടുന്നു?
കരോഷി സര്വദൈത്യാനാം സര്വദേവാകുലാകുലമ്
നീ എല്ലാ അസുരന്മാരെയും ദേവന്മാരെയും കലഹത്തിലാക്കുന്നു.